Του Alfredo Relaño, διευθυντή της As
Το Super Cup, στο οποίο αναμετρώνται ο πρωταθλητής κι ο κυπελλούχος,
στην Ισπανία άρχισε να παίζεται το 1982. Συνδέθηκε με μια παράδοση πολλά χρόνια
πίσω, πλέον χαμένη στο χρόνο, όταν αποκαλούνταν Copa Eva Duarte de Perón,
φιλική χειρονομία του καθεστώτος στο σιτάρι που έστελνε η Αργεντινή μετά τον εμφύλιο
πόλεμο. Εκείνη τη χρονιά το πρωτάθλημα το κέρδισε η Σοσιεδάδ, το δεύτερο και τελευταίο
της ιστορίας της, κάνοντας ριπίτ. Το Κύπελλο το κέρδισε η Μαδρίτη, νικήτρια στον
τελικό επί της Σπόρτινγκ στο Valladolid, μ’ένα ασυνήθιστο κρύο μέσα στο
καλοκαίρι. Η Μαδρίτη και η Σοσιεδάδ είχαν ζήσει αυτά τα χρόνια μια ακραία
αντιπαλότητα, με εκπληκτικές κόντρες στο πρωτάθλημα. Σε μία απ’αυτές, η
Σοσιεδάδ ήταν αήττητη μέχρι την προτελευταία αγωνιστική όταν έχασε στη Σεβίλλη,
κι αυτή η μόνη ήττα της κόστισε τον τίτλο. Την επόμενη χρονιά, κατάφερε να τον
κερδίσει μ’ένα γκολ του Zamora στο τελευταίο λεπτό του τελευταίου αγώνα, όταν η
Μαδρίτη, η οποία είχε κερδίσει στην Valladolid, αισθάνονταν ήδη πρωταθλήτρια.
Έτσι εκείνο ήταν ένα καυτό Supercopa. Υπήρξε δυσκολία στην εξεύρεση
των ημερομηνιών, με το καλοκαίρι γεμάτο υποχρεώσεις για τους δύο συλλόγους, και
τελικά ορίστηκε για τις 13 Οκτωβρίου στο Μπερναμπέου, και για τις 28
Δεκεμβρίου, Ημέρα των Αθώων, στο παλιό Atocha, τώρα εξαφανισμένο. Το πρώτο σκέλος
είχε ήδη ένταση, με συχνές ρίψεις παπουτσιών στο γήπεδο κι έναν Enríquez Negreira
συγκλονισμένο απ’τις περιστάσεις, να αμύνεται με τις κάρτες, όπως μπορούσε. Έβγαλε
δεκατέσσερις κίτρινες κάρτες, δύο απ’αυτές στον Juanito, ο οποίος, λόγω αυτού,
αποβλήθηκε στο 22ο λεπτό. Το ματς ήταν μια γενική αμηχανία και το
κέρδισε η Μαδρίτη μ’ένα γκολ με κεφαλιά του Metgod, ένα τεράστιο ολλανδικό
libero που ήταν στην ομάδα για λίγο καιρό.
Το δεύτερο σκέλος, στο Atocha, ήταν ακόμη πιο καταστροφικό.
Οι δύο ομάδες ήρθαν ακόμα με αίμα στα μάτια κι ο διαιτητής, Pes Pérez, προσπάθησε
να κρατήσει τις κάρτες στην αρχή, αλλά τελικά έπρεπε να τις χρησιμοποιήσει.
Ήταν πιο γενναίος με τη Ρεάλ Μαδρίτης, κι απέβαλε τον Juan José στο 22' και τον
Ángel στο 67'. Η Σοσιεδάδ σκόραρε στο ενδιάμεσο με τον Uralde στο 53', το οποίο
ισοφάριζε το σκορ του πρώτου αγώνα. Στο πρώτο λεπτό της παράτασης ο Lopez
Ufarte σκόραρε το δεύτερο. Η Μαδρίτη έπρεπε πλέον ν’ανοιχτεί και δέχθηκε δύο
γκολ ακόμα, το ένα απ’τον Uralde και το άλλο, σε συνδυασμό των Begiristain και
Bakero. Το πρώτο Supercopa ήταν για την Σοσιεδάδ.
Η Μαδρίτη, φυσικά, ήταν η δεύτερη, το οποίο θα άνοιγε μια
περίεργη σειρά με πέντε δεύτερες θέσεις για τη Μαδρίτη εκείνη την σεζόν, στην
οποία προπονητής ήταν ο Di Stefano. Στο πρωτάθλημα, ήταν στην διεκδίκηση μέχρι
την τελευταία αγωνιστική, στην οποία της αρκούσε να πάρει ισοπαλία στο Mestalla
για να γίνει πρωταθλήτρια, ή ακόμη και να χάσει, με την προϋπόθεση ότι η Athletic
δεν θα κέρδιζε στην Λας Πάλμας. Αλλά έχασε 1-0, με γκολ του Tendillo, και η Athletic
έκανε ένα ηχηρό 1-5 στην Λας Πάλμας κι έγινε πρωταθλήτρια. Στη συνέχεια ήρθε ο
τελικός του Κυπέλλου Κυπελλούχων στο Γκέτεμποργκ, έχασε στην παράταση, 2-1,
εναντίον της Aberdeen, που προπονούσε τότε ο Alex Ferguson. Στον τελικό του
κυπέλλου έπαιξε με τη Μπαρτσελόνα, στη Σαραγόσα, με το αποτέλεσμα για τους blaugrana
την τελευταία στιγμή, με την θεαματική κεφαλιά του Marcos. Αλλά απέμενε ένας ακόμα
τίτλος: το League Cup, του οποίου ο τελικός ήταν δύο παιχνίδια. Αντιμέτωπες εκ
νέου η Barcelona (η οποία ήταν των Μαραντόνα και Schuster) και η Μαδρίτη. Ισοπαλία
με 2-2 στο Μπερναμπέου και 2-1 στον επαναληπτικό. Η Μπάρτσα ήταν η νικήτρια και
η Μαδρίτη, εκ νέου, δευτεραθλήτρια.
Η σελίδα της στήλης στο facebook:
@suntagm_puskas
