Του Santiago Segurola
Ο Lucas Vázquez σκόραρε κατά της Λέγκια και η αγκαλιά του με
τον Morata ήταν σημαντική, συγγραφέα της πάσας που τέλειωσε φαινομενικά ο εξτρέμ.
Συνεχάρησαν ο ένας τον άλλο, χαρούμενοι, αλλά επίσης και με το σημείο της παραίτησης
παικτών που εκμεταλλεύονται το χρόνο τους, επειδή δεν αισθάνονται βασικοί. Ο ρόλος
τους είναι των άξιων σε μια ομάδα όπου η ιεραρχία είναι πιο σημαντική απ’τους άξιους.
Η αξία δεν λείπει απ’αυτούς τους δύο υπέροχους παίκτες. Ήταν σημαντικοί στα
πρώτα παιχνίδια της σεζόν, είναι διεθνείς και δεν ενδίδουν στην απογοήτευση. Ανταποκρίνονται
θαυμάσια στις απαιτήσεις μιας ομάδας όπως η Μαδρίτη.
Η περίπτωση επεκτείνεται με τον Nacho,
του οποίου η απόδοση είναι συνήθως άψογη στις επεισοδιακές εμφανίσεις του. Είναι
οι παίκτες που έχουν μια πιο δύσκολη παρουσία στις 11άδες του Ζιντάν, ο οποίος
φαίνεται να’χει λιγότερα προβλήματα για τα rotations στη μέση, όπου Isco, James, Kovacic κι ακόμη κι ο Asensio
απολαμβάνουν το καθεστώς βασικού με κάποια συχνότητα. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τον
Nacho, υποβιβασμένος σε αντικαταστάτη του ανασφαλή Danilo κατά τη διάρκεια της
απουσίας του Μαρσέλο, ούτε και με τους Lucas και Morata, που έχουν εξαφανιστεί
απ’την επιστροφή των Κριστιάνο και Μπενζεμά.
Κανείς, ούτε ο πιο υπερβολικός των οπαδών, δεν αμφισβητεί
την εξουσία των Cristiano και Bale. Ούτε και είναι αμφισβητήσιμη η συμβολή του
Μπενζεμά σε μια ομάδα που συχνά χρειάζεται την ευφυΐα του για να δώσει συνοχή
στο παιχνίδι της επίθεσης. Ωστόσο, ο Ζιντάν αντιμετωπίζει ένα παράδοξο που θα
μετρήσει τη φήμη του, του εξαίρετου διαχειριστή των εγώ. Υποτίθεται ότι σε μια
ομάδα οι άξιοι είναι απαραίτητοι για την πρόοδο στην κλίμακα του ρόστερ, αλλιώς
τροφοδοτείται η αδικία κι ενθαρρύνεται η απογοήτευση και η παθητικότητα των
παικτών που δεν βρίσκουν ανταπόκριση στην αξία τους.
Πρόβλημα. Δεν είναι καθόλου εύκολο να λυθεί αυτό το δίλημμα
στη Ρεάλ Μαδρίτης, ειδικά στην επίθεση, όπου οι βασικοί έχουν πιστοποιηθεί εδώ
και χρόνια. Είναι η πιο ανθεκτική γραμμή στις αλλαγές, αν κι εκπλήσσει η
παρουσία του Μπενζεμά σ’όλες τις 11άδες μετά την επιστροφή του. Το μήνυμα του Ζιντάν
ήταν ξεκάθαρο απ’την πρώτη μέρα του στο τιμόνι: «Κριστιάνο, Μπέιλ και Μπενζεμά
θα’ναι βασικοί». Ούτε ο τραυματισμός του Γάλλου ούτε η μακρά περίοδος ανάκαμψής
του, έχουν τροποποιήσει την απόφασή του. Ούτε κι απ’την καλή απόδοση του Morata
έχει τροποποιηθεί.
Η περίπτωση του Lucas Vázquez είναι ακόμη πιο περίεργη.
Μόλις που θυμόμαστε λάθη από τότε που έφτασε στην πρώτη ομάδα, πόσο μάλλον ένα
κακό παιχνίδι. Ο Lucas έχει υπάρξει πολύ περισσότερο από συνεπής. Λίγοι παίκτες
ανταποκρίνονται περισσότερο και καλύτερα σ’όλες τις υποχρεώσεις, τις αμυντικές
και μέχρι και τις επιθετικές. Το γκολ του στη Λέγκια το αποδεικνύει. Η συμβολή
του επεκτείνεται και σ’άλλα εξίσου σημαντικά ζητήματα. Είναι επιθετικός, έχει
εμπιστοσύνη στο ταλέντο του (ο Lucas χτύπησε με μαεστρία και ηρεμία το πρώτο
πέναλτι στον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου) και δεν παραπονιέται, μια σπάνια
αρετή λίγο συνηθισμένη στις μεγάλες ομάδες, που στην περίπτωσή του πιθανότατα τον
τιμωρεί.
Και οι τρεις έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Ένα είναι ότι
είναι καλοί ποδοσφαιριστές. Άλλο είναι η προέλευσή τους. Προέρχονται απ’την cantera,
ένας παράγοντας σχεδόν πάντα περιοριστικός. Τα τελευταία χρόνια, οι canteranos είναι
οι τελευταίοι της κλίμακας, ανεξάρτητα απ’την αξία τους. Η αξία των Lucas,
Nacho και Morata είναι αδιαμφισβήτητη, πολύ ανώτερη απ’την χαμηλή εκτίμηση που
λαμβάνουν στις ενδεκάδες.
@suntagm_puskas
