Του Marco Ruiz
Οι καινοτόμες ιδέες του για την Ευρωπαϊκή Super League, ο πόλεμος που έχουν ανοίξει οι πράκτορες με τη FIFA, ο Haaland, ο Ibrahimovic, ο Pogba... Είναι ο Mino Raiola στην πιο αγνή του μορφή, δύο ώρες συνομιλίας στο γραφείο του στο Μονακό όπου δεν αποφεύγει καμία ερώτηση…
Τα πάντα στην έδρα του στο Μονακό εκφράζουν αισιοδοξία.
Ζωντανά χρώματα σε αντίθεση με το λευκό των τοίχων, μοντέρνα και διασκεδαστικά
έργα τέχνης. Ο ίδιος ο Ραϊόλα είναι έτσι. Ντύνεται ανέμελα και είναι ζωντανός,
ευέλικτος στο μυαλό και ετοιμόλογος. Μας καλωσορίζει σε τέλεια ισπανικά. Μιλά
έξι γλώσσες. Κυριαρχεί σ’όλες τις πτυχές της βιομηχανίας του ποδοσφαίρου και
μιλά για αυτές με αυτοπεποίθηση. Και στα χέρια του είναι το μέλλον του
ποδοσφαιριστή της στιγμής...
Πώς γνωρίσατε τον Χάλαντ;
Τον είδα για πρώτη φορά στην τηλεόραση, σε έναν αγώνα της
Molde.
Και πήγατε για αυτόν.
Αυτό έκανα. Έχω λίγες φλασιές, αλλά όταν βλέπω έναν και μου
αρέσει, λέω: "Αυτό είναι".
Πώς είναι πραγματικά ο Haaland;
Όπως όλα τα αστέρια, το ποδόσφαιρο έρχεται πρώτο και μετά
οτιδήποτε άλλο. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Cristiano, Ibrahimovic... Όλοι έκαναν
το ποδόσφαιρο το κέντρο της ζωής τους. Ο Χάλαντ δεν ξέρει πως εστιατόρια είναι
στη Ντόρτμουντ, μελετά πολύ πώς μπορεί να βελτιωθεί, προπονείται σκληρά. Στο
τέλος, οι μεγάλοι πρωταθλητές, για μένα, είναι οι απλούστεροι άνθρωποι. Και
είναι σημαντικό να έχεις μια καλή γυναίκα στο πλευρό σου, είναι θεμελιώδες να
δημιουργείς τον κύκλο σου...
Αιφνιδιάσατε με την περιοδεία σας σε Μαδρίτη και Βαρκελώνη
μαζί με τον πατέρα του Χάλαντ...
Αν σας πω τον λόγο για το ταξίδι, δεν θα τον πιστέψετε. Ο
πατέρας του Χάλαντ έπρεπε να πάει στη Μαρμπέγια, αυτός ήθελε να ταξιδέψει κι
εγώ επίσης, γιατί έπρεπε να συγχαρώ τον Λαπόρτα και να πάω στη Μαδρίτη, και
κάναμε όλα αυτά τα πράγματα ταυτόχρονα. Επειδή κοιτάξτε, το 99% των περιπτώσεων
ταξιδεύω και κανείς δεν ξέρει πού βρίσκομαι.
Λοιπόν, φαινόταν σαν μια διαφημιστική περιοδεία...
Το περίεργο είναι ότι δεν υπάρχει ιδιωτικός τερματικός
σταθμός στη Βαρκελώνη. Υπάρχει ένας παπαράτσι εκεί 24 ώρες τη μέρα. Πιστεύω ότι
περίμεναν μια ηθοποιό. Δεν ήταν ένας αθλητικός παπαράτσι. Αλλά κοιτάξτε, δεν
έχω και να κρύψω τίποτα, εγώ μιλάω πολύ με τα στελέχη της Barça ή με τον José
Ángel Sánchez.
Σας έχει πει ο Χάλαντ πού θέλει να παίξει;
Όχι, γιατί δεν με νοιάζει να μου το πει τώρα. Πρέπει να μου
το πει όταν θα’ναι όλα ξεκάθαρα στο μυαλό μου κι εγώ μπορώ να φτιάξω ένα μενού
και να το βάλω στο πιάτο του: έχουμε αυτό, αυτό και αυτό... Και τώρα δεν
μπορούμε. Αυτό που γνωρίζουμε σήμερα είναι ότι η Ντόρτμουντ μίλησε πολύ σοβαρά
μαζί μας και είπε: «Δεν-τον-που-λά-με». Κι αυτό είναι το σίγουρο.
Δεν θέλουν να τον πουλήσουν αυτό το καλοκαίρι;
Αυτό είπαν. Τώρα, πρέπει να δούμε αν αυτή η επιθυμία θα υπάρχει μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου.
Δεν εξαρτάται επίσης απ’το αν θα παίξουν το Champions
League;
Αυτό το λέτε εσείς.
Άνθρωπε, φαντάζομαι...
Σίγουρα, μπορούμε να φανταστούμε πολλά πράγματα. Σήμερα, η
επίσημη θέση της Ντόρτμουντ είναι αυτή. Αλλά εγώ έχω μια άλλη θέση, πιστεύω ότι
αν παρουσιαστεί μια καλή ευκαιρία και είναι όλοι ευχαριστημένοι, θα το βάλουμε
στο τραπέζι.
Πώς βρίσκετε τη σωστή στιγμή να φύγετε;
Κανείς δεν την ξέρει. Το να μείνεις είναι ένα ρίσκο, και το
να φύγεις επίσης.
Αλλά βλέπω ότι εσείς είστε ανοιχτός στην πιθανότητα να
φύγει.
Στο μυαλό μου είναι, στης Ντόρτμουντ, όχι.
Υπάρχει κάτι υπογεγραμμένο για να διευκολύνει την αποχώρηση
του Χάλαντ το 2022;
Κοιτάξτε, σε αυτό το γραφείο μου υπάρχουν κανόνες που είναι
όπως εκείνοι που υπάρχουν σ’ένα δικηγορικό γραφείο. Εάν ο ποδοσφαιριστής με
εμπιστεύεται, πιστεύει επίσης ότι όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή του πάνε στον τάφο
μαζί μου. Αν αυτός θέλει να μιλήσει για αυτό, είναι ελεύθερος. Εγώ δεν μπορώ
και δεν θέλω. Διότι, μεταξύ άλλων, δεν είναι σημαντικό.
Δεν είναι;
Πιο σημαντικό από οποιαδήποτε ρήτρα είναι αν ο παίκτης θέλει
ή όχι. Επειδή ο Ίμπρα δεν είχε ρήτρα, ούτε κι ο Pogba. Στην Ισπανία υπάρχουν
ρήτρες 400 εκατομμυρίων...
Αλλά αν υπάρχει κάτι υπογεγραμμένο για το 2022, τη Μπορούσια
τη συμφέρει να τον πουλήσει αυτό το καλοκαίρι και να πάρει περισσότερα χρήματα.
Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το ρωτήσετε απ’τη Μπορούσια.
Ο Haaland ενδιαφέρεται περισσότερο για την Premier ή τη
Laliga;
Ο Χάλαντ τον ενδιαφέρουν δύο πράγματα: να σκοράρει γκολ, επειδή είναι σαν ένας Κριστιάνο ή ένας Zlatan, έχει αυτή τη θετική εμμονή, και να κερδίζει τίτλους. Κι αυτός θα διαλέξει, σίγουρα το μέρος όπου αυτά τα δύο πράγματα συμβαίνουν περισσότερο. Είναι πολύ δύσκολο να πούμε ψέματα. Όταν φτάνει ένα club όπως η Barcelona ή η Μαδρίτη, με τόση ιστορία και τόσο μεγάλα, είναι δύσκολο να πεις όχι. Η PSG μπαίνει σ’αυτό το γκρουπ των μεγάλων ομάδων, η City προσπαθεί να φτάσει εκεί, η Juve ήταν πάντα εκεί. Επίσης έχει σημασία το πρωτάθλημα που παίζουν. Η PSG παίζει στο χειρότερο πρωτάθλημα απ’τα μεγάλα. Η Μπάγερν είναι ήδη σε ένα ελκυστικό πρωτάθλημα, αλλά γνωρίζουμε ότι το κερδίζει πάντα. Στην Ισπανία υπάρχουν τρεις με πιθανότητες...
Μπορεί η Μαδρίτη να αντέξει οικονομικά τον Χάλαντ;
Να τον αντέξει δεν ξέρω, γιατί δεν μελέτησα τα οικονομικά
της. Αλλά πιστεύω ότι ναι. Πιστεύω ότι όλοι μπορούν να τον αντέξουν οικονομικά.
Αλλά το ερώτημα είναι άλλο: μπορεί η Μαδρίτη να αντέξει μην αγοράσει τον
Haaland; Και η Barça;
Φίλε, η Barcelona το’χει πιο δύσκολο.
Είναι περίπλοκο αλλά όχι αδύνατο. Αυτή είναι η δουλειά ενός
στελέχους ενός συλλόγου. Είναι το ίδιο για τους συλλόγους όπως και για τους
παίκτες. Περνά ένα τρένο και τι κάνεις, το παίρνεις ή δεν το παίρνεις; Κι αυτό
είναι το μεγάλο ερώτημα.
Αυτό το καλοκαίρι Μαδρίτη φαίνεται να στοχεύει περισσότερο
στον Mbappé
Το πρόβλημα με τους μεγάλους συλλόγους είναι αυτό. Ο Mbappé
έχει ακόμη ένα χρόνο στη σύμβασή του. Η PSG μπορεί να κάνει δύο πράγματα. Ή ότι
έκανε η Μπορούσια με τον Lewandowski πριν από χρόνια, να μην τον πουλήσει και
να τον αφήσει ελεύθερο, που είναι μια πολύ γενναία θέση, ή μπορεί να τον
πουλήσει τώρα. Εξαρτάται από τον σύλλογο, τον ποδοσφαιριστή...
Αλλά το μέλλον του Χάλαντ, αν πρέπει να είναι στη Ρεάλ
Μαδρίτης, εξαρτάται λίγο απ’τον Mbappé
Το μέλλον ενός ποδοσφαιριστή δεν εξαρτάται ποτέ από έναν
άλλο ποδοσφαιριστή. Εξαρτάται απ’τον εαυτό του. Πρέπει να ξέρετε ότι στα μεγάλα
κλαμπ ο Μέσι και ο Neymar μπορούν να συνυπάρξουν μαζί, ή ο Ροναλντίνιο με
άλλους μεγάλους. Εάν ο Χάλαντ μπορεί να είναι μαζί με τον Mbappé ή χωρίς... Οι
μεγάλοι ποδοσφαιριστές είναι πάντα μαζί.
Πιστεύει ο Χάλαντ ότι είναι ήδη έτοιμος για έναν μεγάλο;
Εγώ πιστεύω ότι όλοι το καταλαβαίνουν, όχι μόνο αυτός. Το
έχει δείξει. Και είσαι έτοιμος για έναν μεγάλο μόνο όταν οι μεγάλοι έρχονται
για σένα. Πρέπει να αφήνεις την αγορά να μιλάει...
Και τι λέει η αγορά τώρα;
Ότι είναι έτοιμος.
Πόσες ομάδες σας έχουν καλέσει;
Όλες οι μεγάλες τον θέλουν...
Όλες της Super League;
Τα 14 μεγάλα κλαμπ τον θέλουν, ναι. Τώρα είναι σημαντικό να
γνωρίζουμε ποια είναι η καλύτερη επιλογή.
Θα πάτε όπου δώσουν τα περισσότερα χρήματα;
Όχι, όχι... Η δουλειά μου είναι να μεγιστοποιώ την
οικονομική απόδοση του παίκτη, αλλά πρέπει να είναι ένα σημαντικό πρότζεκτ. Δεν
μπορείς να αγοράσεις έναν ποδοσφαιριστή έτσι χωρίς να’χεις μια ιδέα ή ένα πρότζεκτ
για το μέλλον. Σ’αυτό, η Ρεάλ Μαδρίτης και η νέα Barcelona άλλαξαν πολύ. Επειδή
είχαν μια εποχή στην οποία αγόραζαν πολλούς παίκτες που είχαν λίγη διαδρομή.
Τους έκαναν να φεύγουν πολύ σύντομα. Η εναλλαγή των ποδοσφαιριστών ήταν πολύ
γρήγορη.
Η Μαδρίτη είναι τώρα σε μια κρίσιμη στιγμή, πρέπει να ξαναχτίσει την ομάδα
Και είναι σημαντικό να επιλέξει καλά. Είναι εξίσου σημαντικό
όσο το να αγοράσει σε καλή τιμή. Εάν όχι, ψάχνεις ένα πρόβλημα για αρκετά
χρόνια. Αυτή η αλλαγή που κάνει η Μαδρίτη πρέπει να διαρκέσει δέκα χρόνια, και γι’αυτό
ο Χάλαντ είναι σημαντικός, επειδή είναι πολύ νέος, αλλά θα αγόραζε πια έναν
νεαρό με εμπειρία στην ελίτ. Είναι το ίδιο με τον Mbappé. Αλλά έχεις μόνο μία
ευκαιρία να τους αγοράσεις. Τώρα έχεις την ευκαιρία να τους αγοράσεις για τα
επόμενα δέκα χρόνια. Αυτό συνέβη με τον Κριστιάνο ή τον Μέσι. Όταν είναι σε μια
μεγάλη ομάδα, δεν τους αφήνουν να φύγουν.
Τι τραβάει περισσότερο τον Χάλαντ;
Για παράδειγμα, ως Σκανδιναβός, ήταν πάντα πολύ Ibrahimovic.
Ο Zlatan έκανε πολλά για τις σκανδιναβικές χώρες. Εκεί δεν υπάρχουν αστέρια
γιατί η ίδια η χώρα δεν τα αποδέχεται. Είναι μορφωμένοι, ήρεμοι... Δεν μπορείς
να πας με Ferrari στο Malmoe. Κι ο Ζλάταν έδειξε στους ανθρώπους εκεί ότι
μπορείς να είσαι αυτό που θες. Ο Χάλαντ έμαθε απ’αυτό. Ξέρει ότι μπορεί να’ναι αυτό
που θέλει.
Μπορεί ο Haaland να φτάσει έχει την οικονομική απόδοση που
φέρνει, για παράδειγμα, ο Pogba;
Πιστεύω ότι είναι διαφορετικό. Είχα έναν νικητή της Χρυσής Μπάλας, τον Nedved, με μια μηδενική δύναμη επικοινωνίας. Αντ 'αυτού, φανταστείτε τον Ballotelli με το μυαλό του Μέσι, γιατί την ποιότητα την έχει. Κι ο Paul (Pogba) είναι νούμερο ένα σε αυτό. Αν είχε παίξει στη Μαδρίτη ή στη Barça, τώρα θα’ταν αυτός που θα δημιουργούσε τα περισσότερα χρήματα.
Πείτε μου, ποια είναι η γνώμη σας για τη Μαδρίτη;
Υπάρχει μια πραγματικότητα με τον Florentino, και είναι ότι
δημιούργησε αυτό το εμπορικό σήμα των Galacticos το οποίο εξακολουθούν να
σκέφτονται οι άνθρωποι της γενιάς μου. Ήταν μια μεγάλη δημιουργία. Η ιστορία
της Μαδρίτης ως κλαμπ είναι απίστευτη. Το να είσαι εκεί για έναν ποδοσφαιριστή
είναι φανταστικό. Αλλά σε σύγκριση με τη Barça, πρέπει να πούμε ότι η Μαδρίτη
βασίζεται σε μεγάλους ποδοσφαιριστές. Αντ 'αυτού, η Barça διαμορφώνεται σε μια
φιλοσοφία.
Κι αυτό επηρεάζει τον παίκτη που πηγαίνει εκεί;
Για μένα, αν ο Ibrahimovic είχε πάει στη Μαδρίτη, σήμερα
θα’παιζε ακόμα εκεί. Επειδή ο Zlatan δεν σχηματίζεται πάνω στη δύναμη μιας
φιλοσοφίας, αλλά πάνω σ’αυτήν ενός μεγάλου παίκτη, όπως ο Benzema, ο Cristiano,
ο Di Stéfano ή ο Puskas. Αυτοί διαμορφώνονται πάνω στο καθαρό ταλέντο, και η
Barça πάνω σε μια φιλοσοφία, σε μια ιδέα του παιχνιδιού στην οποία θα μπορούσες
να μπεις εσύ ή εγώ αν σε βάλουν σ’αυτό το σύστημα. Μια άλλη διαφορά, για μένα,
είναι ότι η Μαδρίτη άφησε τον Κριστιάνο να φύγει. Η Μπαρτσελόνα δεν άφησε τον
Μέσι, γιατί ήταν θεμελιώδης για τη φιλοσοφία της.
Πώς είναι η σχέση σας με τον Florentino;
Εγώ έχω σχέση με τον José Ángel Sánchez.
Με τον Φλορεντίνο όχι;
Όχι ιδιαίτερα. Εμένα μου αρέσει περισσότερο να μιλάω με αθλητικούς ή γενικούς διευθυντές, όπως ο José Ángel Sánchez. Μιλώ με κάποιον πρόεδρο εάν έχει παρόμοια καθήκοντα... Σκέφτομαι τον Gino Pozzo, ο οποίος είναι πρόεδρος, αθλητικός διευθυντής, προπονητής, επιθετικός, κεντρικός αμυντικός... Μετά υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις, όπως ο Agnelli, ο οποίος είναι φίλος μου κι μιλάω μαζί του κανά δύο φορές το χρόνο, μερικές φορές για άλλα θέματα. Αλλά από τη Juve ασχολούμαι με τον Paratici, όπως και με τη Μίλαν με τον Maldini.
Μετά τον Haaland, είναι ο Pogba μία απ’τις ανησυχίες του
Raiola για αυτό το καλοκαίρι;
Όταν ένας παίκτης σε ρωτά τι θα κάνουμε, είναι μια μεγάλη
ευθύνη. Τότε ξενυχτάς όλη τη νύχτα σκεπτόμενος τι είναι καλύτερο... Εγώ προσπαθώ
να’ναι μια διαδικασία μαζί με τον ποδοσφαιριστή για να δω τι έχει πραγματικά
στην καρδιά. Ο Ibrahimovic ξέρει ότι ήμουν εναντίον του να πάει στη Μπάρτσα, κι
αυτός το ήθελε γιατί ήταν μια Μπάρτσα πολύ υψηλού επιπέδου. Και παρόλο που οι
άνθρωποι μπορεί να σκέφτονται διαφορετικά, εγώ πιστεύω ότι (αυτή η αποτυχημένη
κίνηση) ήταν ένα μεγάλο πράγμα, όχι μια μεγάλη ήττα. Επειδή έμαθε πολύ
περισσότερα σε έξι μήνες άπ’ότι σε μεγάλα στάδια της ζωής του. Με τον Pogba, το
σημαντικό τώρα είναι να γνωρίζουμε τι θέλει η United, ποιο σχέδιο θα προτείνουν
στον Pogba. Ο Pogba ενδιαφέρεται για ένα πράγμα, να κερδίσει το Champions
League και να κερδίσει τίτλους, και θα δούμε πού είναι εφικτό αυτό, εάν είναι
στην United ή σε άλλους συλλόγους.
Γιατί δεν είναι ο Pogba στη Μαδρίτη;
Είναι μια ερώτηση που πρέπει να κάνετε στη Μαδρίτη. Κάποια
στιγμή ο Pogba ένιωσε πολύ αγάπη και εμπιστοσύνη απ’την United, και υπήρχαν
αρκετοί άλλοι σύλλογοι… Μετά, είναι πολύ δύσκολο για την United και τη Μαδρίτη
να συνεννοηθούν για μια μεγάλη μεταγραφή, επειδή τα ισχυρά κλαμπ δεν θέλουν να
πουλάνε ισχυρούς παίκτες σε άλλους ισχυρούς συλλόγους. Και δεν θα σας
κοροϊδέψω, το να παίξει ο Pogba στη Μαδρίτη ήταν πάντα ένα πολύ ελκυστικό πράγμα
επίσης λόγω του Zidane. Είναι το είδωλό του από μικρός.
Θα’ναι εφικτό πια;
Δεν το ξέρω. Εγώ πιστεύω ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο, αλλά το ποδόσφαιρο εξαρτάται απ’την καθημερινότητα. Έτσι ακριβώς. Και πρέπει να είσαι ευέλικτος για να σκέφτεσαι όλες τις δυνατότητες. Κι αν αύριο η Μαδρίτη θέλει να κάνει μια αλλαγή Hazard-Pogba; Είναι απλώς ένα παράδειγμα. Κι αν αρέσει και στα τέσσερα μέρη, γιατί όχι;
Βρίσκεστε στην επιχείρηση για σχεδόν 30 χρόνια… Πώς έχει αλλάξει
η δουλειά σας σ’αυτό το διάστημα;
Σήμερα, ο ποδοσφαιριστής έχει μια ασυνήθιστη οικονομική
δύναμη. Και χρειάζεται να τον προστατεύουν σε πολλές περιοχές. Σήμερα το
ποδόσφαιρο δεν είναι απλώς ένα άθλημα, είναι μια βιομηχανία. Στον κόσμο δεν του
αρέσει να του το λες, γιατί δεν είναι ρομαντικό, αλλά είναι η αλήθεια. Πριν, το
ποδόσφαιρο ήταν απλώς ποδόσφαιρο.
Τι περισσότερο είναι τώρα;
Στη δική μου περίπτωση, νομίζω ότι είμαι ένα μεγάλο μέρος
του Calciomercato, λόγω των πραγμάτων που συζητάω με τους παίκτες, των
πραγμάτων που κάνω… Στην Αμερική, το Calciomercato ονομάζεται Draft και είναι
το πιο σημαντικό πράγμα του παιχνιδιού, είναι ένα show. Σήμερα μπορείς να μιλάς
για το ποδόσφαιρο μόνο την Κυριακή, όταν υπάρχει παιχνίδι. Και αν αφαιρεθεί το
Calciomercato απ’την ποδοσφαιρική βιομηχανία, καταργείς το 60% και μένεις μόνο
με το παιχνίδι.
Η εικόνα του κλασικού πράκτορα είναι εκείνη του ατόμου που
δεν έκανε τίποτα και γέμιζε την τσέπη του
Λοιπόν, είναι μια πολύ λανθασμένη ιδέα. Σε αυτή τη μεγάλη
πυραμίδα που σχηματίζουν οι ποδοσφαιριστές, μόνο λίγοι φτάνουν να γίνουν
επαγγελματίες, αλλά αποτελούν μέρος μιας βιομηχανίας που είναι πολύ περίπλοκη.
Σκεφτείτε όταν πήγε ο Ibrahimovic στη Barcelona. Είναι μέρος της ζωής, μπορεί
να συμβεί να πάνε στραβά τα πράγματα...
Εκεί καταλήξατε πολύ άσχημα με τον Guardiola
Όχι, ήταν ο Γκουαρντιόλα που κατέληξε άσχημα μαζί μου
(γέλια).
Τι συνέβη;
Ακούστε. Πιστεύω ότι ο Γκουαρντιόλα είναι ένας σπουδαίος προπονητής.
Εγώ δεν μισώ κανέναν και δεν τον βρίσκω δυσάρεστο, γιατί δεν τον γνωρίζω
αυτοπροσώπως. Δεν μου άρεσε αυτό που έκανε με τον Zlatan, αλλά αυτό είναι πια
παρελθόν.
Ποια είναι η γνώμη σας για τη Super League;
Ένα ριζικά διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Εγώ ηγήθηκα πάντα μιας
μάχης εναντίον της FIFA, μιας εναντίον αυτής της μονοπωλιακής νοοτροπίας που
δεν μου αρέσει. Δεν χρειαζόμαστε τη FIFA για να παίξουμε ποδόσφαιρο… Αλλά η
μεγάλη μου παρατήρηση σχετικά με τη Super League είναι ότι οι διοργανωτές
ήθελαν να απαλλαγούν απ’το Champions League να την παίξουν. Και είναι λάθος. Η
βασική λέξη εδώ είναι "επίσης".
Τι εννοείται;
Η Ferrari μπορεί να πάει με ένα αυτοκίνητο στη Formula 1 και
με ένα άλλο στη LeMans. Γιατί δεν μπορεί η Μαδρίτη να παίξει στο Champions League
και στη Super League; Θα ήταν το πιο υπέροχο πείραμα στον κόσμο του
ποδοσφαίρου. Να έχουμε δύο τουρνουά, το Champions League και τη Super League.
Και το ευρύ κοινό να αποφασίζει ποιο του αρέσει περισσότερο.
Καταλαβαίνω
Αν είχα ένα κλαμπ, θα ήθελα η ομάδα μου να παίζει στη Super
League και επίσης στο Champions League… Και φυσικά στα εθνικά πρωταθλήματα. Για
τους ποδοσφαιριστές θα ήταν καλό, και για τους οπαδούς. Αυτή η διοργάνωση θα ανάγκαζε
τους διοργανωτές να κάνουν πραγματικά ελκυστικά τουρνουά. Σήμερα όχι, αν
κάποιος θέλει να παρακολουθήσει ποδόσφαιρο ανώτερου επιπέδου, έχει το Champions
League… κι αυτό είναι αρκετό.
Τότε, είστε πολύ υπέρ...
Παρακολούθησα με δυσπιστία τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στο δρόμο. Ήταν διαμαρτυρίες για κάτι που δεν είχε εξηγηθεί ακόμη. Διαμαρτύρονταν ενάντια στο αίσθημα μιας κλειστής διοργάνωσης. Αλλά η Σούπερ Λιγκ δεν πρέπει να είναι μια υποχρέωση, ε; Εάν τη μισείς, μην αγοράζεις τα δικαιώματα ή μην πληρώνεις για να την δεις. Αν θες να τη δεις... εμπρός. Αλλά το κλειδί είναι η λέξη "επίσης".
Δεν πιστεύτε ότι η Super League σημαίνει πώληση του ποδοσφαίρου
της ελίτ στους Αμερικανούς;
Γιατί οι Αμερικανοί αγοράζουν τα κλαμπ στην Ευρώπη; Γιατί
δεν τους αγοράζουν οι Ευρωπαίοι; Επειδή εδώ υπάρχουν χρήματα, αλλά δεν υπάρχει
τέτοιο πνεύμα επενδύσεων στον αθλητισμό. Εάν αγοράσεις ένα κλαμπ στην Ευρώπη,
για τους ανθρώπους και για τις τράπεζες είσαι τρελός. Ένας Αμερικανός, απ’την
άλλη πλευρά, αγοράζει τον σύλλογο με μια ιδέα, με την ιδέα της επιχείρησης, της
οικονομίας, όπως αγόρασαν τη Λίβερπουλ ή την United. Και συμβαίνει ένα πράγμα,
δεν μπορείς να λες σε αυτούς τους ανθρώπους: μπορείτε να αγοράσετε ένα κλαμπ
όπως η United, αλλά δεν μπορείτε να έχετε την αμερικανική νοοτροπία σας. Και η
πραγματικότητα είναι ότι τα MLS, NFL ή NBA είναι οργανωμένα με αυτόν τον τρόπο…
Αυτοί οι άνθρωποι που διαμαρτυρήθηκαν στο δρόμο, μισούσαν το NBA το βράδυ της
Κυριακής; Μήπως η Φόρμουλα 1 είναι ανοιχτή;
Δεν πιστεύετε ότι η Super League θα τελείωνε τα εθνικά
πρωταθλήματα;
Ψέμα. Είναι το ίδιο το Champions και το Financial Fair Play αυτά
που έχουν δημιουργήσει τις διαφορές ανάμεσα στους μεγάλους και τους μικρούς
συλλόγους. Ο λόγος είναι απλός. Στην περίπτωση της Ισπανίας, είναι σχεδόν πάντα
οι ίδιες έξι ομάδες που συμμετέχουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις: Ρεάλ
Μαδρίτης, Ατλέτικο, Barcelona, Σεβίλλη, Βιγιαρεάλ, Βαλένθια... Λοιπόν, είναι
αυτές που μοιράζονται πάντα τα ελαφρώς περισσότερα από εκατό εκατομμύρια που
προσφέρουν κάθε χρόνο Champions και Europa League. Και το χάσμα με τους άλλους
γίνεται όλο και μεγαλύτερο.
Το να παίζεις δύο τουρνουά αποτελεί ένα πρόβλημα
ημερομηνιών;
Πείτε μου πόσους παίκτες έχουν η Μπαρτσελόνα ή η Ρεάλ
Μαδρίτης στο ρόστερ. Οι σύλλογοι σήμερα έχουν ένα πρόβλημα, έχουν περισσότερους
παίκτες από όσους μπορούν να χωρέσουν στο ρόστερ. Το σκέφτομαι εδώ και
χρόνια... κι ο μόνος σταθερός κανόνας θα’πρεπε να’ναι ότι δεν μπορείς να
αλλάξεις ένα αστέρι από ένα τουρνουά σ’ένα άλλο. Η υποχρέωση θα’πρεπε να’ναι να
δίνεις τη λίστα που παίζει στην διοργάνωση πριν την έναρξη. Αυτό θα επέτρεπε
στους συλλόγους να σχεδιάσουν στρατηγικές για το σε ποια διοργάνωση θέλουν να
δώσουν μεγαλύτερη σημασία και ακόμη και να πάρουν ορισμένους παίκτες για να παίζουν
σε καθεμία απ’αυτές τις διοργανώσεις. Ένας σύλλογος θα πρέπει να σκεφτεί: Θα πάρω
τον Ιμπραΐμοβιτς για να παίζει στο Champions League ή στη Super League;
Αλλά φυσικά, η UEFA και η FIFA θα αντιταχθούν έντονα
Το θέμα είναι ότι το μονοπώλιο που ασκούν δεν μου φαίνεται
σύμφωνο με το πνεύμα του ποδοσφαίρου ή του αθλητισμού. Στην πυγμαχία υπάρχουν
ήδη τέσσερις ή πέντε ομοσπονδίες. Το Golf διοργανώνει ένα Mundial χωρίς να έχει
μια ομοσπονδία. Η Ομοσπονδία Κολύμβησης έχει ήδη χάσει μια αγωγή στην ευρωπαϊκή
δικαιοσύνη για το ότι δεν είναι οι μόνοι που μπορούν να διοργανώνουν τις
διοργανώσεις...
Είναι η FIFA στην πιο αδύναμη στιγμή της ιστορίας της;
Για μένα υπάρχει ένα σημαντικό πράγμα, είναι ένας οργανισμός
που έχει ήδη πέσει σε πολλά σκάνδαλα. Αν πέσεις μια φορά, εντάξει. Αλλά αν τα
σκάνδαλα είναι πάντα τα ίδια κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια, δεν είναι πλέον ένα ατύχημα,
είναι πια ένας τρόπος ύπαρξης. Συμφωνούμε να μας κυβερνούν αυτοί οι άνθρωποι;
Είναι εντελώς τρελό. Το πρόβλημα είναι εάν έχουμε ένα δικαίωμα ή εάν σου κάνουν
χάρη. Δεν είναι δυνατόν να αποφασίζει η FIFA ποιος θα παίξει σ’ένα Mundial ή
όχι με βάση το αν κάνεις κάτι ωραίο ή όχι στα μάτια τους. Μιλάμε για μια πολύ
αδιαφανή και κλειστή οργάνωση.
Τι μοντέλο προτείνετε για να οργανώσετε ποδόσφαιρο χωρίς τη
FIFA;
Η μεγάλη δύναμη του ποδοσφαίρου είναι ότι επιβιώνει παρά τη
FIFA (γέλια). Εγώ πιστεύω ότι το ίδιο το ποδόσφαιρο θα’πρεπε να δημιουργήσει
μια πλατφόρμα για να διορθώσει τις υποθέσεις του σε όλα τα επίπεδα και η FIFA να
συζητά δημοκρατικά γενικά πράγματα, όπως οι κανόνες του ποδοσφαίρου, αν κάνουμε
τα τέρματα μεγαλύτερα, το οφσάιντ... Εκτός αυτού, για αυτό ιδρύθηκε. Η απόλυτη
δύναμη διαφθείρει.
Γιατί πιστεύετε ότι θέλουν να ρυθμίσουν τη δραστηριότητα των
μάνατζερ;
Ακούστε, η FIFA πρέπει να καλύψει πολλά προβλήματα και για
να το κάνει δημιουργεί άλλα προβλήματα. Από την άλλη πλευρά, γίνεται όλο και
πιο ξεκάθαρο ότι αυτοί έχουν την πραγματική δύναμη στο ποδόσφαιρο είναι οι
παίκτες, γιατί είναι αυτοί που δημιουργούν τα πάντα, και έτσι θέλουν να
μειώσουν την ικανότητα της δράσης και της δύναμής τους.
Λένε ότι έχετε πολύ μεγάλη επιρροή
Το να λένε εμείς ότι «πετάμε» τα χρήματα του ποδοσφαίρου
είναι σα να λέει ο Kim Jong ότι η Βόρεια Κορέα είναι η καλύτερη χώρα στον
κόσμο. Είναι ένα θεώρημα που μπορείς να καταλάβεις μόνο εάν είσαι πολύ τρελός ή
πολύ ανόητος. Δεν ξέρουν πώς είναι το ποδόσφαιρο. Εντάξει, θα περιορίσουμε
επίσης τους μισθούς ή τις μεταγραφές των ποδοσφαιριστών ή τα εισιτήρια για τους
αγώνες. Γιατί η FIFA αυξάνει κάθε χρόνο τα χρήματα απ’τους χορηγούς, τα τηλεοπτικά
δικαιώματα…; Γιατί δεν το περιορίζει επίσης κι αυτό;
Τι γίνεται με την επιρροή;
Η δουλειά ενός πράκτορα είναι να προστατεύει όσο το δυνατόν
περισσότερο τα συμφέροντα των ποδοσφαιριστών. Κι αυτή των αθλητικών διευθυντών
να υπερασπίζονται τα συμφέροντα των συλλόγων. Είναι σα να αγοράζεις μια Rolls
Royce και να μην πληρώνεις για οδηγό. Ή να αγοράζεις ένα αεροπλάνο και μην
προσλαμβάνεις έναν πιλότο. Είναι εντελώς τρελό. Εμείς είμαστε επίσης μέρος του
ποδοσφαίρου. Φυσικά, εγώ δεν πήγα ποτέ σε μια διαπραγμάτευση μ’ένα όπλο στο
τραπέζι. Αν υπάρχουμε, είναι επειδή οι παίκτες μας χρειάζονται και οι ομάδες
επίσης.
ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΟΝ MINO RAIOLA ΠΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ
-Νιώθει Ναπολιτάνος ο Ραϊόλα;
-Νιώθω περισσότερο σαν ένας πολίτης του κόσμου, έφυγα από
εκεί πολύ μικρός… Είχα μια φανταστική παιδική ηλικία. Οι γονείς μου δούλεψαν
πολύ, έπρεπε να μεταναστεύσουν για να δώσουν στα παιδιά τους ένα καλύτερο
μέλλον, όπως πολλοί, και πήγαν στο Άμστερνταμ. Τα δύο αδέλφια γεννήθηκαν στην
Ολλανδία, αλλά στην οικογένεια της μητέρας μου ήταν εννέα, οπότε έχω 47
ξαδέλφια και ξαδέλφες, κι αυτό μοιάζει περισσότερο με το ναπολιτάνικο
στερεότυπο που βλέπουμε στην τηλεόραση (γέλια). Κοιμόμασταν μαζί, σε μικρά
δωμάτια...
-Τι αναμνήσεις έχετε απ’την παιδική σας ηλικία;
Λοιπόν τις καλύτερες, γιατί ήταν μια στιγμή στη ζωή όταν
όλοι βοηθούσαμε ο ένας τον άλλον. Η ζωή γινόταν κατανοητή με αυτόν τον τρόπο.
Οι γονείς μου ξεκίνησαν ένα εστιατόριο που είχε πολύ επιτυχία κι όπου δούλευαν
όλη τη μέρα. Και σου λέω ότι το 75% αυτού που είμαι ως εκπρόσωπος το έμαθα σε εκείνο
το εστιατόριο.
-Πως είναι δυνατόν;
-Εκεί έμαθα πώς να φροντίζω άλλους ανθρώπους. Αντιμετωπίζω
τους ποδοσφαιριστές μου σα να’ταν παιδιά μου. Και στο εστιατόριο ήταν κάπως
έτσι. Για την οικογένειά μου, όταν έμπαινε ένα άτομο, δεν έμπαινε ένας πελάτης,
έμπαινε ένας φίλος που μπορεί να χρειαζόταν να φάει, αλλά επίσης και κάποιον
για να ακούσει τα προβλήματά του ή απλά να μιλήσει. Ή να νιώσει χαρά που
είμαστε μαζί. Έφτασε να γίνει ένα απ’τα καλύτερα ιταλικά εστιατόρια στην
Ολλανδία. Ήμουν στο Χάρλεμ.
-Εσείς δουλεύατε εκεί;
-Ναι, έχω πλύνει πολλά πιάτα, από πολύ μικρός. Για τον
πατέρα μου, η εργασία 24 ώρες ήταν φυσιολογική. Η μητέρα μου, από την άλλη,
ήταν του "σχολείο, σχολείο, σχολείο...". Στα 14 ήμουν διαχειριζόμουν
ήδη μόνος μου τα εστιατόρια επειδή ο πατέρας μου δεν μιλούσε καλά Ολλανδικά και
μένα, ως τον μεγαλύτερο γιο, με έπαιρνε να διαπραγματευτώ με όλους τους
προμηθευτές, τις τράπεζες ή τους δικηγόρους.
-Εκεί ξεκίνησαν όλα;
-Εγώ ξεκίνησα πολύ νέος γιατί μου έδωσαν αυτή την ευθύνη.
Πριν γίνω πράκτορας, είχα αγοράσει ακίνητα, εστιατόρια, είχα μια εταιρεία
εισαγωγής ανάμεσα σε Ιταλία και Ολλανδία... Και σπούδαζα οικονομικά και νομικά.
-Και το ποδόσφαιρο;
-Λοιπόν, ήμουν επίσης ο αθλητικός διευθυντής ενός μικρού
ολλανδικού συλλόγου, της Harlem FC, η οποία είχε πουλήσει τον Gullit, για
παράδειγμα, δύο χρόνια πριν γίνω εγώ ο αθλητικός διευθυντής.
-Παίξατε ποτέ ποδόσφαιρο;
-Έπαιξα, ναι...
-Ήσασταν καλός;
-Ήμουν ο καλύτερος, ένα μεγάλο δεκάρι… Όλοι οι
ποδοσφαιριστές μου γνωρίζουν ότι έπαιζα καλύτερα από αυτούς (γέλια). Αλλά τώρα
ξέρω ότι το πρόβλημα ήταν στο μυαλό μου, γιατί ήμουν πολύ αλαζονικός.
-Σας αρέσει ακόμα να παρακολουθείτε ποδόσφαιρο;
-Πλέον μου αρέσει να βλέπω μόνο τα παιχνίδια στα οποία
παίζουν οι ποδοσφαιριστές μου. Βλέπω πολλά ντοκουμέντα, αλλά ματς, των δικών
μου.
-Ποια ήταν η μεγάλη σου τύχη για να γίνεται αυτό που είστε σήμερα;
-Μπήκα
άνετα στο ποδόσφαιρο συμπτωματικά. Η Harlem FC της οποίας ήμουν ο αθλητικός
διευθυντής χρειαζόταν χρήματα. Και σας λέω ταπεινά ότι εγώ έχω μια αρετή, που
είναι να βλέπω εκ των προτέρων πού είναι η ανάγκη και η λύση. Τότε είδα ότι
είχα τη δυνατότητα ένας ιταλικός σύλλογος να αγοράσει την Harlem για να την
κάνει ένα κλαμπ δορυφόρο, κι ότι αυτό θα είχε μεγάλο ένα πλεονέκτημα για αυτούς
και για μένα ως διευθυντής του συλλόγου. Και παρουσίασα το πρότζεκτ στη Νάπολι.
Τους φάνηκε καλό...
-Και;
-Η Νάπολι ήθελε να συμπεριλάβει έναν παίκτη στη συμφωνία. Εγώ
τους είπα: "Αν ήμουν εσείς, θα αγόραζα κάποιον απ’τον Ajax που ονομάζεται
Bergkamp". Έπρεπε να το αγοράσουν για την Χάρλεμ και μετά να το φέρουν εκεί.
Τελικά, αυτή η επιχείρηση δεν βγήκε, αλλά αυτό με έφερε σε επαφή με την Ένωση
Ολλανδών Ποδοσφαιριστών, η οποία είχε όλους, όλους τους ποδοσφαιριστές της
χώρας. Και δεν ήξεραν τίποτα για το πώς να κάνουν μια μεταγραφή. Και άρχισα να φέρνω
παίκτες στην Ιταλία.
-Έτσι ξεκίνησαν όλα;
-Όταν πήγα για πρώτη φορά στην Ιταλία, νομίζεις ότι μου
άνοιξαν την πόρτα; «Mama mía», ήταν τόσο περίπλοκο. Αλλά εγώ συνεχίζω, όταν
πιστεύεις σε ένα πράγμα, να μην σε σταματάει κανείς. Το καλύτερο που μπορείς να
κάνεις με μένα είναι να με αφήνεις ήρεμο. Διότι αν προσπαθήσεις να με
σταματήσεις, με κάνεις να βάλω όλη μου την ενέργεια...
