Του Mario de la Riva
Οι προκλήσεις που έχει θέσει αυτή η ασυνήθιστη σεζόν ενισχύουν την ευελιξία του Zidane. Η Μαδρίτη έχει επιβληθεί με αποφάσεις που διώχνουν τα κλισέ που συσχετίζονταν με τον προπονητή.
Ένα απ’τα μεγαλύτερα βάρη που μπορούν να πέσουν σ’έναν
προπονητή είναι να του βγει το όνομα. Είναι τόσο εύκολο να του συμβεί όσο είναι
και δύσκολο να το ξεφορτωθεί. Του Zidane του βγήκε στο πρώτο του στάδιο αυτό
του συνθέτη εντεκάδων. Τα πλεονεκτήματα του Γάλλου υποτιμούνταν και οι
επιτυχίες του ήταν προϊόν του ρόστερ με το οποίο βρέθηκε, αν όχι επίσης και του
άστρου του. Ο χρόνος έχει κάνει την μορφή του να αναδυθεί. Ο προπονητής έχει
δει πώς έχανε προμαχώνες του ιστορικού κύκλου στο Champions League, το βάθος
του πάγκου μειωνόταν και, τους τελευταίους μήνες, οι απώλειες υπονομεύαν ακόμη
περισσότερο το ρόστερ του. Σε όλα αυτά, και σε ένα «τρελό» πρόγραμμα, η Μαδρίτη
έχει επιβληθεί με αποφάσεις που διώχνουν τα κλισέ που συσχετίστηκαν με τον προπονητή.
Ο Zidane έχει πάει απ’το να’ναι ένας συνθέτης εντεκάδων σε έναν ολοκληρωμένο
στρατηγό.
Όταν ανέλαβε τη Ρεάλ Μαδρίτης ο Ζιντάν, ψημένος με την
Καστίγια στην απαιτητική Segunda Β, αλλά πρωτάρης στην ελίτ, πήρε τη σκυτάλη
από έναν προπονητή με μεγάλο κύρος ως στρατηγός, τον Ράφα Μπενίτεθ. Οι μέθοδοι
και οι αποφάσεις του πρώην της Λίβερπουλ δεν έπιασαν στα λευκά αποδυτήρια. Ο
Zidane, απ’την άλλη πλευρά, δεν είχε ακόμη ένα καθορισμένο προφίλ. Στην
Καστίγια, μακριά απ’όλα τα φώτα της δημοσιότητας που μπορεί υπάρχουν στην
περίπτωση ενός πρώην ποδοσφαιριστή της κατηγορίας του, ο ρεαλισμός του 4-2-3-1 υπερίσχυσε
κάθε προσπάθειας τύπωσης μιας προσωπικής σφραγίδας ή δημιουργίας μιας επανάστασης.
Μια πρακτικότητα που οδήγησε την πρώτη ομάδα, προσαρμοζόμενη στο (πολύ) που του
προσέφερε εκείνο το ρόστερ. Η τρίαινα του BBC ήταν αδιαπραγμάτευτη, αλλά εκεί όπου
είχε υποφέρει η Μαδρίτη στο πρώτο σκέλος της σεζόν ήταν στο κέντρο. Ο Zidane
είχε τη συνταγή: το μυστικό συστατικό ήταν ο Casemiro. Δεν το φανταζόταν ούτε ο
ίδιος ο Βραζιλιάνος, που έπρεπε να μιλήσει με τον προπονητή για να μάθει για τα
σχέδιά του μαζί του. «Όταν μπεις, δεν θα σταματήσεις να παίζεις ποτέ», του είπε
ο προπονητής. Έτσι έγινε.
Μόλις κούμπωσε τον Case, η καλή εντεκάδα του Zidane και το
4-3-3 του στα τρία Ευρωπαϊκά Κύπελλα απαγγελλόταν απ’έξω. Αυτό που λειτουργεί
δεν αγγίζεται. Ο προπονητής προχώρησε μόνο στην παραλλαγή του 4-4-2 για να χωρέσει
έναν Isco σε μια τεράστια στιγμή εις βάρος του Bale και στα ακραία rotations με
εκείνη την «μονάδα B» που οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του
2016-2017 ενώ οι βασικοί ξέκαναν αντιπάλους στην Ευρώπη στο δρόμο για το Δωδέκατο.
Δυσκολίες και προκλήσεις
Στο δεύτερο στάδιό του, το BBC ήταν διαλυμένο. Ο Κριστιάνο
είχε φύγει κι ο Μπέιλ, πολύ μακριά απ’το να κάνει ένα βήμα μπροστά, το’χε κάνει
προς τα πίσω. Σ’αυτό έχουν προστεθεί προκλήσεις όπως η διαχείριση της ομάδας
μετά τον εγκλεισμό ή οι δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει φέτος σε διάφορα
μέτωπα. Ο Ζιντάν έχει αναγκαστεί να εμφανίσει άγνωστα κεφάλαια του εγχειριδίου
του, δείχνοντας ότι φύλαγε περισσότερες σελίδες απ’αυτές που είχε δείξει μέχρι
τώρα.
"Τα πρώτα χρόνια που ήμουν, δεν υπήρξαν πολλές αλλαγές,
αλλά αυτή τη φορά θα υπάρξουν", προειδοποιούσε σε μια συνέντευξη Τύπου εν
μέσω της διάβασης απ’την έρημο που σήμαιναν οι πρώτοι δύο μήνες μετά την
επιστροφή του, με την ομάδα αποκλεισμένη απ’το Champions League και χωρίς
πιθανότητες στο εγχώριο πρωτάθλημα "Την επόμενη χρονιά η LaLiga πρέπει να
είναι ο πρώτος στόχος", επεσήμανε εκείνη την ίδια μέρα. Μιλούσε πολύ σοβαρά.
Ο παλιός συνθέτης εντεκάδων πέρασε στην λήψη αποφάσεων.
Ήξερε πώς να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες του Valverde, του οποίου η χρησιμοποίηση
στο πρώτο ντέρμπι εναντίον της Atlético την περασμένη σεζόν εξέπληξε τους πάντες.
Μια ανάδυση, αυτή του charrúa, που άνοιξε νέα σενάρια στον Zidane, τόσο για να
φρεσκάρει την τρίαινα Modric-Casemiro-Kroos, όσο και για να την ενισχύσει. Πέρα
απ’τα ονόματα, το πρώτο του χτύπημα στο τραπέζι το έδωσε στο Super Cup, όπου
ενίσχυσε τη μεσαία γραμμή με τον Valverde και τον Isco. Η Βαλένθια
εξουδετερώθηκε. Στην επανέναρξη του ανταγωνισμού μετά τον εγκλεισμό,
εκμεταλλεύτηκε το ρόλο του ως διαχειριστής συναισθημάτων. Η Μαδρίτη κλειδώθηκε
με την πικρή γεύση του να’χει παραχωρήσει την πρωτιά στη Barça, αφότου της την
είχε αρπάξει στο Clásico. Δούλεψε. Η ομάδα πήρε το πρωτάθλημα κάνοντας δέκα
νίκες σε δέκα παιχνίδια. Η τελευταία αγωνιστική της περίσσεψε.
Οι αμφιβολίες με τις οποίες ξεκίνησε η ομάδα τη σεζόν έχουν
δώσει τη θέση τους σε μια ομάδα που έχει πιθανότητες για τα πάντα με ένα
εκτεταμένο ρεπερτόριο πόρων του Zidane. Έπρεπε να αναζητήσει αναρίθμητες λύσεις
στις απουσίες στην δεξιά πλευρά. Η οριστική έχει υπάρξει ο Lucas Vázquez, αλλά έχει
φτάσει να βάλει για λίγο ως μπακ χαφ έναν Vinicius, τον οποίο έχει διδάξει στην
εκτέλεση αμυντικών καθηκόντων. Έχει καταφέρει να διατηρήσει την απόδοση των
Casemiro, Modric και Kroos στο υψηλότερο επίπεδο, σχεδόν χωρίς να μπορεί να τους
ξεκουράσει. Σε μια απ’τις πιο κρίσιμες στιγμές της σεζόν, πέρασε πάνω απ’την
Atlético του Simeone, η οποία ισοπέδωνε στη Liga αλλά δεν μπόρεσε να αποκωδικοποιήσει
το παιχνίδι που της πρότεινε ο Zidane.
Έχει προσαρμόσει το σύστημά του με διαφορετικά σχέδια,
βρίσκοντας χώρο για τον Marcelo και τον Isco, και κατάφερε ακόμη και να κάνει
να λειτουργήσει μια γραμμή τριών στόπερ με την οποία είχε πειραματιστεί χωρίς
επιτυχία στο παρελθόν. Δεν έχουν γίνει απρόβλεπτες μόνο οι εντεκάδες του, αλλά επίσης
και τα συστήματα και οι προσεγγίσεις του. Όταν όλοι πίστευαν ότι η γραμμή των
τριών στόπερ εναντίον της Eibar ήταν μια πρόβα για τη Λίβερπουλ, ενάντια στους reds
ανέκτησε το χαρακτηριστικό του 4-3-3. Μια ευελιξία που τον φέρνει πιο κοντά στο
Champions League και σε μια Liga της οποίας οι πιθανότητες περνούν από ένα
Clásico το Σάββατο απ’το οποίο έχει βγει νικητής στις δύο τελευταίες
περιπτώσεις.
