Του Fernando S. Tavero
Στη νίκη ενάντια στη Λίβερπουλ, επιβεβαιώθηκε ο τακτικός θρίαμβος του Γάλλου επί του Κλοπ. Μια ακόμη απόδειξη της ικανότητάς του να πλέει κόντρα στο ρεύμα.
Το να είσαι προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης δεν είναι απλό, αν
και στο πρώτο του στάδιο ο Ζιντάν το έκανε να φαίνεται τετριμμένο. Ο Γάλλος
πήρε μια σβησμένη ομάδα και την έκανε πρωταθλήτρια (σχεδόν) στα πάντα. Η κατάκτηση
τριών Champions League σε δυόμισι χρόνια δεν είναι κάτι ασήμαντο και σ’αυτά
αποχώρησε. Χωρίς αυτόν και χωρίς τον Κριστιάνο Ρονάλντο, το λευκό πλοίο ναυάγησε
και επέστρεψε λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα διατεθειμένος να ανοίξει ξανά τα πανιά
για επιτυχία. Ωστόσο, οι αμφιβολίες και η έλλειψη γκολ κατέλαβαν τη Ρεάλ
Μαδρίτης του 2.0.
Η υγειονομική διακοπή χρησίμευσε ως ενεργειακό ποτό (η Barça
του Setién ήταν πρώτη όταν μπήκε στη σκηνή ο COVID-19) για μια ομάδα που
κατέληξε να πάρει την 34η Liga, αλλά αυτή τη σεζόν η δαμόκλειος σπάθη
γεμάτη αμφιβολίες πέταξε ξανά πάνω απ’τη λευκή ομάδα. Ένα ασταθές ξεκίνημα στη
σεζόν τόσο στον εγχώριο ανταγωνισμό όσο και στην Ευρώπη, συνοδευόμενο απ’το
Alcoyanazo στο κύπελλο και την πτώση εναντίον της Athletic στο Super Cup,
έβαλαν στη σκηνή τον Raúl και τον Löw (ο Pochettino, ο άλλος μελλοντικός, ήταν
ήδη στην PSG). Οι φωνές που τον κατηγορούσαν για μη ανανέωση της ομάδας
εμφανίστηκαν ξανά. Αλλά ο Ζιντάν έδωσε ένα χτύπημα στο τραπέζι απ’αυτά που θυμόμαστε
να’χουν συμβεί σπάνια ("Τι θέλεις, να πετάξουμε τη σεζόν;", πέταξε στο
flash interview μετά το αντίο στο Σούπερ Καπ) και έδειξε τον θυμό του. Τώρα, η
Μαδρίτη είναι τρεις βαθμούς πίσω απ’την Atleti, πρώτη στο πρωτάθλημα, και
βρίσκεται σε καλό δρόμο για τους ημιτελικούς του Champions League. Ένας
θρίαμβος, αυτός που επιτεύχθηκε εναντίον της Λίβερπουλ, ο οποίος έρχεται χάρη
σε πολλές αποφάσεις που έχει λάβει και που τώρα αναλύουμε λεπτομερώς.
Πλήρης εμπιστοσύνη στους παίκτες του
"Πιστεύω ότι η ομάδα μου έχει υποτιμηθεί. Εμπιστεύομαι
πολύ την ομάδα μου και ξέρω τι μπορεί να δώσει. Αλλά αυτό δεν μπορούμε να το
αλλάξουμε. Μπορούμε να δουλεύουμε μόνο μέρα με τη μέρα. Εμείς δεν θεωρούμε ποτέ
χαμένα τα πράγματα, όσο είμαστε ζωντανοί. Θα παλέψουμε για όλα". Έτσι
εξηγούνται οι αισθήσεις του Ζιντάν, με τα λόγια του την παραμονή του Μαδρίτη-Λίβερπουλ.
Ο Ζιζού εμπιστεύεται πλήρως τους παίκτες του κι όχι μόνο λόγω των δηλώσεων που
επαναλαμβάνει μέχρι αηδίας στις συνεντεύξεις Τύπου.
Το κύριο επίτευγμα, ίσως έχει υπάρξει το να αναστήσει το,
για πολλούς, καλύτερο κέντρο του πλανήτη: Casemiro-Kroos-Modric. Το τρίο, τώρα
ο πνεύμονας, η καρδιά κι ο εγκέφαλος του madridismo, πέρασαν δύσκολες στιγμές απ’το
2018 μέχρι το 2019. Ο Γερμανός ήταν αυτός που δέχθηκε την περισσότερη κριτική,
καθώς το 2018-19 είχε μια σεζόν για λήθη. Ανανέωσε κι αυτή η απόφαση έφτασε να αμφισβητηθεί,
αλλά όχι ο Ζιντάν, ο οποίος δεν κατανοεί την εντεκάδα του χωρίς τον εσωτερικό
μέσο. Στον Modric, κυρίως στις αρχές του περασμένου έτους, δεν σταματούσαν να
κοιτάζουν την ηλικία του, αλλά η εμπιστοσύνη και η διαχείριση των λεπτών έχουν
χρησιμεύσει ως πολυβιταμινούχο για έναν παίκτη που δεν έχει να ζηλέψει πολλά απ’τον
Luka της Χρυσής Μπάλας του 2018. Η για τον Case ήταν λιγότερων ντεσιμπέλ, αλλά
κάτω απ’την φτερούγα του Γάλλου έχει μετατραπεί σ’έναν all around με
αιώνια μπαταρία.
Ικανότητα προσαρμογής
Απ’την άλλη πλευρά, έχουμε τις τακτικές παραλλαγές που έχει
εφαρμόσει. Η φράση συνθέτης εντεκάδων έχει συνοδεύσει τον Zidane καθ 'όλη τη
διάρκεια της καριέρας του στον πάγκο, αλλά ο Μαρσεγέζος δεν έχει διστάσει στις αποφάσεις.
Αν στο πρώτο του στάδιο προσάρμοσε την ομάδα στην στιγμή κι έβαλε βασικό τον Isco
(τέσσερις μέσους) εις βάρος του Μπέιλ στα μεγάλα παιχνίδια, όπως στους τελικούς
του Champions League στο Κάρντιφ (1-4 στη Γιουβέντους) και στο Κίεβο (3-1 στη
Λίβερπουλ), στην επιστροφή του έχει χρησιμοποιήσει πολλά συστήματα. Το 4-3-3
είναι το σχήμα φετίχ του, αλλά το 3-5-2, ειδικά με τον Lucas Vázquez ως μπακ
χαφ, έχει πάρει πρωταγωνιστικό ρόλο σε μερικά τμήματα της σεζόν.
Και με τον Lucas έχουμε μια άλλη μεγάλη απόφαση. Το κύμα των
απουσιών που είχε να αντιμετωπίσει το’χει διορθώσει με αυτό που έχει βάλει.
Χωρίς δεξιούς μπακ, ο gallego έγινε ένα μπάλωμα κι από εκεί έχει γίνει
αδιαμφισβήτητος και μέγιστος υποψήφιος για την Roja σε μελλοντικές κλήσεις.
Όπως κι ο Nacho, χωρίς λεπτά και κοντά στο να φύγει το καλοκαίρι και τώρα γενικός
αρχηγός εν τη απουσία των Ράμος και Βαράν. Ενάντια στη Λίβερπουλ, το παιχνίδι
του ήταν τεράστιο. Η απώλεια του αρχηγού λόγω τραυματισμού και του Γάλλου λόγω COVID
την τελευταία στιγμή δεν χάλασε το αρχικό του σχέδιο και έδειξε εμπιστοσύνη
τόσο στον Nacho όσο και στον Militao, αντί να προστατευτεί με άμυνα τριών.
Αναστήσεις
Τέλος, οι goleadores αυτής της Τρίτης, καθώς οι Vinicius και
Ασένσιο αξίζουν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Ας ξεκινήσουμε στο τέλος. Στο μυαλό του
Ζιντάν ήταν ανά πάσα στιγμή να τοποθετεί τον Μάρκο ως μέρος της νέας του
τρίαινας. Αλλά ένας φρικτός τραυματισμός τον άφησε χωρίς αυτό στην πρώτη του
προετοιμασία. Η περίοδος προσαρμογής μετά την ανάρρωση ήταν μεγάλη και το κανόνι
του εξτρέμ έσβησε. Το γκολ εξαφανίστηκε και, μερικές φορές, το εκπληκτικό του σουτ.
Αλλά στις τελευταίες ημερομηνίες, ο Asensio έχει ανταποδώσει την εμπιστοσύνη
στον προπονητή του με τη μορφή αναγέννησης. Με έξι, είναι ήδη ο δεύτερος σκόρερ
της ομάδας και «οι μπάλες που πήγαιναν στο δοκάρι, τώρα μπαίνουν», όπως
αναγνώρισε ο ίδιος. Τέσσερα παιχνίδια στη σειρά σκοράροντας και η αίσθηση ότι ο
Asensio έχει επιστρέψει για να μείνει.
Ενώ ο Vini είναι η πιο ξεχωριστή του υπόθεση. Ο Βραζιλιάνος
εξερράγη με τον Σολάρι και η επιστροφή του Ζιντάν, παράλληλα με τον τραυματισμό
του εναντίον του Άγιαξ, τον άφησε χωρίς το Copa América. Έκτοτε έχει ζήσει ένα
πραγματικό καρουζέλ στο οποίο πήγαινε από βασικός σε λύση απ’το πάγκο με
στιγμές εξοστρακισμού. Φαινόταν ότι ο Rodrygo τον προσπερνούσε απ’τα δεξιά,
εκείνην την πλευρά στην οποία ο Vini δεν είναι άνετα, αλλά τα μόνιμα σωματικά
προβλήματα του Hazard του άφησαν ανοιχτή την πόρτα στα αριστερά. Ο Zidane του
την έχει αφήσει ορθάνοιχτη και οι ώρες δουλειάς μετά την προπόνηση, με το
σημάδι ως εξωσχολικό έργο, έχουν μετατραπεί σε μια τιτάνια ντομπλέτα εναντίον
της Liverpool. Κοντρόλ στην κίνηση και τελειώματα και σουτ με τη μία. Δύο γκολ
που τον έκαναν τον MVP αυτής της Τρίτης και τον εφιάλτη του Klopp. Και είναι ότι
αυτό είναι το μεγαλύτερο χρέος του, η διαύγεια απέναντι απ’το τέρμα. Μια εμμονή
που μερικές φορές δουλεύει με τον Zidane ως βοηθό. Ο Μαρσεγέζος δεν έχει ένα
απλό δεύτερο στάδιο στον λευκό πάγκο, αλλά είναι σαφές ότι ξέρει πώς να αντιμετωπίζει
τα προβλήματα και να κάνει ακροβασία. Κι αυτό το Σάββατο (10:00 μ.μ.), το Clásico.

