Του Jesús Garrido
Χατ-τρικ του Καταλανού και γκολ του Έντσο
Στο επίσημο φιλικό παιχνίδι που έπαιξαν Ρεάλ Μαδρίτης και Cultural,
αυτή τη φορά ο τεχνικός χρησιμοποίησε τη θυγατρική για να επιλύσει την
αναμέτρηση και τόσο ο Mariano όσο και οι Odegaard, Enzo και Tejero έλαμψαν
Αν υπήρξε κάτι που εξέπληξε στο παιχνίδι του πρώτου σκέλους
μεταξύ Cultural και Μαδρίτης ήταν η απουσία canteranos σ’όλη την αποστολή. Για
να μην υπάρξει παρεξήγηση, μιλάμε για ενεργούς παίκτες της σημερινής θυγατρικής.
Δεν ταξίδεψε κανένας στη Leon. Δεν χρειάζονταν να παίξουν οι βασικοί, προφανώς.
Η «Cultu» είναι μια ωραία ομάδα να παρακολουθήσεις με μια χρηματοδότηση μιας
χώρας που διώχνει τις αμφιβολίες λόγω των πόρων της, αλλά της οποίας η απόσταση
με τη Μαδρίτη είναι εξωφρενικά μεγάλη. Μετά απ’αυτήν την διπλή νοκ άουτ
αναμέτρηση, μπορεί κανείς ν’αναρωτηθεί πώς είναι δυνατόν να συμβαίνουν
ατυχήματα όπως το πολύ γνωστό «Alcorconazo». Αυτή τη φορά, με σχεδόν τη μισή
Castilla, η ομάδα του Ζιντάν σκόραρε ένα γκολ λιγότερο από ό, τι στο πρώτο
σκέλος, αφήνοντας το ίδιο αίσθημα σύνθλιψης.
Λένε ότι το Copa del Rey, ιδιαίτερα στους πρώτους γύρους
του, μπορεί (και μερικές φορές πρέπει) να χρησιμεύει, μερικοί απ’τους παίκτες
με λιγότερα λεπτά στα ρόστερ, να μπορούν ν’απολαύσουν αυτές τις ευκαιρίες που δεν
μπορούν να’χουν στις σταθερές διοργανώσεις, όπως η la Liga. Πολλές φορές
συμβαίνει έτσι. Οι μεγαλύτερες ομάδες δεν μπορούν να επιτρέψουν παίκτες τόσο μεγάλου
βάρους τα ρόστερ τους, να παίξουν παιχνίδια που, κατ 'αρχήν, θα πρέπει να’ναι ασήμαντα.
Η Μαδρίτη, φυσικά, είναι μια απ’αυτές. Και μετά τη νίκη με 1-7 επί της Cultural και Deportiva Leonesa στο πρώτο πόδι με τους αναπληρωματικούς, δεν θα βάλεις τώρα
τους καλούς. Παίζουν αυτοί που δεν παίζουν, ή αυτοί που πρέπει να πάρουν λεπτά,
ή αυτοί που χρειάζονται για να γεμίσουν μια 11άδα. Μια 11άδα μπαλώματα.
Μεταξύ αυτών κομματιών που διαμόρφωσαν οι merengue δεν υπήρχαν
πολλοί castillistas, αλλά πολλοί που είχαν περάσει απ’τη θυγατρική όλα αυτά τα
χρόνια. Ο επίσημος λογαριασμός της Ρεάλ Μαδρίτης στο Twitter έλεγε ότι στην
11άδα υπήρχαν 10 canteranos. Οι λογαριασμοί δεν έβγαιναν. Μετρώντας τον Casemiro,
που αν τον θεωρήσουμε canterano για το ότι υπήρξε μόνο έξι μήνες στην θυγατρική,
έβγαιναν επτά: Casilla, Carvajal, Nacho, Tejero, Casemiro, Odegaard και
Mariano. Φυσικά, θα αναφέρονταν στο ότι υπήρχαν δέκα στην αποστολή, όπου
βρίσκονταν ήταν επίσης οι Yáñez, Enzo και Lucas. Αυτό πλέον είναι άλλο πράγμα. Δέκα
canteranos στους δεκαπέντε. Απ’τον Bernabéu θα’πεφτε ένα δάκρυ συγκίνησης για
μια τέτοια εικόνα. Κρίμα που δίδεται μόνο σε τέτοιες αναμετρήσεις.
Αυτά τα ματς παίζονται με τόσο λίγη ένταση, που σ’αυτούς τους
παίκτες που πρέπει να διεκδικήσουν, τους είναι δύσκολο να φανούν. Είναι επίσης
αλήθεια ότι, για να’μαστε δίκαιοι, ο James δεν θα πρέπει να’χε επίσης πάρα πολύ
κίνητρο παίζοντας στον επαναληπτικό των 32 του Copa del Rey, μετά την αποτυχία του
να εμφανιστεί με τη λευκή φανέλα στα δύο τελευταία παιχνίδια. Αλλά συνέβαινε κάτι
παρόμοιο και με τους Isco, Asensio και Odegaard. Αυτοί οι τρεις δεν είναι ότι
δεν είχαν κίνητρο, αλλά τους κόστιζε να ξεχωρίσουν. Ο Νορβηγός έπαιζε για
δεύτερη φορά στο Μπερναμπέου, και η λεπτότητά του παρατηρήθηκε, αλλά ελαφρώς. Ο
mallorquín φάνηκε κάπως περισσότερο, τόσο πανταχού παρόν, που είναι αδύνατο να
μην τον δεις. Αλλά στο τέλος, πάνω απ’όλά έλαμψαν δύο αστέρια: Carvajal και
Mariano.
Δύο γενιές canteranos. Ο ένας εδραιωμένος στην πρώτη ομάδα, ο
άλλος αποτελεί μέρος της τυπικά, επειδή δεν υπολογίζεται σχεδόν για τίποτα. Στον
Ισπανο-Δομινικανό είναι ό, τι απομένει. Κι ανάλογα με τον αντίπαλο στην επόμενη
φάση, μπορεί να’χει τελειώσει ήδη σκληρά. Αλλά εντάξει, δύο αγώνες στο Copa del
Rey, και τέσσερα γκολ. Το νούμερο είναι ασυναγώνιστο. Θα πρέπει να δούμε το
παιχνίδι με προοπτική, προφανώς, αλλά είναι αναμφισβήτητο ότι το αγόρι αναγκάζει
να συμβεί κάτι στο γήπεδο. Πώς; Με μια κινητικότητα μερικές φορές ακόμη και
υπερβολική και τελειώνοντας με κριτήριο και ποιότητα όλα όσα έρχονταν στη ζώνη
επιρροής του. Τρία γκολ στο Μπερναμπέου. Στο τέλος, δεν είναι πολλοί αυτοί που
μπορούν να καυχηθούν ότι έχουν εκπληρώσει αυτό το όνειρο. Ο Mariano έχει ήδη μια
μπάλα στο σπίτι. Ίσως θα’πρεπε να την αφήσει στ’αποδυτήρια για να την βλέπει
που και που ο Ζιντάν και να τον θυμάται πιο συχνά. Ή, αν όχι, να του ανοίξει
την πόρτα σ’έναν δανεισμό.
Μάλιστα, ο Ζιντάν θυμάται περισσότερο τον γιο του, πράγματα των
γονέων. Ή πράγματα των προπονητών; Επειδή μερικές φορές ξεχνάμε ότι ο Enzo δεν
είναι μόνο ο γιος του Ζινεντίν, αλλά κι ότι είναι ένας απ’τους παλαιότερους της
madridista θυγατρικής. Μπήκε στην ηλικία των 9 κι από τότε έχει προχωρήσει,
ίσως με βοήθειες, αλλά κανείς δεν μπορεί να του αρνηθεί την ποιότητα που έχει. Το
γκολ του στην Cultu είναι άριστης ποιότητας. Συμμετείχαν όλα τα μέλη της
επίθεσης κι αυτός το τελείωσε μ’ένα απαλό σουτ στην αντίθετη γωνία. Πρώτο
παιχνίδι με την πρώτη ομάδα και πρώτη λεπτομέρεια.
Η σελίδα της στήλης στο facebook:
@suntagm_puskas
