Του Miguel Ángel Lara
Το σχέδιο ήταν οι Blanco, Arribas και Miguel Gutiérrez να είναι μαζί με τον Raúl παλεύοντας να ανέβουν στη Segunda. Αλλά βρίσκονται εν μέσω πλήρους μάχης για τη LaLiga και το Champions League
Ο Zinedine Zidane δεν είχε χρησιμοποιήσει πολύ την cantera στα δύο του στάδια στη Μαδρίτη. Αλλά σε αυτό το φινάλε της σεζόν, μαστιζόμενο απ’τους τραυματισμούς και τις αποχωρήσεις των Odegaard και Jovic τον Ιανουάριο, αναγκάστηκε να το κάνει. Ενάντια στην Osasuna, εν μέσω της μάχης για την επανεπικύρωση του τίτλου, ξεκίνησε το παιχνίδι με τον Antonio Blanco στον άξονα της ομάδας και το τελείωσε με δύο ακόμη παίκτες της Castilla: Miguel Gutiérrez (μπήκε στο 0-0) και Sergio Arribas. Είναι η Quinta του Youth League, αυτή που έχει ήδη βάλει τους Chust, Hugo Duro και Marvin στην πρώτη ομάδα. Θα καταλήξει να είναι η Quinta του νταμπλ;
Προς το παρόν, οι νεαροί πρωταθλητές Ευρώπης πριν από ένα χρόνο στα χέρια του Ραούλ βιώνουν κάτι καινούργιο για την cantera: την ανάδυση στο τελικό τμήμα της σεζόν με τόσα πολλά να διακυβεύονται.
Η μητέρα όλων των Quintas είναι αυτή του Buitre. Είναι η κορυφή του έργου της λευκής Ciudad Deportiva. Η εμφάνισή της ήταν το Δεκέμβριο του 1983, με το ντεμπούτο των Sanchís και Martín Vázquez στη Μούρθια. Εκείνη η Μαδρίτη του Di Stéfano πάλεψε για το πρωτάθλημα μέχρι την τελευταία αγωνιστική, αλλά για την Ευρώπη δεν ήξερε τίποτα απ’τον Σεπτέμβριο, όταν η Σπάρτα Πράγας την απέκλεισε στο UEFA στον πρώτο γύρο.
Την επόμενη σεζόν, πλέον με τον Amancio, η Quinta μεγάλωσε στην ομάδα, αλλά ήταν μια σεζόν στην οποία δεν πάλεψε ποτέ για τον τίτλο με τη Barcelona. Στην Ευρώπη ήταν μια άλλη ιστορία γιατί οι νεαροί της Castilla ήταν ουσιαστικό μέρος του κατεκτημένου UEFA στον τελικό επί της Videoton.
Μετά από αυτήν την ιστορική ανάδυση, η επόμενη στιγμή κλειδί στην ιστορία της λευκής cantera ήταν η άφιξη του Ραούλ. Το 7 εμφανίστηκε τον Οκτώβριο και το έκανε για να μείνει. Με τον Valdano, η Μαδρίτη κέρδισε τη LaLiga, αλλά όπως συνέβη με την Quinta, η Ευρώπη εξαφανίστηκε σύντομα: τον Δεκέμβριο εναντίον της Οντένσε.
Η επόμενη στάση είναι ο Casillas. Η άφιξή του στην ομάδα ήταν επίσης πρόωρη, τον Σεπτέμβριο του 1999. Η LaLiga ήταν μια καταστροφή για τη Μαδρίτη, η οποία τερμάτισε πέμπτη. Η λευκή ομάδα, η οποία έζησε τμήματα της σεζόν κοντά στον υποβιβασμό, χρησιμοποίησε την Castilla (Zárate, Meca, Aganzo, Dorado, Eto'o...) το χειμώνα, αλλά μόλις που υπολογίστηκαν σε ένα φινάλε σεζόν στο οποίο ήρθε το Όγδοο στο Παρίσι.
Ούτε και η εποχή των Zidanes και Pavones ήταν η ώρα των αναδύσεων στο τέλος της σεζόν. Μάλιστα, οι canteranos βοήθησαν, αλλά όταν έφτανε το αποφασιστικό στάδιο, ο ρόλος τους μειωνόταν. Ο Pavón ήταν μια εξαίρεση επειδή έπαιξε πολύ στο Champions League του 2002, αλλά υποχώρησε στο τέλος παίζοντας μόνο τρία λεπτά στον επαναληπτικό του ημιτελικού και τίποτα στη Γλασκόβη.
Ο Μοράτα ήταν το έμβλημα της γενιάς της ανόδου της Castilla το 2011. Η είσοδος εκείνης της Quinta στην πρώτη ομάδα ήταν αργή, χωρίς τις απαιτήσεις να’ταν κάθε παιχνίδι ένας είναι τελικός και προστατευμένοι από ένα περιβάλλον γεμάτο καθαρόαιμα αρσενικά: Casillas, Ramos, Xabi Alonso, Cristiano...
Τις τελευταίες σεζόν έχουν κάνει ντεμπούτο στο τελευταίο κομμάτι των σεζόν, αλλά όλα συμβολικά και χωρίς να διακυβεύεται σχεδόν τίποτα. Ο αντίκτυπος αυτής της Castilla σε αυτήν τη Ρεάλ Μαδρίτης είναι με πραγματικά πυρά. Οι Blanco, Arribas, Miguel Gutiérrez ζουν κάτι που δεν ήταν στο σενάριο. Το σχέδιο της σεζόν ήταν να βρίσκονταν σήμερα στο σχέδιο του Raúl για άνοδο στη Segunda. Ωστόσο, η θέση τους είναι δίπλα στον Ζιντάν στον αγώνα για να προετοιμάσει την επίθεση σ’έναν ολόκληρο τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και τέσσερα παιχνίδια πριν εμφανιστεί το όνομά του ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές που μετά από 13 χρόνια μπορούν να καταφέρουν να κερδίσει η Μαδρίτη δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα.
