Του S. Siguero
Με τη Liga ακόμα ανοιχτή και το Τσάμπιονς Λιγκ δύο παιχνίδια μακριά, ο προπονητής αντιμετωπίζει το σκληρό καθήκον να αντιμετωπίσει και τις δύο προκλήσεις
Παρόλο που ο Ζιντάν πείστηκε για άλλη μια φορά στον ρόλο του
ως εκπρόσωπος διαβεβαιώνοντας χθες ότι η μόνη προτεραιότητα είναι το σημερινό
παιχνίδι εναντίον της Οσασούνα, η αλήθεια είναι ότι λίγες φορές έχει γίνει τόσο
σαφές ότι το ποδόσφαιρο είναι μια κοντή κουβέρτα που καλύπτει το κεφάλι ή
πόδια, αλλά ποτέ ολόκληρο το σώμα, όσο αυτή. Η κοινή λογική μας προσκαλεί να
δώσουμε όλη την πίστωση στον προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά είναι
αναπόφευκτο ο σύλλογος (και η ομάδα, και οι οπαδοί, και η διοίκηση, και πιθανώς
και το προπονητικό προσωπικό επίσης) που θα παίξει την Τετάρτη στο Λονδίνο με
το νούμερο 13 στο μανίκι να μπει στον πειρασμό να λοξοκοιτάξει το Champions
League, ακόμα κι αν είναι από το πλάι, γιατί το μεγάλο έπαθλο, το μεγαλύτερο
της σεζόν, απέχει μόνο δύο παιχνίδια, 180 λεπτά μακριά (αν δεν υπάρξει παράταση
στο βόρειο τμήμα του Λονδίνου και σ’έναν υποθετικό τελικό), που φαίνονται πιο
αποδεκτά για ένα ρόστερ στυμμένο κατά τη διάρκεια μιας σεζόν γεμάτης από
ατυχίες, αναποδιές, σκαμπανεβάσματα και ολισθήσεις.
Γι’αυτό, η αποψινή εντεκάδα εναντίον της Osasuna είναι
πιθανώς η πιο δύσκολη που είχε να αντιμετωπίσει ο Zinedine στα 257 παιχνίδια
του ως προπονητής της πρώτης ομάδας της Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Μαρσεγέζος στερείται
του πρωταθλήματος, έναν τίτλο που έχει κερδίσει δύο φορές και που θεωρεί το
υψηλότερο βραβείο για την καθημερινή δουλειά, για τον προγραμματισμό των
προπονήσεων που γίνονται στο Valdebebas, για την ανάλυση των αντιπάλων, για τα
ταξίδια σε γήπεδα μακριά απ’τη γκλαμουριά του Champions League. Αλλά ο Ζιντάν
ξέρει ότι η ιστορία του στη Μαδρίτη, τουλάχιστον το πιο σημαντικό κομμάτι, αυτό
που θα κάνει να τον αναπολούν όταν αποφασίσει να κάνει ξανά στην άκρη, έχει
γραφτεί στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο, το τουρνουά που έχει δομήσει τον θρύλο του
συλλόγου απ’τη δεκαετία του 50 του περασμένου αιώνα μέχρι προχθές, με αυτές τις
τρεις κατακτήσεις υπό το κουμάντο του που επικαιροποίησαν σε 4K και HD το
παλμαρέ του ιδρύματος.
Το θέμα είναι ότι η Μαδρίτη είναι και πάλι εδώ, με
πιθανότητες για νταμπλ, μετά από μια σεζόν γεμάτη από αναταραχές, με σχεδόν 60
τραυματισμούς, τον covid, χωρίς μια κατάλληλη καλοκαιρινή προετοιμασία ή χρόνο
για να την ξαναρχίσει μπροστά στη βάναυση υπερφόρτωση των παιχνιδιών. Πέντε
παιχνίδια από το να καταφέρει να κερδίσει το πρωτάθλημα (αν και δεν εξαρτάται
από τον εαυτό της, η γκέλα της Barcelona εναντίον της Γρανάδα την αναγκάζει να
παρατείνει την προσπάθεια) και δύο απ’το Champions League, αφού περπάτησε σε
τεντωμένο σχοινί στη φάση των ομίλων. Το ερώτημα είναι αν πρέπει να επιλέξει.
Εάν η Μαδρίτη μπορεί να’χει την πολυτέλεια να επιλέξει.
Η καλύτερη ομάδα
Σύμφωνα με τον Zidane, όχι. Ο τεχνικός υποσχέθηκε χθες να
βάλει την καλύτερη δυνατή ομάδα, λαμβάνοντας πάντα υπόψη τις συνθήκες. Για
παράδειγμα, ο Ράμος, ο οποίος έμεινε αιφνιδιαστικά εκτός αποστολής και μειώνει
τις επιλογές στην άμυνα, χωρίς τον Καρβαχάλ ή τον Λούκας (εκτός για το υπόλοιπο
της σεζόν) και την απροσδόκητη ανάδυση του Odriozola, που μπορεί να είναι
σημαντικός στα παιχνίδια που απομένουν. Στο κέντρο είναι όλοι, κάτι που δεν σημαίνει
και πολλοί γιατί μετά την φυγή του Όντεγκααρντ έμειναν πέντε παίκτες. Είναι η
γραμμή που δημιουργεί τα περισσότερα ερωτηματικά, καθώς ο Kroos κι ο Modric
είναι πολύ οριακά και πρέπει να είναι ζωτικής σημασίας στην εκστρατεία της
Αγγλίας. Πολλές οι πιθανότητες για rotation στο κέντρο, οι οποίες θα’πρέπε να
επεκταθούν στην επίθεση. Ο Μπενζεμά συνεχίζει να σκοράρει, αλλά είναι και
άνετος, κι αυτή τη στιγμή ένα κρύωμα του Γάλλου μπορεί να στείλει τη Μαδρίτη
στην εντατική. Η σύνεση καλεί να μείνει στον πάγκο ακόμη κι ο άθικτος Courtois,
ο οποίος έχει παίξει τα πάντα εκτός απ’την απογοήτευση του κυπέλλου στο Alcoy,
για να αποφευχθεί το παραμικρό ρίσκο.
Ο Hazard πρέπει να μπει στην εξίσωση, καθώς ψάχνει να
βελτιώσει τις αισθήσεις ενόψει μιας τελικής ευθείας στην οποία η συμβολή του
μπορεί να είναι καθοριστική. Οι λευκοί έχουν συνηθίσει να επιβιώνουν χωρίς το
θεωρητικό τους αστέρι, αλλά στη Μαδρίτη όλοι περιμένουν την αφύπνιση του
Βέλγου, ενός διαφοροποιητικού παίκτη που μέχρι τώρα έχει παίξει έναν απολύτως
δευτερεύοντα ρόλο στα λευκά. Έξι παιχνίδια πριν το τέλος της δεύτερης σεζόν του
στα λευκά, επτά στην καλύτερη περίπτωση, ο Βέλγος πρέπει να κάνει το βήμα
μπροστά που αναμένεται από έναν παίκτη της ιεραρχίας του. Οποιαδήποτε βοήθεια
είναι καλοδεχούμενη απ’την ομάδα σε ένα φινάλε της σεζόν που θα είναι αγωνιώδες,
αλλά που πρέπει να αποφασιστεί ανάμεσα στην δόξα και την παραίτηση.
