"Η Μαδρίτη δεν εκτιμά τις ισοπαλίες"

Η γνώμη του Miguel Ángel Lara

Υπάρχουν φράσεις που δεν μπορούν να επιτραπούν σ’έναν προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης. "Δεν πρέπει να υποτιμάμε τις ισοπαλίες". Με αυτή την πρόταση, ο Σολάρι πατάει εκείνο το έδαφος των προτάσεων που βαραίνουν σαν μια πλάκα. Επειδή η Μαδρίτη δεν είναι μια ομάδα στην οποία μπορεί να εκτιμηθεί ένας βαθμός, ειδικά όταν διασχίζεται η σεζόν και οι αισθήσεις που στέλνονται απ’το γήπεδο στους οπαδούς είναι τόσο σκοτεινές. Αυτό το χώμα το δοκίμασε ήδη ο Toshack και οι ιπτάμενοι χοίροι του, ο Schuster και η άρνησή του να πάει να κερδίσει το Camp Nou ή ο Pellegrini και η βαθμοθηρία του. Και βγήκαν, οι μεν νωρίς, ο δε αργότερα, οριζόντια.

Ο προπονητής της Μαδρίτης κάνει καλά, να θέλει να δώσει αξία στη δουλειά του, να εξηγεί ότι μ’αυτόν έχουν πάει απ’την ένατη στην τέταρτη θέση, αλλά δεν θα πείσει κανέναν πως αυτό που φαίνεται στο γήπεδο γεμίζει το σακίδιο του madridismo με ενθουσιασμό.

Τα τρία τελευταία παιχνίδια των πρωταθλητών Ευρώπης και κόσμου στην Laliga έχουν δείξει μια σκοτεινή ομάδα, στηριζόμενη από έναν μεγάλο Courtois, ανασφαλής στην άμυνα, στερούμενη δημιουργίας και με την πυγμή -το μεγάλο σήμα κατατεθέν της-να πηγαίνει από Tyson στην κατηγορία φτερού. Και ήταν πριν απ’τα τρία τελευταία του ανταγωνισμού.

Ίσως να’ναι γι 'αυτό που ο Solari δεν υποτιμά τις ισοπαλίες, επειδή η ομάδα του δεν του στέλνει σημάδια για να μπει στο πλάνο της μέγιστης φιλοδοξίας, το οποίο είναι ο τρόπος ζωής της Μαδρίτης. Αρπάζοντας το παθιασμένο της κι ανεξέλεγκτο ειδύλλιο με το Champions League φαίνεται πως οι παίκτες της Μαδρίτης παίρνουν τη Laliga σαν μια αγγαρεία, σαν ένα σπυρί που τους βγαίνει κάθε εβδομάδα, αλλά που δεν έχει το τίμημά του, όταν στολίζονται για να βγουν στην Ευρώπη.

Ήταν ένα ρίσκο σε περιόδους έξαρσης, στις ημέρες στις οποίες οι αγώνες όπως της Βιγιαρεάλ έβγαζαν πάντα την αίσθηση ότι το γκολ του Cristiano θα έφτανε. Σήμερα, δεν μπαίνουν σε κάθε παιχνίδι, όποια κι αν είναι η διοργάνωση, και η Μαδρίτη ζει μια επικίνδυνη ζωή.

Κι αυτή ναι, είναι μια δουλειά που ο Solari δεν πρέπει να υποτιμά διότι δεν είναι φυσιολογικό σε κάθε παιχνίδι η πρώτη αξιοσημείωτη ενέργεια της Μαδρίτης να’ναι μία απόκρουση του Courtois.

Στο βάθος εμφανίζεται πάντα το Champions League, που εκεί φαίνεται η πραγματική Μαδρίτη. Είναι αλήθεια, αλλά η ιστορία της Μαδρίτης είναι φορτωμένη με την Liga κι αν δεν την κέρδιζε την πάλευε μέχρι το τέλος. 2 στους 10 τίτλους οδηγούν τη Μαδρίτη στις εποχές στις οποίες εκτιμούσε τις ισοπαλίες, όταν δεν κέρδισε ούτε ένα πρωτάθλημα απ’το 1934 μέχρι το 1954. Στη συνέχεια, η ιστορία της, κι αυτή του ποδοσφαίρου, μπήκε σε μια άλλη διάσταση χάρη στο ότι δεν εκτίμησε ποτέ αυτό δεν ήταν νίκη.