Του José
Vicente Hernáez
Η Ρεάλ Μαδρίτης του Ζιντάν μοιάζει ολοένα και περισσότερο
στου Rafa Benitez, η οποία αρχίζει να’ναι σαν σε μια κατάσταση θρήνου,
ανησυχητική. Τέσσερις ισοπαλίες στη σειρά, τέσσερις. Δεν είναι ότι είναι πολλές,
είναι ότι είναι πάρα πολλές. Πότε το’χετε δει; Εάν σ’αυτό προσθέσουμε ότι είχε
να αντιμετωπίσει μόνο έναν αντίπαλο σε συνθήκες, τη Ντόρτμουντ, είναι για ν’αρχίσει
ν’ανατριχιάζει ο madridismo. Για να μην αναφέρουμε το πώς κέρδισε ορισμένα παιχνίδια.
Αυτή η Ρεάλ Μαδρίτης δεν παίζει τίποτα και για να γίνουν τα
πράγματα χειρότερα έχει χάσει μια αρετή που μέχρι πρόσφατα την έβγαζε από πολλές
λακκούβες: την πυγμή. Είναι σαφές ότι όταν είναι δυσκοίλιος ο Κριστιάνο
Ρονάλντο, η Ρεάλ Μαδρίτης αρρωσταίνει. Ο Bale είναι καλός, αλλά δεν αποδίδει ως
ένας αστέρας. Κι ο Μπενζεμά είναι ένα μηδενικό στ’αριστερά. Όσο για τον Morata,
είναι αλήθεια ότι συμμετέχει περισσότερο στο παιχνίδι, αλλά για να βάλει ένα
γκολ πρέπει να’ρθουν σε βοήθειά του οι άνδρες του Harrelson.
Συνολικά, η Ρεάλ Μαδρίτης καταρρέει κι αμφιβάλλει πολύ αν ο
Ζιντάν ξέρει να της δώσει το σωστό κλειδί. Διατηρεί εκεί το BBC ενάντια σε όλες
τις πιθανότητες. Θα καταλήξει να οδηγηθεί στον κήπο, όπως ο Αντσελότι.
Το madridista κέντρο είχε πάντα λίγο γκολ, τουλάχιστον κατά
τα τελευταία χρόνια. Κι αν δεν τα βάλει ο Cristiano λόγω του ότι δεν είναι σε μια
γλυκιά στιγμή του παιχνιδιού, τότε το πλοίο βυθίζεται. Το πρόβλημα είναι
σοβαρό. Κι ακόμα περισσότερο αν ο προπονητής, εκτός απ’το να μην την ενισχύει, κάνει
rotations στην μεσαία
γραμμή. Μήπως έχουν νόημα σ’αυτό το σημείο της σεζόν; Μετά από δεκατέσσερα
παιχνίδια, μετρώντας τα τρία της προετοιμασίας και το Trofeo Bernabéu, υπάρχουν
παίκτες που χρειάζονται ήδη ξεκούραση; Να
φάνε αγώνες, φίλε.
Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι η Ρεάλ Μαδρίτης έχει σπαταλήσει
το πλεονέκτημα που είχε, το οποίο τώρα θα μπορούσε να’ταν τέλεια στους 5
βαθμούς. Και το έχει κάνει χωρίς να κάνει ένα μαγικό, δηλαδή, παίζοντας με
περισσότερη θλίψη παρά δόξα, δίνοντας χειρότερη εικόνα σε κάθε αγώνα.
@suntagm_puskas
