Του Luis Nieto
Πρώτη επίθεση στα ημιτελικά για τη Μαδρίτη με έναν ερμητικό αντίπαλο. Με τον Tuchel, οι «μπλε» έχουν κρατήσει ανέπαφη την εστία τους σε 16 απ’τα 21 παιχνίδια.
Όταν η Τσέλσι έφτασε για πρώτη φορά στους ημιτελικούς του Ευρωπαϊκού
Κυπέλλου/Champions League, η Μαδρίτη είχε ήδη κερδίσει εννέα. Ήταν το 2004. Το
προηγούμενο καλοκαίρι, ο Ρώσος ολιγάρχης Roman Abramovich είχε αγοράσει τον
σύλλογο απ’τον Κεν Μπέιτς, τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του, για 140 εκατομμύρια
λίρες. Ο Μπέιτς είχε πάρει την ιδιοκτησία της Τσέλσι 22 χρόνια νωρίτερα για μια
λίρα όταν βρισκόταν στο χείλος της χρεοκοπίας κι έπρεπε να δώσει μια σκληρή
μάχη με αρκετούς προγραμματιστές ακινήτων για να αποφύγει την απώλεια του
Stamford Bridge. Ο Αμπράμοβιτς έδωσε 100 εκατομμύρια λίρες σε μεταγραφές κι
άλλαξε την ιστορία ενός συλλόγου που μέχρι τότε είχε κερδίσει μόνο ένα αγγλικό
πρωτάθλημα, τρία κύπελλα, δύο Κύπελλα Κυπελλούχων κι ένα Super Cup.
Εκείνο το αποτέλεσμα των πετρολιρών χάθηκε με την είσοδο του
κεφαλαίου της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αμερικής στους ανταγωνιστές της,
οι περισσότεροι από αυτούς με καλύτερο παλμαρέ. Έτσι, αυτό το καλοκαίρι ο
Αμπράμοβιτς έδωσε μια δεύτερη ώθηση δαπανώντας σχεδόν 250 εκατομμύρια για
ποδοσφαιριστές εν μέσω της πανδημίας. Το πράγμα έχει λειτουργήσει με τη δεύτερη.
Με τον Frank Lampard, έναν θρύλο του συλλόγου, δεν λειτούργησε. Όταν τον απέλυσαν
τον Ιανουάριο, η ομάδα ήταν ένατη. Τότε ο Αμπράμοβιτς αποφάσισε να προσλάβει
τον Τόμας Τούχελ, που είχε απολυθεί πρόσφατα απ’την PSG, έναν από αυτούς τους
προπονητές με άμεσο αποτέλεσμα, παρόλο που, λόγω του χαρακτήρα του και του
επιπέδου απαίτησής του, δεν κρατάει πολύ.
Ο Tuchel αναποδογύρισε την ομάδα. Άλλαξε το 4-3-3 σε 3-4-2-1, έσωσε παίκτες απ’το βάθος της ντουλάπας (Marcos Alonso, Rüdiger...) και αναδιαμόρφωσε την ομάδα από πίσω προς τα εμπρός, χωρίς να είναι γνωστό αν το’κανε από πεποίθηση ή από ανάγκη. Και είναι ότι οι επιθετικές σούπερ μεταγραφές του καλοκαιριού ήταν σκασμένες. Μάλιστα, ο Abraham (12 γκολ) κι ο Giroud (11), δύο αναπληρωματικοί, ήταν πολύ μπροστά απ’τους νεοφερμένους Werner (53 εκατομμύρια), Havertz (80) ή Ziyech (40). Η ομάδα βάζει τώρα λιγότερα γκολ (από 2 ανά παιχνίδι σε 1,3), αλλά δέχεται το ένα τρίτο (μόνο 0,4).
Μια ομάδα με ασπίδα
Ο Tuchel έχει κάνει την Chelsea μια αδιαπέραστη ομάδα. Απ’τα
21 παιχνίδια στα οποία έχει καθοδηγήσει, στα 16 δεν έχει δεχθεί ούτε ένα γκολ
και έχει καταφέρει να νικήσει την Τότεναμ, την Ατλέτικο (δύο φορές), τη
Λίβερπουλ, την Έβερτον, την Πόρτο και την City. Απ’την United πήρε μια ισοπαλία.
Τώρα είναι τέταρτη, με καλές προοπτικές για να βγει στο Champions League.
Ο Γερμανός προπονητής είναι φανατικός της στατιστικής (θέλησε
να συναντήσει τον Mathew Benham, ιδιοκτήτη της Μπρέντφορντ, ο οποίος έκανε την
περιουσία του με έναν οίκο στοιχημάτων, ως μια αυθεντία στο θέμα) και της
μεθόδου Schöllborn, η οποία κατανοεί ότι οι ποδοσφαιριστές δεν βελτιώνονται με
την επανάληψη, αλλά με μια προσαρμογή στην λύση των προβλημάτων. Κατά τη
διάρκεια της εποχής του στη Bundesliga έγιναν διάσημες οι εξαιρετικά τακτικές
συναντήσεις του με τον Guardiola. Σχεδιάζει προπονήσεις σε κυκλικά ή ρομβοειδή
σενάρια για να ενθαρρύνει τη χρήση των διαγώνιων, μετατρέπει τον ποδοσφαιριστή
σε πολυπειθαρχικό και έχει φτάσει να δώσει εντολή στους αμυντικούς του να
προπονούνται με μπάλες τένις στα χέρια τους, ώστε να απέχουν απ’το να τραβάνε. Επίσης
έχει εμμονή με την οργάνωση και την ακρίβεια. Και δεν κρύβει έναν ισχυρό
χαρακτήρα: "Αν κι έχω αλλάξει. Πριν από δέκα χρόνια επιτιθόμουν σε όλους.
Διαιτητές, πάγκο... Κανείς δεν γλίτωνε. Τώρα έχω ηρεμήσει". Με τη Μαδρίτη έχει
συναντηθεί τέσσερις φορές και δεν έχει χάσει καμία (μία νίκη και μία ισοπαλία
με την PSG, δύο ισοπαλίες με τη Ντόρτμουντ).
4-3-3 ή τρεις στόπερ
Η Μαδρίτη θα βρει λοιπόν ένα χρηματοκιβώτιο στο ύψος της, γιατί
η ομάδα του Zidane είναι παρόμοια. Οι δεύτεροι σκόρερ της ομάδας (Vinicius,
Casemiro και Asensio) έχουν έξι γκολ, ένας γελοίος αριθμός. Έτσι, αυτό που δεν
έχει μπροστά το κερδίζει πίσω. Η Μαδρίτη δεν έχει χάσει για 17 παιχνίδια. Σ’αυτό
το σερί έχει δεχτεί μόνο οκτώ γκολ (κανένα στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια) και
κανείς δεν της έχει βάλει περισσότερα από ένα ανά παιχνίδι.
Σε αυτό το Champions League, τα κύρια νούμερά της είναι πάνω από αυτά της Chelsea. Σουτάρει περισσότερο (14-11), έχει περισσότερο τη μπάλα (56%-54%), προσφέρει ένα καλύτερο ποσοστό πασών (87%-84%) και δέχεται λιγότερα σουτ (8-10), αλλά είναι πολύ πιο κάτω στις εναέριες μονομαχίες, μια πηγή προβλημάτων. Στην εμπειρία, δεν υπάρχει χρώμα: με τους φετινούς, 30 λευκοί ημιτελικοί και 8 για την Τσέλσι (προκρίθηκε μόνο από δύο). Η ιστορία, λοιπόν, στέλνει τη Μαδρίτη στον τελικό της Κωνσταντινούπολης.
Η επιστροφή του Kroos επιτρέπει στον Zidane να συνθέσει το
κέντρο των θαυμάσιων (όπως τους αποκαλεί ο Florentino), κάτι που δεν έχει μπορέσει
να κάνει στα τρία τελευταία παιχνίδια και η μεγάλη απόφαση είναι αν θα παρατάξει
την ομάδα με το παραδοσιακό 4-3-3 ή να θα καταφύγει στους τρεις στόπερ. Η πρώτη
επιλογή θα’φερνε τον Nacho ως αριστερό μπακ, γιατί ο Mendy είναι ακόμα εκτός. Η
δεύτερη θα’βαζε τον Marcelo στην εντεκάδα και θα αφαιρούσε έναν σύντροφο απ’τον
Benzema. Οι Asensio, Vinicius και Hazard θα ανταγωνίζονταν για την θέση. Η αστάθεια
των δύο πρώτων δίνει κάποια πιθανότητα στον Βέλγο, ο οποίος στη Μαδρίτη έχει
παίξει μόνο εννέα παιχνίδια στο Τσάμπιονς Λιγκ και έχει σημειώσει ένα γκολ. Η
Τσέλσι ήταν το σπίτι του στις καλές εποχές. Στη Μαδρίτη το βιβλίο του παραμένει
κενό.
