Του Marco Ruiz
Μέγιστη ένταση ανάμεσα σε Μαδρίτη και Barça για το καλοκαίρι, στο οποίο έχουν συμπτωματικούς στόχους, ειδικά τους Haaland και Alaba.
Ο Neymar πρωταγωνίστησε στην τελευταία μεγάλη μάχη ανάμεσα
σε Barcelona και Ρεάλ Μαδρίτης για έναν παίκτη. Ήταν το 2013. Μέχρι το
τελευταίο λεπτό, ο Βραζιλιάνος παίκτης διατήρησε την αγωνία για το ποιος θα’ταν
ο προορισμός του, πιθανώς για να πάρει ένα καλύτερο συμβόλαιο και μια καλύτερη
προμήθεια για τον πατέρα του. Ο Florentino Pérez, μπροστά στα νούμερα που
χειριζόταν, αποφάσισε να αποσυρθεί απ’το παζάρι. Ο χρόνος τον δικαίωσε, επειδή
η Επιχείρηση Neymar κατέληξε στα δικαστήρια. Τότε ο λευκός πρόεδρος κοίταξε προς
την άλλη πλευρά... προς τον Μπέιλ, τον οποίο κατέληξε να υπογράψει για 101
εκατομμύρια.
Αυτές τις μέρες και οι δύο οντότητες, ναυαρχίδες του
ισπανικού ποδοσφαίρου, ξαναζούν εκείνον τον ιδιαίτερο Ψυχρό Πόλεμο στην αγορά.
Το κάνουν σε μια πολύ παρόμοια κατάσταση, με τα οικονομικά τους (περισσότερο
στη blaugrana περίπτωση) να επηρεάζονται πολύ από την πτώση των εσόδων λόγω του
κοροναϊού και με την ανάγκη αναζωογόνησης ενός ρόστερ που βλέπει την παρακμή αφότου
έχει κερδίσει πολλούς τίτλους. Σ’αυτόν τον συγκεκριμένο ψυχρό πόλεμο των μεταγραφών,
όπως συνέβη και πριν με τους Neymar, Alves ή Beckham, τώρα υπάρχουν βασικά δύο
ονόματα στο τραπέζι, αυτά του Haaland και του Alaba. Κι άλλα που μπορούν να
φτάσουν να ενδιαφέρουν και τις δύο οντότητες, όπως ο Camavinga ή ο Pogba, αυτός
ο τελευταίος, ένα μεγάλο αουτσάιντερ στην επόμενη μεταγραφική αγορά.
Η υπόθεση του Haaland είναι η πιο προφανής, καθώς ο πατέρας
του παίκτη κι ο εκπρόσωπός του, Mino Raiola, δεν θέλησαν να κρυφτούν όταν, την
ίδια μέρα, επισκέφτηκαν τις εγκαταστάσεις της Barça, όπου τους υποδέχτηκε ο
Laporta, και της Real Madrid, όπου έκανε το ίδιο ο José Ángel Sánchez, για να
μεταβιβάσουν τις οικονομικές αξιώσεις του μισθού που είχε ο επιθετικός και
εκείνες της Μπορούσια για μια μεταγραφή. Ο Mino Raiola, ένας αθλητικός πατέρας
του ποδοσφαιριστή, έχει μια μεγάλη φιλία με τον Laporta. Αντιθέτως, δεν υπάρχει
μεγάλη χημεία με τον Florentino, με τον οποίο είχε μια αντιπαράθεση όταν και οι
δύο διαπραγματεύονταν, το 2016, την πιθανή ενσωμάτωση του Pogba απ’τη Juve στη
Μαδρίτη.
Αλλά το μέλλον του Χάλαντ δεν εξαρτάται από προσωπικές
φιλίες. Ο παίκτης, έχοντας επίγνωση ότι οποιαδήποτε απ’τις προσφορές που έχει
στο τραπέζι θα καλύψει αυτό που ζητά να παίρνει ετησίως (περίπου 12 εκατομμύρια
καθαρά), σκέφτεται να δώσει προτεραιότητα σε αθλητικά πρότζεκτ, στην επιλογή
που θα του εξασφαλίσει ότι θα κερδίσει περισσότερους τίτλους βραχυπρόθεσμα και θα
παλέψει για τη Χρυσή Μπάλα. Απ’την άλλη πλευρά, θα είναι απαραίτητο να
ικανοποιήσουν αυτό που θέλει η Μπορούσια για να αφήσει τον παίκτη να φύγει αυτό
το καλοκαίρι. Εάν το έκανε το 2022, θα ήταν υποχρεωμένη να διευκολύνει την αποχώρησή
του σε μια λογική τιμή, δηλαδή το σύμφωνο στο οποίο κατέληξε με τον Raiola.
Με τον Alaba η κατάσταση είναι παρόμοια. Η σχέση του Laporta
με τον Pini Zahavi είναι εξαιρετική και οι δύο τους συναντήθηκαν πρόσφατα, αλλά
η επιθυμία του Alaba, όπως συμβαίνει και με τον Haaland, είναι να παίξει στη
Ρεάλ Μαδρίτης. Εκεί η λευκή οντότητα το’χει ευκολότερο. Περιμένει μόνο να δει
τι θα συμβεί με τις ανανεώσεις του Varane αλλά, πάνω απ 'όλα, του Ramos. Μιας και
η σύμβαση του Alaba τελειώνει, δεν χρειάζεται να πληρώσει για τη μεταγραφή του Αυστριακού
αμυντικού, ο οποίος θα’παιρνε περίπου 20 εκατομμύρια μικτά (10 καθαρά) ετησίως.
Η επιχείρηση είναι εφικτή για τη Μαδρίτη και τη Barça. Ο Alaba, όπως κι ο
Haaland, είναι πρωταγωνιστές αυτού του συγκεκριμένου Ψυχρού Πολέμου.
