Του José Félix Díaz
Παρά τους αριθμούς του, νέα εξέταση για τον Γάλλο
Οι αριθμοί δεν ψεύδονται και είναι στην πλευρά του Ζινεντίν
Ζιντάν. Ο Γάλλος ήρθε στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης, λίγο μετά την έναρξη του
2016, ως σχέδιο λύσης έκτακτης ανάγκης, με βιογραφικό ενάμιση χρόνου ως
τεχνικός. Ο Florentino Pérez ρίσκαρε με μια αμφισβητήσιμη απόφαση. Ήθελε να'χει
κοντά τον Zizou επειδή ήξερε ότι σε κάποια στιγμή θα'πρεπε να τον
χρησιμοποιήσει. Κι έπρεπε να το κάνει νωρίτερα απ'το προγραμματισμένο, αλλά
έχει βρεθεί με κάποιον «αιώνιο», όπως ομολόγησε αυτή την εβδομάδα ο πρόεδρος.
Αλήθεια ή όχι για εκείνη την ικανότητά του να επιβιώνει πάνω
απ’τους θνητούς, το λευκό club μπορεί να καυχηθεί ότι έχει έναν προπονητή που
έχει γίνει σημείο αναφοράς σε μόλις έντεκα μήνες δουλειάς. Για τον Ζιντάν είναι
υπερβολικό, αλλά η πραγματικότητα λέει ότι είναι έτσι. Το περίεργο είναι ότι
κάποιοι συνεχίζουν ν’αμφιβάλουν, περιμένοντας την πρώτη αποτυχία για να
υπογραμμίσουν αυτήν την υποτιθέμενη έλλειψη εμπειρίας στον πάγκο.
Ο Ζιντάν πρέπει να αποδείξει περισσότερο απ’το υπόλοιπο. Δεν
του φτάνει το ενδέκατο, το προβάδισμα, η νίκη του Καλντερόν, τα 32 παιχνίδια
και οι 8 μήνες χωρίς ήττα, η εμπιστοσύνη του ρόστερ ... έχει πάντα κάτι να αποδείξει
στο επόμενο παιχνίδι. Σ’αυτή την περίπτωση είναι το Camp Nou, το ίδιο σκηνικό το
οποίο αναποδογύρισε στην πρώτη του επίσκεψη ως προπονητής.
Ο Γάλλος έλαβε χθες την υποψηφιότητα του βραβείου για τον
καλύτερο «The Best» που χορηγεί η FIFA στις 9 Ιανουαρίου. Δίπλα του, Ranieri
και Fernando Santos, με γκρίζα μαλλιά λόγω των πολλών ετών τους στους πάγκους. Ο
Zizou είναι πρόσφατος σ’αυτούς, αλλά το έχει κάνει με το χέρι της επιτυχίας. Έλαβε
την είδηση σήμερα το πρωί και η πρώτη του αντίδραση ήταν να κοκκινίσει και να πει
ότι το να’ναι ένας για την φιναλίστ είναι κάπως υπερβολικό.
Ο λευκός προπονητής δεν έχει αλλάξει το πρόγραμμά του επειδή
βρίσκεται πριν ένα Clásico, το δεύτερό του ως πρώτος προπονητής. Ομιλία ήρεμη,
ήσυχη, και λίγα λόγια. Υποστηρίζει πάντα ότι κάποιος δεν είναι περισσότερο
προπονητής με φωνές ή μιλώντας υπερβολικά.
Φυσικά, έχει ζητήσει απ’τους παίκτες το ίδιο όπως και πέρυσι
«που πήγαν με στριμωγμένο τον κώλο», που μακριά απ’το να σημαίνει φόβο, για τον
Γάλλο σημαίνει απαίτηση, να βγουν στο μέγιστο. Είναι μια προσπάθεια να πείσει
το λευκό ρόστερ ότι θα πρέπει να πάει στο Καμπ Νόου με την ίδια ένταση με του
περασμένου έτους, όσο κι αν τώρα είναι 6 βαθμούς μπροστά.
@suntagm_puskas
