Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Ο Μπενζεμά σήκωσε το πόδι του απ’το γκάζι (έχει 11 γκολ στα 10 τελευταία παιχνίδια) και η καταδικασμένη ομάδα του είχε ένα φρενάρισμα στη χειρότερη στιγμή που περιπλέκει πολύ τις πιθανότητές της για την εκ νέου κατάκτηση του πρωταθλήματος. Επειδή εάν ο Καρίμ δεν σκοράρει, είναι σαφές ότι δεν μπορεί να βασιστεί στο ότι θα αναλάβουν αυτή την ευθύνη καταξιωμένοι ποδοσφαιριστές όπως ο Asensio κι ο Isco ή ο νεαρός Rodrygo, ο οποίος δεν είναι για να τραβάει το κάρο αν και είχε ένα σουτ στο δοκάρι. Το κάνει, κι από οποιοδήποτε μέρος του γηπέδου ο Casemiro, ο οποίος για ένα μεγάλο μέρος του δεύτερου ημιχρόνου τοποθετήθηκε ως αυτοσχέδιος επιθετικός για να δει αν μπορούσε να πιάσει μια κεφαλιά, αλλά αυτή τη φορά δεν υπήρξε τύχη.
Ένας άλλος που αναλαμβάνει επίσης την ευθύνη και παίρνει την ομάδα στην πλάτη του είναι ο Vinícius, ο οποίος με την έλλειψη ευστοχίας του κι όλα όσα θέλετε, προκαλεί αναστάτωση και ταρακουνάει το δέντρο και τον αντίπαλο παρέχοντας την υπερχείλιση που δεν προσφέρει ούτε ο Asensio ούτε ο Isco. Φυσικά, για να υπερχειλίσεις προηγουμένως πρέπει να πας στο ένας μ’έναν. Ο Hazard επανεμφανίστηκε για 15 λεπτά, αλλά στο 37ο παιχνίδι του σε δύο χρόνια ως madridista, για την ώρα δεν αναμένεται.
Έτσι, με περισσότερα στρατεύματα από ό, τι σε προηγούμενα παιχνίδια, αλλά με πολύ οριακές δυνάμεις και με το ένα μάτι σκεπτόμενο την Τρίτη εναντίον της Τσέλσι, η Μαδρίτη έλεγχε από πίσω με τη συνήθη δουλειά της, αλλά στην κορυφή δεν ήταν κοφτερή και το πλήρωσε. Απέναντι, η Μπέτις έπαιξε με την αυτοπεποίθηση που της δίνει το ότι έχει ανθρώπους με καλό πόδι όπως οι Canales, Laínez, Borja Iglesias, Guardado και Joaquín και πρόσθεσε το τέταρτο παιχνίδι της στη σειρά παίρνοντας βαθμούς στο λευκό φέουδο παρά το ότι δεν δημιούργησε πάρα πολύ κίνδυνο.
