Η προειδοποίηση του Zidane για να αποφύγουν την εκατόμβη του 2004

Του Miguel Ángel Lara

Ο προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης χτύπησε το συναγερμό για τη φυσική κατάσταση της ομάδας του. Η απαίτηση προστίθεται στη βραχύτητα του ρόστερ, στους τραυματισμούς, στο προφίλ της ομάδας...

Εν μέσω της χαράς για το θρίαμβο στο Clásico και βλέποντας την ομάδα του να υπερασπίζεται τον τίτλο που κέρδισε την περασμένη σεζόν με αιχμηρά δόντια, ο Zidane είπε μια φράση απ’αυτές που αν κάποιος δεν είναι προσεκτικός στις ομιλίες του τον κάνει να σηκώσει το κεφάλι του. Ήταν ένα σύντομο, άμεσο μήνυμα. Ένας προβληματισμός γεμάτος περιεχόμενο. "Σωματικά είμαστε στο όριο, δεν ξέρω πώς θα τελειώσουμε τη σεζόν".

Η εικόνα των εξαντλημένων παικτών της Μαδρίτης έχει επαναληφθεί στα πρόσφατα παιχνίδια. Μπροστά απομένουν οκτώ στο πρωτάθλημα κι όσο αντέξουν στο Champions League, τουλάχιστον ένα παιχνίδι και το πολύ τέσσερα. Ο Ζιντάν ξέρει για τι μιλάει γιατί το 2004 βίωσε τη σωματική κατάρρευση μιας Μαδρίτης που στόχευε στο τρεμπλ.

Ήταν εκείνη του Carlos Queiroz, που αποκλείστηκε στο Champions League στους προημιτελικούς αφότου στο πρώτο σκέλος απέναντι στη Μονακό πήρε ένα πλεονέκτημα παρόμοιο με αυτό που έχει τώρα με τη Λίβερπουλ: τότε 4-2 και τώρα 3-1. Αλλά στο Louis II κατέρρευσε.

Η φράση για τον Giuly

Από εκείνη τη μέρα, στις 6 Απριλίου 2004, εκτός από το μοιραίο 3-1 για τους λευκούς, έμεινε η συζήτηση του Giuly με τον Zidane στο ημίχρονο καθοδόν προς τα αποδυτήρια. Η Μαδρίτη κέρδιζε 0-1 και ο παίκτης της Μονακό, βλέποντας τα πάντα χαμένα, ζήτησε απ’τον Ζιζού να τους άφηναν να κερδίσουν τουλάχιστον το παιχνίδι. "Αλλά Ludo, δεν βλέπεις ότι είμαστε λιωμένοι;", απάντησε ο ΖΖ, φράση που ήταν το προοίμιο της ανατροπής. Αργότερα ο Giuly ζήτησε συγγνώμη για τη δημοσιοποίηση της συνομιλίας: "Ελπίζω αυτό να μην αλλάξει τη σχέση μας. Θα το συζητήσουμε σύντομα. Όλα ήταν πάντα καλά ανάμεσά μας. Δεν το είπα αυτό για να τον «σκοτώσω», αλλά μέσα στη χαρά μου". Εκείνο άφησε τον Ζιντάν σε αναμμένα κάρβουνα.

Παραλληλισμοί

Εκείνη η Μαδρίτη είχε ήδη χάσει τον τελικό του Κυπέλλου από τη Σαραγόσα, αλλά η ήττα στο Μονακό ήταν ο τάφος της. Απ’τους επτά τελευταίους αγώνες πρωταθλήματος κέρδισε μόνο το ντέρμπι. Τα υπόλοιπα ήταν μια συλλογή από ήττες που έφεραν τον τίτλο στη Βαλένθια.

Ανάμεσα στις ομοιότητες των δύο ρόστερ, ξεχωρίζει μία: η βραχύτητα και των δύο. Ο Queiroz αναγκάστηκε να εκμεταλλευτεί ένα ρόστερ που πέρασε στην ιστορία λόγω των Zidanes και Pavones. Οκτώ παίκτες πέρασαν το όριο των 4.000 λεπτών (ο πιο χρησιμοποιημένος ήταν ο Salgado, με 4.842). Άλλοι δύο ξεπέρασαν τα 3.000. Η δεύτερη μονάδα μόλις που υπήρξε και 13 παίκτες δεν έφτασαν τα 1.200 λεπτά στα 59 παιχνίδια που έπαιξε η ομάδα.

Στη φετινή, ο όγκος των λεπτών έχει εκτοξευθεί για τη βασική ομάδα του Zidane. Ανάμεσα στη μάστιγα των τραυματισμών, στις χειμερινές αποχωρήσεις (Jovic και Odegaard) και στο στοίχημα σε ένα γρανιτένιο μπλοκ, τα πόδια των βασικών συσσωρεύουν αγώνες και κόπωση. Η Μαδρίτη έχει 41 παιχνίδια και 3.720 λεπτά. Έχει τέσσερις παίκτες πάνω απ’τα 3.000 λεπτά (80,64% του παιχνιδιού), 10 με περισσότερα από 2.000 κι έναν ακόμη που πρόκειται να τα φτάσει (Nacho, με 1.978). Μετά, ο Ζιντάν έχει 16 παίκτες που δεν φτάνουν τα χίλια λεπτά. Ανάμεσα σ’αυτά τα δύο μπλοκ υπάρχουν μόνο δύο παίκτες: ο Sergio Ramos (1.700) κι ο Valverde (1.515).

Διαφορετική ψυχολογική δύναμη

Στο καθοριστικό στάδιο, η Μαδρίτη φτάνει κουρασμένη, αλλά επίσης και με την αυτοεκτίμηση στα ύψη. Σε αντίθεση με τη σεζόν Queiroz, στην οποία ο τελικός του Κυπέλλου στις 17 Μαρτίου σηματοδότησε την αρχή της κατακόρυφης πτώσης, σε αυτή τη σεζόν η ομάδα κάνει το αντίστροφο. Έπιασε πάτο τον Ιανουάριο για να πάρει μια ώθηση που την έχει σε θέση να αγωνίζεται για να κερδίσει δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα, κάτι που δεν έχει συμβεί απ’το 2008 και να ονειρεύεται το δέκατο τέταρτο Ευρωπαϊκό Κύπελλο. Αυτή η ενέργεια είναι μια έξτρα βιταμίνη με ανυπολόγιστα αποτελέσματα.

Ο Ζιντάν ξέρει τι υπάρχει. Γι’αυτό δεν φοβήθηκε να παίξει 20 λεπτά που θα μπορούσαν να είναι καθοριστικά για τη LaLiga με τρεις παίκτες χαμηλού ρόλου στην ομάδα: Marcelo, Mariano και Isco. Κοίταξε το Άνφιλντ, ρίσκαρε και του βγήκε καλά. Είναι αλήθεια ότι ο Ilaix είχε το 2-2 με το σουτ στο δοκάρι, όπως κι ότι ο Marcelo βγήκε μόνος του απέναντι απ’τον Ter Stegen. Ο Ζιντάν ξέρει ότι αν περάσει τη Λίβερπουλ, θα χρειαστεί μια αληθινή δεύτερη μονάδα για την τελική ευθεία. Και χρειάζεται να αναπτυχθεί η αυτοεκτίμηση ορισμένων παικτών, ακόμα κι αν μέχρι τώρα έχουν παίξει λίγο. Είναι θέμα ποδιών και κεφαλιού.

Τι πρέπει να κάνει ο Zidane σε αυτό το τελευταίο κομμάτι; Να ποντάρει τα πάντα στο Champions League· Να ποντάρει τα πάντα στη Liga· Να κάνει περισσότερο rotation, επειδή μπορούν να κερδηθούν και τα δύο· Να αξιοποιήσει στο μέγιστο την πρώτη μονάδα, μέχρι όσο πάει.