Τα 10 μυστικά του Marcos Llorente, του μελλοντικού μέσου της Μαδρίτης

Των Hugo Cerezo και J. L. Calderón

Ο canterano, ο οποίος είναι εκθαμβωτικός στην Αλαβές, εξομολογείται στη MARCA

"Η ιδέα του Zizou ήταν να μείνω"

«Φοβόμουν για το πώς θα πάνε τα πράγματα»

"Το όνειρό μου είναι να πετύχω στο Μπερναμπέου"

"Η αναφορά μου στο παιχνίδι είναι ο Xabi Alonso"

"Ο Ruben Yanez με ευχαρίστησε για τη νίκη στη Barca"

"Ως παιδί ήμουν αδύνατος και δεν αμυνόμουν καλά"

«Ξεκίνησα να’μαι βασικός με τον Morientes»

«Πήγαινα με τον πατέρα μου για να τρέξω σ’ένα πευκοδάσος»

"Οι θείοι μου λένε ότι τα μαλλιά μου είναι αξιοθρήνητα"

"Ο Gento μου λέει να’μαι ταπεινός"

Ο Marcos Llorente (21 ετών) είναι της μόδας. Θριαμβεύει στην Αλαβές, όπου παίζει δανεικός απ’την Ρεάλ Μαδρίτης και μ’αυτήν άλωσε το Camp Nou, και είναι ένας διεθνής με την Κ 21. Ο Zizou τον ήθελε να μείνει το καλοκαίρι και τώρα, με την απουσία του Casemiro, του λείπει.

Δύο μήνες στην Primera ήταν αρκετοί έτσι ώστε στο λευκό club να’χουν ξεκάθαρο ότι το επόμενο έτος θα επιστρέψει όπως και να’χει. Κι αυτό γιατί ο άλλος Casemiro που λείπει απ’τον Ζιντάν είναι μόλις στα 350 χιλιόμετρα, στη Βιτόρια.

Το νέο χρυσό αγόρι της La Fábrica αποκαλύπτεται στη MARCA. Επισκέφθηκε τα γραφεία σύνταξης και μίλησε για τα πάντα. Το παικτικό του στιλ, τη διατροφή του, τα μελλοντικά του σχέδια, την οικογένειά του, τα όνειρά του, την περιπέτειά του στην Αλαβές, τα μαλλιά του... Μαζί σας, ο Marcos Llorente.

«Μιλήσαμε με τον Ζιντάν και η πρόθεση ήταν να μείνω στην πρώτη ομάδα. Αλλά στο τέλος, σε μια συνάντηση με τον José Ángel Sánchez, τον Zizou και την οικογένειά μου, αποφασίσαμε ότι το καλύτερο ήταν να φύγω για να παίξω και να πάρω τα μέγιστα δυνατά παιχνίδια και λεπτά στην Primera και να προσπαθήσω να επιστρέψω την επόμενη σεζόν».

"Η αλλαγή αέρα που έρχεται απ’τη Μαδρίτη, που είναι το μέγιστο, ήταν μια τεράστια στροφή. Περπατούσα λίγο χαμένος στη Βιτόρια, αλλά οι συμπαίκτες μου με καλωσόρισαν πολύ καλά, σιγά-σιγά τους γνώρισα και πιστεύω ότι τώρα τα πράγματα πάνε πολύ καλά κι απολαμβάνω τη μεγάλη ομάδα που έχουμε. Ήταν μια δύσκολη απόφαση, διότι το να φύγεις απ’τη Μαδρίτη δεν είναι ποτέ εύκολο, και ναι ήμουν φοβισμένος για το πώς θα εξελίσσονταν τα πράγματα. Σήμερα, όμως, μπορώ να πω ότι είχαμε δίκιο να πάω στην Αλαβές. Είμαι πολύ ικανοποιημένος για το πώς μου πάνε τα πράγματα".

"Τα σχόλια για την επιστροφή μου με κάνουν να σκέφτομαι ότι κάνω σωστά τα πράγματα, αλλά τίποτα περισσότερο. Είναι καλό να τα διαβάζεις, αλλά δεν μπορείς να εξελίσσεσαι μ’αυτά τα πράγματα. Τώρα δεν το σκέφτομαι αυτό, αυτό είναι το μέλλον κι αυτό που είναι να συμβεί, θα συμβεί. Είμαι στην Αλαβές, είμαι πολύ ικανοποιημένος, δουλεύω πολύ καλά κάθε μέρα. Δεν ξέρω αν θα παρακολουθήσουν τους επόμενους αγώνες μου, αλλά κανείς δεν με έχει καλέσει. Το όνειρό μου είναι να θριαμβεύσω στη Μαδρίτη και είναι αυτό για το οποίο θα αγωνιστώ όλη μου τη ζωή".

«Πέρυσι, όταν πήγα να προπονηθώ με την πρώτη ομάδα, παρακολουθούσα πολύ τους Casemiro και Kroos. Έμαθα πολλά δουλεύοντας μαζί τους. Αλλά αυτός τον οποίο παρατηρώ πάντα είναι ο Xabi Alonso. Μου αρέσει να παίζω 6άρι, μπροστά απ’την άμυνα, να βγάζω τη μπάλα τη μπάλα, να’ρχομαι σε επαφή με τη μπάλα σ’όλο το παιχνίδι και να ανταποκρίνομαι στις αμυντικές υποχρεώσεις της θέσης μου.

Στον Xabi μου τραβά την προσοχή η μακρινή μπαλιά που έχει και, πάνω απ 'όλα, το πώς τοποθετείται τακτικά. Ο θείος μου [Julio Llorente, ο οποίος είναι ο μάνατζερ του] μου είπε να τον παρακολουθώ, ότι ήταν ένας παίκτης που τακτικά ήταν του 10. Έτσι όσο μπορώ βλέπω πάντα τους αγώνες του. Όντας στην αποστολή, αν παίζει η Μπάγερν τον βλέπω. Αλλά πριν, όταν έπαιζε στη Μαδρίτη, τον παρατηρούσα πάντα. Τον γνώρισα σε μια προετοιμασία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν του είπα ότι ήταν η αναφορά μου [γέλια], αλλά τον παρατηρούσα σε κάθε προπόνηση και προσπαθούσα να κάνω ό, τι έκανε».

"Φυσικά, αυτή η νίκη στο Καμπ Νόου με την Αλαβές είναι καλύτερη οντάς madridista. Από παιδί στη Μαδρίτη, η Barcelona είναι ο αντίπαλος που πρέπει να κερδίσουμε σ’όλες τις κατηγορίες, και ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα κέρδιζα στο Καμπ Νόου. Ο Rubén Yáñez μου έγραψε και με ευχαρίστησε [γελάει]. Επίσης με συνεχάρησαν κι άλλοι canteranos. Η αλήθεια είναι ότι με τους Ruben, Lucas Vázquez και Cheryshev, μεταξύ άλλων, έχω πολύ καλή σχέση.

Το να προηγείσαι στο Καμπ Νόου σου δίνει περισσότερη δύναμη για να τρέξεις και να παλέψεις, αλλά είναι αλήθεια ότι στα τελευταία λεπτά υποφέραμε πολύ. Η ομάδα έκανε μια τρομερή δουλειά, τρέξαμε όλοι πολύ. Το βλέμμα μου προκλητικό στον Neymar; Ήταν ένα φάουλ που για μένα δεν ήταν και, στη συνέχεια, τον κοιτούσα, σα να του’λεγα: «Μην στέκεσαι ακίνητος επειδή δεν ήταν για τόσο».

"Το φυσιολογικό είναι να μην ξεχωρίζεις στην αμυντική πλευρά, αλλά στην επιθετική. Αλλά είναι κάτι που υπάρχει, και με ικανοποιεί το να’μαι μεταξύ των καλύτερων ανακτητών, γιατί αυτό σημαίνει ότι, εκτός απ’το να’μαι καλός με τη μπάλα, αμυντικά τα πάω επίσης πάρα πολύ καλά. Από παιδί είχα προβλήματα σε αμυντικό επίπεδο επειδή ήμουν πολύ μικροκαμωμένος κι αδύνατος. Μέχρι να ψηλώσω είχα προβλήματα εκεί. Αλλά στην Juvenil A και, ιδιαίτερα, στην πρώτη μου χρονιά στην Castilla, αμυντικά βελτιώθηκα πολύ. Με θεωρούσα πάντα καλύτερο με τη μπάλα παρά χωρίς αυτήν, αλλά φαίνεται ότι αυτή τη σεζόν είναι ανάποδα [γέλια]".

"Από παιδί δεν έπαιζα τίποτα, δεν το έκανα ούτε τις Τρίτες στις προπονήσεις [γέλια]. Άρχισα να’μαι βασικός στη Juvenil Β, με τον Fernando Morientes. Εκείνη τη χρονιά ξεκίνησα χωρίς να παίζω, στα τρία πρώτα παιχνίδια ήμουν στις κερκίδες, και στη συνέχεια, δούλεψα μόνος μου, πέρα απ’τις προπονήσεις με την ομάδα, και πήρα πολλή δύναμη. Απ’το πέμπτο ή έκτο παιχνίδι πρωταθλήματος έπαιξα πλέον σ’όλα. Εκεί άλλαξαν τα πάντα και συνέχισα έτσι με τον Ramis στην Juvenil A".

"Η πρόσθετη εργασία ήταν να αποκτήσω αντοχή, δύναμη, λίγο απ 'όλα. Την έκανα με τον πατέρα μου, ο οποίος ήταν πάντα λίγο τρελός με τις προπονήσεις, για να το πω έτσι. Προπονούνταν πάντα πολύ, το έκανε μόνος του και πήγαινε για τρέξιμο. Και ήρθε μια στιγμή που μου είπε ότι θα΄πρεπε να το κάνω κι εγώ επίσης. Εμείς στο Las Rozas, όπου ζούμε, έχουμε ένα πευκοδάσος, κι εκεί πηγαίναμε κάθε πρωί για να τρέξουμε"

«Στην οικογένειά μου, έχω αθλητές της ελίτ, αυτό βοηθά επειδή ξέρουν τι υπάρχει. Είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Μάλιστα, με τον θείο μου Julio βλέπουμε τα παιχνίδια σε επανάληψη για να διορθώσουμε τα λάθη. Στο σπίτι διδάχτηκα να κερδίζω πριν το μάθω απ’τη Ρεάλ Μαδρίτης. Μιλούσαν μόνο που για το ποδόσφαιρο, ειδικά με τον παππού μου Ραμόν (Grosso). Τώρα δεν μου συμβαίνει, αλλά μικρός έκλαιγα, όταν έχανε η Μαδρίτη. Ένιωθα πολύ το ποδόσφαιρο απ’την παιδική ηλικία. Τι λένε για τα μαλλιά μου; Ο πατέρας μου, ότι είναι αξιοθρήνητα, και οι θείοι μου το ίδιο. Αστειεύονται με τα μαλλιά μου, αλλά πλέον το έχω συνηθίσει [γέλια]».

«Είμαι περήφανος που ο Gento είναι ο θείος μου. Μου λέει πάντα να’μαι ταπεινός και να δουλεύω. Όταν ήμουν στην Juvenil η Ρεάλ Μαδρίτης έκανε ένα ρεπορτάζ στον πατέρα μου, στον Gento και σ’εμένα. Ήταν στο Μπερναμπέου».

Η εικόνα επαναλαμβάνεται στις αθλητικές εγκαταστάσεις της Αλαβές όπως και του Valdebebas. Εμφανίζεται ο Marcos με το σακίδιο του και...  το κουτί που έχει το γεύμα. Όταν έρχεται η ώρα του φαγητού -ο Pellegrino τους αναγκάζει να τρώνε μαζί- παίρνει το τάπερ ... και τρώει.

"Ακολουθώ την παλαιολιθική διατροφή, που εφαρμόζεται στο ποδόσφαιρο», λέει ο Μάρκος. "Μόνο βιολογικά προϊόντα, ψάρια, κρέας, κοτόπουλο και ρύζι. Μερικά όσπρια. Δεν δοκιμάζω σιτηρά. Πολύ λίγα γαλακτοκομικά, και μη παστεριωμένο γάλα. Βασίζεται σ’ό, τι έτρωγαν εκείνη την εποχή". Δηλαδή, όλα τα διαθέσιμα πριν απ’τη νεολιθική επανάσταση. Χωρίς συντηρητικά, σάκχαρα, λίπη, ζυμαρικά...

Η πειθαρχία δεν διαπραγματεύεται, όταν κάθεται στο τραπέζι. «Ο πατέρας μου στέλνει κάθε Πέμπτη βιολογικά τρόφιμα απ’τη Μαδρίτη στη Βιτόρια. Ακολουθώ τη συμβουλή του στη διατροφή, φροντίζει κάθε λεπτομέρεια της προετοιμασίας μου». Στην πραγματικότητα, όταν έπαιζε ο Paco αποκαλούνταν «το μαρούλι» ακριβώς για τις διατροφικές του συνήθειες.

Προφανώς στους μπουφέδες των αποστολών ο Marcos έχει πάντα να επιλέξει, επειδή οι προτιμήσεις του είναι ήδη γνωστές. Περισσότερα προβλήματα υπάρχουν όταν βγαίνει με τους φίλους του... "Τους έχω αυστηρά, χεχε. Στο Las Rozas υπάρχει μια πιτσαρία, η La Cúpula, η οποία χρησιμοποιεί μόνο βιολογικά προϊόντα και να τους πάω εκεί. Αλλά στην Telepizza πήγα μια φορά μέσα σε τρία χρόνια ... Θέλω να πω ότι για μια μέρα, δεν πειράζει. Αλλά είμαι πολύ συνεπής σ’αυτό το θέμα", επισημαίνει με μια ωριμότητα που δεν ταιριάζει σε εικοσάρη.

Χωρίς τραυματισμούς

Η προνομιακή γενετική του -ο Marcos είναι η τρίτη γενιά αθλητών της ελίτ στην οικογένειά του- είναι από μόνη της εγγύηση. Αλλά προσέχει τόσο πολύ την διατροφή που τον έχει βοηθήσει να μην έχει υποστεί ποτέ έναν μυϊκό τραυματισμό. Αν υπάρχουν παίκτες που μένουν στο δρόμο λόγω περιβάλλοντος ή ακατάστατης ζωής ... δεν θα’ναι η περίπτωση του μικρού Llorente.

@suntagm_puskas