Του Ulises Sánchez-Flor
Ο Ουαλός θέλει να ρυθμίσει τους λογαριασμούς
Τα λόγια του Μπέιλ τα περίμεναν στη Ρεάλ Μαδρίτης. Τώρα μένει να επιλυθεί το τι θα κάνει με τον Ουαλό την επόμενη σεζόν, επειδή ζητά να πάρει αυτό που απομένει απ’το συμβόλαιό του
Ο χρόνος του έχει περάσει πια στην πρωτεύουσα της Ισπανίας.
Το μόνο σχέδιο που έχει ο Gareth Bale, μαζί με τον εκπρόσωπό του (Jonathan
Barnett), είναι να πιέσει τη Ρεάλ Μαδρίτης να του πληρώσει κάθε δεκάρα του
συμβολαίου του. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να διευθετήσει τους λογαριασμούς
με τον σύλλογο που τον άφησε να φύγει την περασμένη σεζόν κι απ’τον οποίο έφυγε
χωρίς να αισθάνεται αναγνωρισμένος απ’τον Zidane. Ο Μπέιλ ενέδωσε επειδή χρειαζόταν
να παίζει παιχνίδια για να φτάσει ρολαρισμένος στο Euro κι αν είχε μείνει στη
Μαδρίτη δεν θα τα είχε γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι η σχέση με τον Ζιντάν και τον
Φλορεντίνο χάλασε, αφού κέρδισαν τη Λίγκα του εγκλεισμού χωρίς τον πρωταγωνιστικό
ρόλο του Ουαλού και με την πολιτική των μισθολογικών περικοπών και του
περιορισμού των δαπανών, χρειαζόταν να ελαφρύνει τη μισθολογική μάζα.
Τη Ρεάλ Μαδρίτης και τον Bale τους ενδιέφερε να χωρίσουν, ακόμη
κι αν ήταν προσωρινά. Ο σύλλογος γλίτωνε το μισό του μισθό κι αφαιρούσε ένα
πρόβλημα απ’τον Ζιντάν. Ο Μπέιλ ήθελε επίσης να δοκιμάσει αν ο Μουρίνιο θα τον επανέφερε
στο στερέωμα. Αλλά τώρα, σ’αυτή τη διακοπή των εθνικών, ο ποδοσφαιριστής επανεμφανίζεται
με δηλώσεις που ακούγονται σαν απειλή. Ο Ουαλός λέει ότι του απομένει ένα έτος
στη σύμβασή του κι ότι πρέπει να επιστρέψει στη Μαδρίτη για να το εκπληρώσει.
Ένας υπολογισμένος ελιγμός από τον πράκτορά του για να πιέσει τον Florentino
Pérez και να τον κάνει να δει ότι οι συμβάσεις είναι για να τηρούνται.
Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι ο Μπέιλ δεν πρόκειται να χαρίσει
ούτε ένα ευρώ, επειδή το κόστος του μισθού (15 εκατομμύρια ευρώ καθαρά) αυτή τη
σεζόν το αναλαμβάνει η Τότεναμ και η Ρεάλ Μαδρίτης. Αυτό το φαντάζονταν στη
Ρεάλ Μαδρίτης. Από τώρα και στο εξής, αυτό που μένει να επιλυθεί είναι τι θα
κάνει με τον Bale την επόμενη σεζόν. Αυτό που ζητάει ο Μπέιλ είναι η τήρηση της
συμφωνίας κι αυτή περνάει απ’το να του καταβληθούν όλα τα χρήματα με οποιαδήποτε
φόρμουλα και, επίσης, εάν πρέπει να φύγει να είναι με μηδενικό κόστος. Θα
αντιμετωπίζαμε μια κατάσταση παρόμοια με εκείνη που συνέβη ανάμεσα σε Barcelona
και Luis Suárez. Στον Ουρουγουανό απέμενε ένα χρόνο στο συμβόλαιό του, υπέγραψε
στην Atleti με μηδενικό κόστος και η Barça αναλαμβάνει το μισό του μισθό. Το
μόνο κέρδος είναι η συμπερίληψη μεταβλητών ποσών για ατομικούς και συλλογικούς
στόχους.
Ο Μουρίνιο και οι ψυχολογικές ουλές
Ο Μπέιλ θα μπορούσε να μείνει για να παίξει για τη Μαδρίτη,
ως μια άλλη πιθανότητα εάν αποφασίσει να τραβήξει τη θέση του και να γαντζωθεί στο
συμβόλαιο. Αλλά αυτό δεν θα ήταν απλό με τον Zidane στον πάγκο γιατί, αν κι ο
προπονητής δεν έχει έναν διαφορετικό παίκτη με τον οποίο να ενισχύσει το ρόστερ,
έχει δείξει ήδη ότι δεν εμπιστεύεται τον Ουαλό. Υπάρχουν και άλλοι παίκτες που
μπορούν να παίξουν στη θέση του, όπως είναι η περίπτωση των Marco Asensio, Rodrygo
και Fede Valverde. Έτσι, ο Μπέιλ εξακολουθεί να μην μπαίνει στα σχέδια του
Γάλλου προπονητή.
Η απαλλαγή απ’τον Μπέιλ δεν είναι απλή, γιατί ο Ουαλός δεν παίζει
το ρόλο του ούτε κι ανατιμάται στην Τότεναμ. Η απόδοσή του είναι διακοπτόμενη,
είναι ασταθής κι ανάμεσα στους τραυματισμούς και τους θυμούς του Μουρίνιο δεν
μπορεί να ειπωθεί ότι βλέπουμε την καλύτερη εκδοχή του Ουαλού. Άρχισε παίζοντας
λίγο λόγω ορισμένων προβλημάτων στο γόνατο, άλλων μυϊκών προβλημάτων και
κατάφερε να σκοράρει έξι γκολ σε έξι παιχνίδια, στην καλύτερη στιγμή του στη
σεζόν. Ο Μουρίνιο εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να πει ότι το πρόβλημα του
Μπέιλ δεν ήταν οι τραυματισμοί, αλλά η έλλειψη εμπιστοσύνης και υπομονής που
είχαν στη Μαδρίτη.
Ο Πορτογάλος προπονητής είπε ότι ο Ουαλός υπέφερε «ψυχολογικές ουλές» κι ότι, επιτέλους, τις είχε θεραπεύσει με καλά παιχνίδια στην Tottenham. Αλλά οι έπαινοι του Μουρίνιο δεν κράτησαν πολύ, ο οποίος με την τακτική του καρότου και του μαστίγιου στους παίκτες, έχει υποδείξει τον Μπέιλ ως έναν απ’τους ένοχους του πρόσφατου αποκλεισμού απ’το Europa League εναντίον της Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Μια γελιοποίηση αφού έχασαν στο δεύτερο σκέλος (3-0) και σπατάλησαν το πλεονέκτημα του 2-0 που είχαν στο πρώτο σκέλος. Ο Mourinho, στο επόμενο παιχνίδι με την Aston Villa, είπε ότι χρειαζόταν παίκτες με διαφορετικό πνεύμα, ταπεινούς, ειλικρινείς και απλούς ανθρώπους. Πήρε τη θέση απ’τον Μπέιλ στην επίθεση για να βάλει τον Βραζιλιάνο Carlos Vinícius.
Το μέλλον του Μπέιλ, όπως κι εκείνο του Μουρίνιο, είναι
άγνωστο επειδή ο Πορτογάλος προπονητής έχει πάθει ένα κάζο στο Europa League
και η θέση του στον πάγκο εξαρτάται από το αν θα βγάλει την ομάδα στο επόμενο
Champions League. Δεν το’χει εύκολο. Αυτή τη στιγμή, η Τότεναμ καταλαμβάνει την
έκτη θέση στην κατάταξη της Πρέμιερ Λιγκ και είναι 3 βαθμούς πίσω απ’την
τέταρτη Τσέλσι. Η παραμονή εκτός του Champions League θα επηρέαζε επίσης τον
Bale και τις οικονομικές δυνατότητες που θα’χε ο σύλλογος για να αναλάβει το
μισθό του την επόμενη σεζόν.
Δεν αποχαιρέτησε τον Ζιντάν
Τόσο μπερδεμένο είναι το θέμα. Είναι ο ίδιος ο Μπέιλ που γνωρίζει
ότι η Ρεάλ Μαδρίτης δεν τον υπολογίζει, αλλά δεν θέλει ούτε και να παραιτηθεί
από το έτος της σύμβασης που του μένει και πιέζει να επιστρέψει. Ο παίκτης
κατηγορεί το λευκό κλαμπ ότι δεν τον έχουν εκτιμήσει όπως του αξίζει μετά από
όλους τους τίτλους που έχει κερδίσει και τα καθοριστικά γκολ που έχει βάλει σε διάφορους
τελικούς. Αλλά ο Φλορεντίνο ασχολείται πια με κάτι άλλο, το οποίο είναι πρώτα
να επιλύσει το μέλλον του Σέρχιο Ράμος και το ποιες δυνατότητες υπάρχουν για να
κάνει μια δυνατή μεταγραφή στην επίθεση. Ο Χάλαντ είναι ένας από αυτούς που
ενθουσιάζουν.
Η επιστροφή του Gareth Bale που, παρεμπιπτόντως, δεν αποχαιρέτησε
τον Zidane όταν έφυγε για το Λονδίνο, θα’ταν ένα πρόβλημα. Στη Ρεάλ Μαδρίτης
εξακολουθούν να ελπίζουν ότι η Τότεναμ θα κάνει την προσπάθεια να ποντάρει σ’αυτόν
και να συνεχίσει στην Αγγλία γιατί, μεταξύ άλλων, οι σχέσεις ανάμεσα στον
ιδιοκτήτη του λονδρέζικου κλαμπ, Daniel Levy και στον Florentino είναι καλές
και η Μαδρίτη διευκόλυνε τη μεταγραφή του Sergio Reguilón στο αγγλικό κλαμπ.
