Του Javier Sillés
Οι ευρωπαϊκές λειτουργίες αναδεικνύουν πάντα το μεγαλείο της
Μαδρίτης. Στην καλύτερη στιγμή της σεζόν, στην στιγμή της, μύρισε αίμα και ρίχτηκε
σε μια θλιβερή και κομπλαρισμένη Λίβερπουλ στο πρώτο ημίχρονο, την οποία ούτε η
βελτίωσή της μετά το διάλειμμα δεν την απέτρεψε από μια πολύ συνοπτική δίκη για
την απόδοσή της. Ο Klopp αρνήθηκε τα χαρακτηριστικά πάνω στα οποία έχει χτίσει
η ομάδα του. Έλειψε επιθετικότητα, φοβισμένη στην πίεση, κράτησε την αμυντική της
γραμμή πολύ προωθημένη και άνοιξε την πόρτα της πρόκρισης σε μια Μαδρίτη που
είχε τον αυτοκρατορικό αέρα που την συνοδεύει πάντα στο Champions League. Πάνω στον
χάρτη του Kroos και στη διαύγεια της ιδιοφυίας του Vinicius, η Μαδρίτη ήταν αφέντης
και κύριος της πλοκής.
Όπως συνηθίζει να συμβαίνει στην Ευρώπη, ο Ζιντάν πήρε μέρος
σε μια προσέγγιση που ενισχύει την κατάστασή του ως προπονητής ικανός να κάνει
τη διαφορά. Ο Lucas Vázquez και ο Mendy σταθεροποίησαν τη θέση τους στην έξοδο της
μπάλας για να τραβήξουν την προσοχή των Mané και Salah. Με την κινητικότητα των
τριών μέσων μπροστά, κάτω απ’την αθάνατη μπαγκέτα του Kroos, η Μαδρίτη αποχώρισε
τη δομή μιας Λίβερπουλ με μεγάλες αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές. Ο Ζιντάν
διέταξε να επιτεθούν σ’αυτήν την έλλειψη αρμονίας με τα ξεμαρκαρίσματα ρήξης του
Vinicius πίσω απ’την άμυνα της Λίβερπουλ και με συνεχείς αλλαγές προσανατολισμού
που άφηναν σε κακή θέση τη red κλίση. Η Μαδρίτη ανάμιξε το παιχνίδι, από πλευρά
σε πλευρά, πάντα κάθετα. Με αυτόν τον τρόπο, μόνο στο πρώτο ημίχρονο είχε 40 βαθιές
μπαλιές. Ιδέα του Zidane, έργο του Kroos και τελικό χτύπημα του Vinicius.
Πιο συγκρατημένη στην πίεση, στη Μαδρίτη ήρθε θαυμάσια η παρουσία του Thiago στον πάγκο. Η Λίβερπουλ δεν είχε καμία έξοδο με τη μπάλα, δεν κατάφερε να συνδεθεί με τον Σαλάχ, τον Ζότα ή τον Μανέ σε εσωτερικούς χώρους έως ότου ο Κλοπ έβαλε τον Ισπανό διεθνή. Εκεί άρχισε να ισορροπεί τον αγώνα, αλλά δεν της έφτασε εντελώς λόγω της μεγάλης ψυχολογικής ανταπόκρισης μιας Μαδρίτης που κάλπαζε πάντα στο Champions League. Ο Lucas Vázquez γιγαντώθηκε, ο Militao κι ο Nacho ανταποκρίθηκαν με νηφαλιότητα κι ο Casemiro σκούπισε ό, τι περνούσε από γύρω του. Αλλά η νύχτα ήταν πάντα του Vinicius. Ο Βραζιλιάνος, ο οποίος μετά από αυτό πρέπει πια να’χει μετατρέψει όλους τους επικριτές του σε υποστηρικτές, ακόμη κι έναν Ζιντάν που τον έχει αντιμετωπίσει τόσες φορές με κάποια αδικία, εκμεταλλεύτηκε την προφανή αδυναμία των Αλεξάντερ-Άρνολντ και Φίλιπς -44% των επιθέσεων- για να φέρει τη Μαδρίτη πιο κοντά στο φυσικό της περιβάλλον στο Champions League. Μόνο το Άνφιλντ την χωρίζει απ’τους ημιτελικούς.
Από πλευρά σε πλευρά
Ο Ζιντάν έδωσε την εντολή να αναζητήσουν αλλαγές προσανατολισμού προς τα αριστερά για να αποκαλύψουν την αμυντική ευθραυστότητα του Αλεξάντερ-Άρνολντ. Ο Benzema, ανοιχτός.
Χωρίς αντίθεση
Ο Kroos έχει όλο το χρόνο για να κάνει την βαθιά μπαλιά σ’έναν
Vinicius που μπαίνει ανάμεσα στον Alexander-Arnold και τον Phillips. Κακές επιτηρήσεις
απ’την άμυνα της Λίβερπουλ.
