Του Alberto Relaño, διευθυντή της As
Μετά την αρπαγή δύο τίτλων πρωταθλήματος στο τελευταίο
παιχνίδι ως προπονητής της Τενερίφης κι ενός αποκλεισμού στο Κύπελλο, ο Valdano
έκανε μια διαπεραστική δήλωση...
Μετά την αρπαγή δύο τίτλων πρωταθλήματος στο τελευταίο
παιχνίδι ως προπονητής της Τενερίφης κι ενός αποκλεισμού στο Κύπελλο, ο Valdano
έκανε μια διαπεραστική δήλωση: "Κάποια μέρα θα μπορέσω να επιστρέψω στη
Μαδρίτη ότι της πήρα". Έγινε κατανοητή ως μια κλήση για να προσληφθεί απ’τον
σύλλογο, και, μάλιστα, με την πάροδο των ετών θα προσλαμβάνονταν ως προπονητής
της. Ήταν στην αρχή της σεζόν 1994-1995. Μετά από πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα
της Quinta del Buitre, είχαν ακολουθήσει τέσσερα συνεχόμενα της dream team του
Κρόιφ, κι ο Valdano προσλήφθηκε για να το διορθώσει. Κι επίσης, ενδεχομένως, για
να δείξει την έξοδο στον Butragueño, το μεγάλο ίνδαλμα του συλλόγου κατά τα
προηγούμενα έτη. Η πιθανότητα αυτού του τελευταίου περνούσε απ’τον Raúl, ενός επιθετικού
που εξελίχθηκε αρχικά στην cantera της Ατλέτικο και πέρασε σ’αυτήν της Μαδρίτης
όταν ο Gil την έκλεισε.
Ο Ραούλ ήταν τότε στην ομάδα της Tercera División, αλλά ο Valdano
τον δοκίμασε σε δυο φιλικά, ένα με την Οβιέδο κι ένα με την Kaiserslautern, τα
οποία είχε κανονίσει ο σύλλογος με την Telecinco για να βοηθήσει στην πληρωμή
του παίκτη Ντουμπόφσκι, που αποκτήθηκε ένα χρόνο πριν απ’την Σλόβαν
Μπρατισλάβας. Ο Raúl άρεσε στα δύο παιχνίδια, αλλά δεν έδωσε στην παρουσία του
και στα δύο περισσότερη σημασία απ’όση αυτήν της δοκιμής ενός canterano με τους
μεγάλους, τόσο συνηθισμένη σε παιχνίδια σαν αυτό, για να ξεκουράσει την πρώτη
ομάδα και χωρίς μεγάλες αξιώσεις. Γι’αυτό, το γεγονός ότι τον συμπεριέλαβε ο Valdano
στην αποστολή για ένα σοβαρό παιχνίδι, τίποτα λιγότερο απ’το ταξίδι για το πρωτάθλημα
στην έδρα της Σαραγόσα, εξέπληξε. Ο Ραούλ, ο οποίος ζούσε τότε σ’ένα μικρό
σπίτι στην Colonia Marconi, στα περίχωρα της Μαδρίτης, εξεπλάγη απ’την κλήση
και έγινε ξαφνικά δημοφιλής. Έπαιξε βασικός, αφήνοντας τον Butragueño στον
πάγκο, και στο πρώτο λεπτό ντρίμπλαρε τον Cedrún εκμεταλλευόμενος μία
εξαιρετική πάσα του Michel, αλλά αστόχησε, σε κενή εστία. Στο υπόλοιπο του
παιχνιδιού θα κινούνταν καλά, θα’δινε μια ασίστ στον Zamorano, αλλά θα’χανε άλλες
δύο μεγάλες ευκαιρίες. Στο τέλος, η Μαδρίτη έχασε 3-2. Ο Valdano επικρίθηκε
έντονα για την χρησιμοποίηση ως βασικού ενός παίκτη μόλις δεκαεπτά ετών, μιας ομάδας
της Tercera, για τον οποίο υποτέθηκε ότι δεν είχε την απαραίτητη ψυχολογία,
αγχώθηκε, κι ως εκ τούτου έχασε αυτές τις τρεις μεγάλες ευκαιρίες.
Αλλά ο Valdano αποφάσισε να διπλασιάσει το στοίχημα, και το
επανέλαβε την επόμενη Κυριακή, σε τίποτα λιγότερο απ’το ντέρμπι εναντίον της Ατλέτικο
στο Μπερναμπέου. Μετά από μια εβδομάδα κριτικών και δυσπιστίας, το να υποβάλει
στην κρίση του Bernabeu αυτόν τον παίκτη, που προέρχονταν επιπλέον απ’την
Ατλέτικο, κάτι που θ’αύξανε την πίεσή του, φάνηκε σε κάποιους απερίσκεπτο. Αλλά
ο Valdano είχε προειδοποιήσει ότι ο παίκτης είχε μια άπειρη σιγουριά στις δυνατότητές
του, και μια τεράστια πείνα να θριαμβεύσει. Έτσι τον ξεκίνησε και πάλι βασικό. Ο
Raúl έπαιξε πολύ καλά και στο 36ο λεπτό σκόραρε μια γκολάρα, μ’ένα
εξαιρετικό τελείωμα στο παραθυράκι. Η Μαδρίτη κέρδισε 4-2 κι ο Valdano είχε αυτό
που ήθελε: ένα νέο είδωλο της cantera, με το οποίο αντικατέστησε στο γήπεδο και
στο ρόλο του συμβόλου, τον Emilio Butragueño. Αυτός πέρασε κομψά στο παρασκήνιο
και στο τέλος της σεζόν πήγε στη Πουέμπλα. Ο Ραούλ πέρασε δεκαέξι χρόνια στη
Ρεάλ Μαδρίτης, κατέχει το ρεκόρ συμμετοχών με τη Ρεάλ Μαδρίτης, και του
δεύτερου σκόρερ του συλλόγου, καθώς και της εθνικής ομάδας, κι έχει κερδίσει,
μεταξύ πολλών άλλων τίτλων, τρία ευρωπαϊκά κύπελλα. Εκείνο αποδείχθηκε ότι ήταν
σωστό.
@suntagm_puskas
