Του Santiago Segurola
Η εκπληκτική απόδοση του Arrizabalaga, πρωτάρης στο
Μπερναμπέου, έχει πια ένα δικό της κεφάλαιο στην μπερδεμένη αφήγηση της Ρεάλ
Μαδρίτης με τους τερματοφύλακες. Έχει έναν, τον Keylor Navas, ο οποίος είναι
πολύ καλός, αλλά δεν παράγει καθολική εκτίμηση στον madridismo, ή τουλάχιστον
στο σύλλογο. Αποτελεί μέρος της ιδιόμορφης ράτσας των τερματοφυλάκων
(Betancourt, García Remón, Miguel Ángel, Buyo και Κασίγιας) που έχουν αφήσει το
σημάδι τους στη Μαδρίτη, τερματοφύλακες γρήγοροι, ευέλικτοι, μάλλον μικρόσωμοι,
αρκετά ετερόδοξοι, σχεδόν όλοι τους με μεγάλη προσωπικότητα, συνηθισμένοι στην
τελική, σ’ένα είδος εργασίας που γενικά τους απαιτούσε μεγάλες αποκρούσεις και
λίγες επεμβάσεις. Ο Keylor ήταν ο βασικός τα τελευταία τρία χρόνια. Η απόδοσή
του ήταν εξαιρετική, ειδικά στις κρίσιμες στιγμές για τη Μαδρίτη. Ο Ζιντάν τον
υπερασπίζεται με επιμονή. Δεν ακούγεται λάθος. Είναι μια πεπεισμένη υπεράσπιση,
αλλά κάθε χρόνο ο σύλλογος ψάχνει έναν διάδοχο. Αυτή η αντίφαση ανάμεσα στο τι υποστηρίζει
ο προπονητής κι αυτό που προτίθενται οι ηγέτες (ο Florentino Pérez επικεφαλής)
είναι αυτό που καθορίζει τη σχέση της Μαδρίτης με τους τερματοφύλακές της. Ποτέ
δεν είναι αρκετά ικανοποιημένη μαζί τους.
Αυτή η δυσφορία δεν είναι καινούργια. Εδώ και σχεδόν 50
χρόνια, η Ρεάλ Μαδρίτης έχει αναζητήσει αντίθετες εναλλακτικές στο μοντέλο του βασικού
της τερματοφύλακα. Έχουν θριαμβεύσει οι ευέλικτοι και οι μικρόσωμοι, αλλά
πολλές φορές έχουν προωθηθεί ψηλοί και μεγαλόσωμοι τερματοφύλακες, πιο ομόλογοι
λόγω τυπολογίας προς τους Ιταλούς και Γερμανούς τερματοφύλακες. Η ιστορία
ξεκίνησε με τον Junquera στις αρχές της δεκαετίας του 70 και συνεχίστηκε με
τους Agustín, Bizarri, Dudek ή Diego López. Όλοι τους ξεπερνούσαν το 1,90 κι
όλοι τους είχαν μια καλή καριέρα, αλλά κανένας τους δεν πιστώθηκε ως ένας ιστορικός
τερματοφύλακας της Ρεάλ Μαδρίτης.
Η αντιπαράθεση έφθασε σε ανυπολόγιστα όρια με τον Iker
Casillas, τον πιο διάσημο τερματοφύλακα στην ιστορία της Μαδρίτης. Ήταν μορφή
απ’την πρώιμη εμφάνισή του στην πρώτη ομάδα. Έπαιξε περισσότερα παιχνίδια απ’τον
καθένα. Κέρδισε όλα όσα μπορούν να κερδηθούν στο ποδόσφαιρο. Λίγοι παίκτες έχουν
υπάρξει πιο αναγνωρισμένοι απ’αυτόν, απ’τους οπαδούς. Η εικόνα του λειτουργούσε
ανάμεσα στους ανθρώπους τόσο καλά ή καλύτερα από οποιοδήποτε είδωλο στις δύο galácticas
εκδόσεις της Ρεάλ Μαδρίτης. Ωστόσο, για τον Florentino Pérez ποτέ δεν άξιζε πάρα
πολλή πίστωση. Υποστήριζε ότι η φήμη του Casillas ήταν αρκετά φουσκωμένη και
ότι η ομάδα απαιτούσε άλλο είδος τερματοφύλακα.
Η ανεκτίμητη αρχική συζήτηση μεταμορφώθηκε σε μια τρομερή
διαμάχη, με επικεφαλής τον Ζοζέ Μουρίνιο, ο οποίος απέσυρε τον Κασίγιας από
βασικό και του αμαύρωσε την εικόνα με τη βοήθεια των μιντιακών ταξιαρχιών του,
αλλά δεν έλυσε το πρόβλημα. Ο Μουρίνιο έπρεπε να φύγει πριν απ’τον
τερματοφύλακα. Μάλιστα, ο Μουρίνιο άρχισε να βυθίζεται όταν η σύγκρουση έγινε
τόσο αιματηρή που επηρέασε την απόδοση της ομάδας. Από τότε, πάνω απ’τη Μαδρίτη
πλανιέται ένα είδος φραουβικού παράδοξου. Δεν της αρέσει πάρα πολύ αυτό που
έχει (Keylor), αλλά δεν τολμά να ποντάρει σ’εκείνους που της αρέσουν.
Οι περιπτώσεις των Arrizabalaga και De Gea, των δύο νεαρών
τερματοφυλάκων της εθνικής Ισπανίας, εξηγούν την αναποφάσιστη πολιτική της Ρεάλ
Μαδρίτης με τους τερματοφύλακες. Και οι δυο είχαν φτάσει σε μια συμφωνία με τον
σύλλογο, αλλά κατέληξαν να υπογράψουν για την ομάδα στην οποία έπαιζαν,
Athletic και Manchester United. Μπορεί να γίνει επίκληση σε οποιοδήποτε λόγο
για να δικαιολογηθούν οι στροφές της τελευταίας στιγμής, εκτός του τακτ και της
συνέπειας. Εν τω μεταξύ, διατηρείται η πίεση στον Keylor, ο οποίος δέχεται μια
καλή υποστήριξη απ’τον προπονητή και τους οπαδούς, κι εμφανίζονται ονόματα που
εκπροσωπούν τους τερματοφύλακες στους αντίποδες του Κεντροαμερικανού, απ’τον
Courtois στον Allison Becker περνώντας και πάλι απ’τον De Gea.
Σε περίπτωση που οι αντιφάσεις ή οι αμφιβολίες δεν ήταν
αρκετές, η απόδοση του Arrizabalaga αύξησε τη συζήτηση. Πριν τέσσερις μήνες, με
τη σιωπηρή συμφωνία μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και των αντιπροσώπων του παίκτη, ο
Arrizabalaga (23 ετών) κόστιζε 20 εκατομμύρια. Τώρα συνεχίζει στην Athletic, με
μια ρήτρα 80 εκατομμυρίων, το ποσό που θα πρέπει να πληρώσει περίπου η Ρεάλ
Μαδρίτης για τον Courtois, τον Allison ή τον De Gea. Ο madridista οπαδός έφυγε
απ’το Μπερναμπέου σκεπτόμενος ότι εκεί υπήρχε ένας καλός τερματοφύλακας και για
καιρό, αλλά το τραίνο Arrizabalaga έχει περάσει. Αυτό που δεν σταματά είναι η βαβούρα
που καθορίζει την πολιτική της Ρεάλ Μαδρίτης σε σχέση με τους τερματοφύλακες.
Η σελίδα της στήλης στο facebook: