Του S. Siguero
Έχουν περάσει περισσότερα από τρία χρόνια από τότε που η Μαδρίτη έπαιξε και κέρδισε τον τελευταίο ημιτελικό της στο Champions League. Η ομάδα του Zidane, σχεδόν με τα πάντα για το όνειρο της Κωνσταντινούπολης
Σήμερα κλείνουν 1.100 μέρες απ’τον τελευταίο αγώνα της
Μαδρίτης στους ημιτελικούς του Champions League και φαίνεται ότι έχουν περάσει
1.100 ζωές. Πριν από τρία χρόνια και τέσσερις ημέρες, η ομάδα του Zidane
απέκλεισε τη Μπάγερν σ’ένα γεμάτο Μπερναμπέου, το οποίο κατέληξε να πανηγυρίσει
την πρόκριση της ομάδας του σε έναν νέο τελικό του Champions League, τον
τέταρτο σε πέντε χρόνια, για να υποστηρίξει μια ηγεμονία που δεν είχε φανεί
ποτέ στην ιστορία του σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κυπέλλου.
Από τότε έχουν συμβεί πολλά πράγματα. Η σκληρή πανδημία έχει
θέσει σε σίγαση τα υπόλοιπα γεγονότα που συνθέτουν τη ζωή, συμπεριλαμβανομένων
των δύο αποτυχιών της Μαδρίτης στην Ευρώπη μετά το Δέκατο Τρίτο. Ajax και City,
που εμπόδισαν τη Μαδρίτη να βολτάρει ξανά στις μεγάλες ηπειρωτικές συνόδους. Το’χει
καταφέρει φέτος η ομάδα του Zidane, εργαζόμενη σκληρά, μεγαλωμένη μπροστά σε
ατελείωτες δυσκολίες, προβλήματα και αναποδιές, σχεδόν συγκινητική στην
αντίστασή της, η οποία αντιμετωπίζει την προτελευταία πρόκληση. Η Τσέλσι
κλείνει προς το παρόν το πέρασμα στον τελικό της Κωνσταντινούπολης, το οποίο οι
Άγγλοι θα’χουν στα χέρια τους απ’το εναρκτήριο σφύριγμα χάρη στο 1-1 του Di
Stéfano. Η ιδέα της Μαδρίτης είναι να αντιστρέψει την κατάσταση στο τέλος των
90 λεπτών, ή των 120, που προβλέπονται λευκής επιμονής ενάντια στο γρανιτένιο μπλοκ
του Thomas Tuchel, του προπονητή που έχει θωρακίσει το σύλλογο του βόρειου
Λονδίνου έως ότου να τον κάνει σχεδόν απόρθητο.
Για να ψάξει ρωγμές, ο Ζιντάν έχει σχεδόν τα πάντα, εν τη απουσία
των δεξιών του μπακ, του βασικού και του αναπληρωματικού. Αλλά υπάρχουν οι Kroos
και Modric, που ξεκουράστηκαν εναντίον της Osasuna και πρέπει να φτάσουν φρέσκοι
στα πόδια και στο κεφάλι τους για να προκαλέσουν ανισορροπίες στην αντίπαλη
ισορροπία. Κι ο Hazard, ο οποίος δεν θα μπορούσε να επιλέξει καλύτερο αγώνα για
να εμφανιστεί ως ο αποσταθεροποιητικός παίκτης που υπέγραψε η Μαδρίτη πριν από
δύο χρόνια κι ο οποίος μόλις που έχει φανεί στα λευκά. Και, φυσικά, ο Benzema,
η μεγάλη λευκή ελπίδα, ο άνθρωπος που μονοπωλεί το γκολ στην ομάδα του Zidane,
σχεδόν ορφανός από βοήθειες σε έναν ηράκλειο έργο σε κάθε περίπτωση. Κι ακόμη κι
ο Ράμος, που φαίνεται να στοχεύει στην τελική μάχη, ποιος ξέρει αν η τελευταία
που δίνει με τη φανέλα της Μαδρίτης και το περιβραχιόνιο του αρχηγού που του
επέτρεψε να αγγίξει τη δόξα στο Μιλάνο, στο Κάρντιφ και στο Κίεβο. Το όνειρο
δείχνει τώρα την Κωνσταντινούπολη, αλλά η Μαδρίτη χρειάζεται μια επική
παράσταση στο Stamford Bridge, ένα άνευ προηγουμένου παράσημο, και εναντίον
μιας Τσέλσι που αντιστέκεται για μισό αιώνα στην παροιμιώδη ώθηση της Μαδρίτης.
