Του Santiago Segurola
Οι τέσσερις τελευταίες ισοπαλίες της Ρεάλ Μαδρίτης δεν θα
μπορούσαν να αποδοθούν στην απουσία του Μαρσέλο (τραυματίστηκε εναντίον της Βιγιαρεάλ,
λίγο πριν το γκολ του Bruno), και λιγότερο σε μια ομάδα που είναι ένας
αστερισμός παγκόσμιων αστέρων, αλλά η απουσία του Βραζιλιάνου μπακ αποκάλυψε την
τεράστια σημασία του στο παιχνίδι και τη δυσκολία να βρεθεί αντικαταστάτης. Η
επιστροφή του στην Heliópolis ήταν τόσο σημαντική που καθόρισε το καλύτερο από μια
εξαιρετική απόδοση της Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία έπαιξε χωρίς δεσμά, λυμένη, όπως
άλλωστε θα’πρεπε. Δεν είναι μια ομάδα σχεδιασμένη για να σκέφτεται. Έχει
σχεδιαστεί για να περικυκλώνει.
Η Μαδρίτη ήρθε ισόπαλη με τις Βιγιαρεάλ, UD Las Palmas,
Μπορούσια Ντόρτμουντ κι Eibar, ένα σερί που συνέπεσε με την αδυναμία στην αριστερή
πλευρά. Σε τρία απ’τα τέσσερα παιχνίδια, πήρε τη θέση του Μαρσέλο ο Danilo, με
απογοητευτικά αποτελέσματα. Οι νεαροί Pulisic και Dembele τον ξεπέρασαν με μια πρωτοφανή
συχνότητα στο Ντόρτμουντ. Cappa και Pedro Leon του έκαναν πολύ άσχημο το
απόγευμα στην εκπληκτική ισοπαλία της Eibar στο Chamartin. Η επίπτωση του
Danilo στην επίθεση ήταν σχεδόν άνευ σημασίας. Έπαιξε έναντι του φυσικού προφίλ
του και υπέφερε.
Ο Nacho ήταν σαφώς καλύτερος του Danilo στο γήπεδο Gran
Canaria de Las Palmas. Το αμυντικό ένστικτό του είναι εγγύηση σε όλες τις
θέσεις, αλλά ο Ζιντάν επέλεξε το Βραζιλιάνο για να καλύψει την απουσία ενός αναντικατάστατου
παίκτη.
Ο Marcelo έφτασε πριν από δέκα χρόνια στην Ρεάλ Μαδρίτης.
Ήταν ένας υποσχόμενος νεαρός που δεν δημιουργούσε μεγάλους ενθουσιασμούς. Ενσωματώθηκε
τον Ιανουάριο του 2007, με προπονητή τον Capello, μαζί με τους Higuaín και
Gago. Είναι ο μόνος απ’τους τρεις που συνεχίζει, πανάξια.
Αν κι εμφανίστηκε νωρίς στην ομάδα, άργησε να κερδίσει την
εκτίμηση του Bernabeu. Προσέκρουε περισσότερο στα αμυντικά προβλήματά του (ο Marcelo
δεν υπήρξε ποτέ μια ιδιοφυΐα στο μαρκάρισμα) παρά στις επιθετικές του ικανότητες,
οι οποίες ήταν τεράστιες.
Όταν ο Μουρίνιο πρότεινε τον Coentrao θεωρήθηκε ότι
οφειλόταν σε μια αμυντική λογική. Αποδυνάμωσε το καθεστώς βασικού του Marcelo,
αλλά επιβλήθηκε η πραγματικότητα. Ο μοναδικός Βραζιλιάνος αμυντικός βελτίωνε τη
Μαδρίτη σε τόσες πτυχές που ο ανταγωνισμός του έγινε απαραίτητος.
Ανήκοντας στην καλύτερη ράτσα στον κόσμο, των μεγάλων μπακ
που έχει βγάλει η Βραζιλία, ο Marcelo είναι ο τελευταίος μαέστρος της άλλης φαινομενικής
παράδοσης, αυτής της Μαδρίτης και των εξαιρετικών επιθετικών μπακ της.
Γκορντίγιο και Ρομπέρτο Κάρλος είναι μεταξύ των καλύτερων όλων των εποχών. Οι
δύο τους, τροφοδότησαν για σχεδόν είκοσι χρόνια το παιχνίδι της επίθεσης της
Μαδρίτης, σε αναλογίες ασυνήθιστες για αμυντικούς. Κανείς απ΄τους δύο δεν ήταν,
στην κυριολεξία. Η σημασία τους βρίσκονταν στην ικανότητά τους να ενώνουν δύο μορφές
σε μία, του αμυντικού και του εξτρέμ. Με τον Γκορντίγιο και τον Ρομπέρτο
Κάρλος στις τάξεις της, η Μαδρίτη έδινε την εντύπωση ότι έπαιζε με 12.
Ο Marcelo είναι αμυντικός κατ’όνομα που έχει τη νοοτροπία
επιθετικού. Σ’αυτό μοιάζει στους Γκορντίγιο και Ρομπέρτο. Ωστόσο, προσθέτει μια
άλλη αρετή: είναι επίσης ένας εξαιρετικός μέσος. Το παιχνίδι της Ρεάλ Μαδρίτης
βελτιώνεται όταν παρεμβαίνει ο Βραζιλιάνος παίκτης. Ξέρει να συνεργάζεται στη
μέση και στη συνέχεια να αλλάζει το ρόλο του για να μετατραπεί σ’έναν υπέροχο
εξτρέμ, αλλά το καλύτερο είναι ότι αξίζει λίγο να γνωρίζεις ότι ο Marcelo είναι
ένας ελβετικός σουγιάς, ικανός να ερμηνεύει μια άνευ προηγουμένου ποσότητα
εγγράφων. Το καλύτερο χαρακτηριστικό του είναι η απρόβλεπτη χρήση της ευελιξίας
του.
Αυτό το ελεύθερο ηλεκτρόνιο ποδοσφαίρου αποβάλει την ορθοδοξία
απροκάλυπτα, και συνήθως έχει δίκιο. Για τους αντιπάλους είναι ένα πρόβλημα
πρώτης τάξης. Είναι σχεδόν αδύνατο να ανιχνευθεί ο Marcelo γιατί προσφέρει λειτουργίες
που δεν αναμένει κανείς.
Στην κατάστασή του ως μπακ, ο Μαρσέλο θα πρέπει να επικεντρώνεται
στο να σταματήσει τον εξτρέμ της πλευράς του. Στην πραγματική ζωή, οι προπονητές
και οι πραγματικές ομάδες δεν καταφέρνουν να βρουν τη λύση για να τον σταματήσουν,
με το εντυπωσιακό πλεονέκτημα που συνεπάγεται αυτό για την Ρεάλ Μαδρίτης.
Εναντίον της Μπέτις το επιβεβαίωσε για πολλοστή φορά.
Σκόραρε ένα γκολ ως φορ και βρέθηκε αρκετές φορές στην περιοχή ως πολιορκητικός
κριός. Ακούγεται ετερόδοξο, κι αλήθεια είναι, αλλά ο Marcelo είναι μια ευλογία
της ετεροδοξίας.
@suntagm_puskas
