Η υποκρισία του Xavi με το Qatar, η ίδια όπως και μ’εκείνη την απεργία των πλουσίων

Του Enrique Marín

Ο Xavi Hernández, πρώην παίκτης της Barça και 133 φορές διεθνής με την Ισπανία, δίνει και πάλι την σημείωση μ’ένα μήνυμα για τους Καταλανούς "πολιτικούς κρατουμένους" απ’το Κατάρ. Όπως το να πας στην απεργία με Ferrari...

«Η χώρα μου δεν είναι το Κατάρ. Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει ένα δημοκρατικό καθεστώς, αλλά οι άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι. Είναι ενθουσιασμένοι με τη βασιλική οικογένεια, κουβαλάνε τις φωτογραφίες τους στο αυτοκίνητο, τους δίνουν έναν μισθό επειδή είναι από’κει, φροντίζουν τους πολίτες τους...». Αν και μοιάζουν για τέτοιες, αυτές οι εκπληκτικές δηλώσεις δεν ανήκουν σε ένα μέλος της συνοδείας του Tamim Bin Hamad Al-Thani, του «φιλάνθρωπου εμίρη και επιχειρηματία», όπως αυτοπροσδιορίζεται το αφεντικό του Κράτους του Κατάρ στο προφίλ του στο Instagram. Όχι, τέτοιες χοντράδες τις είπε ο Xavi Hernández ακριβώς πριν από ένα χρόνο, όταν ρωτήθηκε στη «La Vanguardia» αν δεν ήταν παράδοξο που υποστήριζε ότι στην Ισπανία υπάρχει «ένα δημοκρατικό έλλειμμα» ακριβώς όταν αυτός ζει σε μια χώρα χωρίς ίχνος δημοκρατίας.

Όπως θα ξέρετε, μετά από 17 χρόνια στην FC Barcelona, με την οποία κέρδισε 24 τίτλους, μεταξύ των οποίων τρία Champions League, 8 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα, τον Μάιο του 2015 ο Καταλανός ανακοίνωσε ότι πήγαινε στην Αλ Σαντ του Κατάρ, όσο κι αν το azulgrana club του παρουσίασε «μια θαυμάσια προσφορά» για να ανανεώσει μέχρι το 2018. Αλλά γι’αυτό, ούτε λόγος, καλύτερα να αλλάζει θέμα... «Εγώ έχω αποφασίσει να τοποθετηθώ. Όχι υπέρ της ανεξαρτησίας, αλλά υπέρ του του δικαιώματος της απόφασης (...) Μερικές φορές σκέφτομαι "Xavi, αν μιλήσεις θα σε επικρίνουν στη Μαδρίτη", αλλά πρέπει να το κάνω, η κατάσταση φωνάζει», πρόσθεσε στην ίδια συνέντευξη ο 133 φορές διεθνής με την Ισπανία.

Αλλά η συνειδητή γεωπολιτική ανάλυση του Hernández -όχι ειρωνεία- δεν θα τελείωνε εκεί. Το βάθος της ομιλίας του θα αύξανε, βρίσκοντας πόρους για κάθε ερωτηματικό: «Και οι αλλοδαποί εργαζόμενοι; Οι συνθήκες εργασίας τους έχουν καταγγελθεί επανειλημμένα...» ήταν η επόμενη ερώτηση που του έκαναν στη «La Vanguardia». «Τα πράγματα βελτιώνονται πολύ. Εγώ ο ίδιος του το είπα και ξέρουν ότι δεν τα’χουν πάει καλά. Για την ιστορία, δεν μιλώ απλά για να μιλώ. Αποτελώ μέρος μιας ΜΚΟ που κάνει δραστηριότητες με εργαζομένους απ’το Νεπάλ, την Ινδονησία... Όλα αλλάζουν πολύ. Δεν το κάνουν μόνο για το θεαθήναι, το κάνουν εκ πεποιθήσεως», διαβεβαίωσε ο Τσάβι, ίσως χωρίς να γνωρίζει πολύ ότι αυτά που έλεγε δεν ήταν παρά προπαγάνδα του Κατάρ, φυσικά πολύ καλά πληρωμένη.

Λοιπόν, αν πριν από ένα χρόνο δεν γελοιοποιήθηκε ήδη αρκετά με εκείνες τις δηλώσεις, τώρα το’χει κάνει και πάλι. «Χαίρεται, είμαι ο Xavi Hernández. Θα ήθελα να στείλω πολύ κουράγιο και πολλή δύναμη σε όλους τους πολιτικούς κρατουμένους, μην πέφτετε. Φαντάζομαι ότι είναι πολύ δύσκολες στιγμές για όλους σας μακριά απ’το σπίτι και την οικογένεια. Γι 'αυτό θέλω να σας ευχαριστήσω για όλο το θάρρος και την ακεραιότητα που δείχνετε· είναι το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο που μπορείτε να κάνετε στην κοινωνία της Καταλονίας. Σας εύχομαι πολύ καλές γιορτές και το νέο έτος να σας φέρει δικαιοσύνη και ελευθερία. Μια μεγάλη αγκαλιά σε όλους». Ναι, ο ίδιος που είπε ότι «είναι αλήθεια ότι στο Κατάρ δεν υπάρχει ένα δημοκρατικό καθεστώς, αλλά ο κόσμος είναι ευτυχισμένος», εύχεται το 2019 να φέρει δικαιοσύνη και ελευθερία στην Ισπανία.

Αυτό είναι το μήνυμα που ο πρώην παίκτης της FC Barcelona έστειλε στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα «Nadal a la presó» (Χριστούγεννα στη φυλακή), αφιερωμένο στους Καταλανούς πολιτικούς που βρίσκονται στη φυλακή. Χωρίς αμφιβολία, το καλύτερο είναι αυτό το «μην πέφτετε», κάτι πολύ εύκολο να το συμβουλεύσεις με γεμάτο στομάχι και ζώντας σε σώμα βασιλιά, -ή στην περίπτωσή του, εμίρη- σε μια χώρα όπου οι ελευθερίες, και πόσο μάλλον η δημοκρατία, συνεχίζουν να λάμπουν διά της απουσίας τους, όσα χρήματα και να ξοδεύονται στην προπαγάνδα.

Εκείνη η ενδιαφέρουσα φωτογραφία μαζί με τον Rubiales

Αλλά η υποκρισία δεν είναι μια είδηση στον Xavi. Ακριβώς το 2015, λίγο πριν αποχωρήσει απ’τη Barça και πάει για στο Κατάρ τα χρήματα, η Ένωση των Ισπανών Ποδοσφαιριστών (AFE) συγκάλεσε μια επ'αόριστον απεργία για τον «πλήρη αποκλεισμό» της στην επεξεργασία του Βασιλικού Διατάγματος για την κεντρική πώληση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και εκεί ήταν αυτός σα να τον ενδιέφερε. «Δεν είναι ένα μέτρο πίεσης, αλλά υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας», είπε ο Luis Rubiales, ο τότε πρόεδρος της, αν και τώρα συνεχίζει να είναι στη σκιά ή, για να’μαστε πιο σαφείς, δρα απ’το γραφείο του στην Ciudad del Fútbol de Las Rozas. Από πού νομίζετε ότι προήλθε, αν όχι η θέση, η απειλή συμπεριλαμβανομένης απεργίας, του David Aganzo, ενάντια στο παιχνίδι του Μαϊάμι;

Ναι, στο πλάι του Rubiales ήταν αρκετοί Ισπανοί διεθνείς, μεταξύ των οποίων ήταν ο Xavi Hernández, αν και μόνο σε αντάλλαγμα για την υπόσχεση του φίλου του «Ρούμπι» σε μια προηγούμενη συνάντηση, ότι επρόκειτο να τους βοηθήσει με την φορολογική αλλαγή που επέκειτο στην Ισπανία και της οποίας τα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε ήδη. Προφανώς, ο νυν πρόεδρος της Ισπανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (RFEF) δεν έκανε τίποτα, γιατί δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, αν και η εξαπάτηση αποτελεί μέρος του modus operandi του και πέτυχε την φωτογραφία που έψαχνε. Όπως είναι φυσιολογικό, οι παίκτες της Primera κέρδισαν κριτικές και μερικά τόσο διάσημα memes όπως εκείνη τη μαρμελάδα των πολυτελών αθλημάτων υπό την επιγραφή «όλοι στην απεργία!».

Έχετε ακούσει τον Xavi να λέει κάτι σχετικά με τα οικονομικά προβλήματα της Reus, παρεμπιπτόντως ενός καταλανικού club; Ούτε κι εγώ. Ίσως στο Κατάρ να μην έχει φτάσει η είδηση ή ίσως τον παίκτη της Al Sadd να μην τον ενδιαφέρει άμεσα ένα θέμα που η LaLiga προσφέρθηκε να λύσει, αλλά η AFE έχει λύσει εξ ημισείας. Μήπως είναι πιο σοβαρό να μην είναι ενημερωμένος για μια πώληση που θα αποφέρει εκατομμύρια στους συλλόγους που βλέπουν πώς ένας σύλλογος κινδυνεύει να εξαφανιστεί έχοντας μείνει μόνο με έντεκα παίκτες; Ωστόσο, όταν έπρεπε να στηρίξει τον Rubiales στην απόφασή του να απολύσει τον Julen Lopetegui τρεις μέρες πριν το ντεμπούτο στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ο Hernández ήταν επίσης εκεί για να χειροκροτήσει τον πρόεδρο της RFEF χωρίς να κρύβει την «καλή σχέση» του μ’αυτόν.

Είναι κρίμα που ένας εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, όπως ο Hernández, με ένα μεγάλο μέλλον ως προπονητής, πρέπει να δίνει τη σημείωση με δηλώσεις που θα μπορούσε τέλεια να γλιτώσει. Κι όχι επειδή δεν έχει το δικαίωμα να λέει ό, τι θέλει, αλλά γιατί το λιγότερο που μπορούμε να απαιτήσουμε από κάποιον, και περισσότερο αν πρόκειται για ένα δημόσιο πρόσωπο σαν κι αυτόν, είναι να’ναι συνεπής με ό, τι λέει κι ό,τι κάνει. Και στην περίπτωσή του, επίσης κι ευσεβής, καθώς το να μιλάει για δημοκρατία κι ελευθερία απ’το Κατάρ είναι μια τεράστια υποκρισία. Η ίδια με το να απειλεί να πάει στην απεργία με Ferrari και σε αντάλλαγμα για εκείνο το τόσο διάσημο "τι γίνεται με το δικό μου;"...