Του Amalio Moratalla
Οι διακυμάνσεις που έχουμε γύρω απ’αυτόν τον παίκτη κάθε
φορά που κάνει μια καλή αντιστοιχία αγγίζουν τα όρια του παραλογισμού. Θα
πρέπει μια και καλή να τεθούν στη μία ή την άλλη πλευρά. Εγώ δεν αμφιβάλλω.
Όταν μπαίνει να παίξει πέντε λεπτά και περνά απαρατήρητος, τον θαυμάζω εξίσου
μ’όταν είναι βασικός και κεντά. Με τον Isco πρέπει να’χεις ξεκάθαρο αν σου
αρέσει ή όχι το ποδόσφαιρό του, η μαγεία του τι κάνει και πώς αντιλαμβάνεται το
παιχνίδι. Και, φυσικά, αν δεν πάει καλά, είναι δικαίωμά μας να επικρίνουμε την
απόδοσή του, αλλά να ξεσηκωνόμαστε -όπως συμβαίνει συνήθως- κάθε φορά που είναι
λάθος, είναι σχεδόν μια προσβολή στο καλό ποδοσφαιρικό γούστο.
Αυτό που συμβαίνει με τον Isco είναι ότι δεν καταλήγει
να’ναι βασικός και, περισσότερο από ό, τι σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, ο
τρόπος του να κατανοεί το ποδόσφαιρο πρέπει να’χει τη στήριξη του προπονητή
του, των συμπαικτών του και των οπαδών. Είναι καθαρός κίνδυνος και φαντασία.
Ούτε θα βγει να παίξει με διαφορετικό τρόπο, ούτε θα’ναι ένας κερδοφόρος παίκτης
περιοριζόμενος στο σενάριο «amarrategui» να μην την χάνει, να καλύπτει τη θέση του,
να καλύπτει τρύπες και να χτυπά τα κόρνερ. Ο Isco είναι αυτό που είναι και
μερικές φορές φαίνεται πολύ λιγότερο, λόγω της έλλειψης Εμπιστοσύνης, που προκαλείται
απ’τη χαμηλή του Διάρκεια και μερικές φορές από μια αίσθηση έλλειψης Αγάπης.
Αυτό που εγώ αποκαλώ «ΕΔΑ», απαραίτητο για να βγει ένας παίκτης αυτού του
τύπου. Χωρίς εμπιστοσύνη, διάρκεια κι αγάπη, αυτός ο παίκτης γίνεται σχεδόν
χυδαίος, όταν στην πραγματικότητα είναι εξαιρετικός.
Κι έτσι έχουν τα πράγματα, κάνει ένα μεγάλο αγώνα στη
Σεβίλλη, ενάντια στη Μπέτις -στην θέση του, που αυτή είναι μια άλλη συζήτηση-, το
οποίο θυμίζει και πάλι στους «Isquistas» και, πάνω απ 'όλα, στους πιο αυστηρούς
με τον malagueño, ότι δεν έχει πάει πουθενά κι ότι, αν δεν τον ανανεώσει η
Μαδρίτη, δεν πρόκειται να του λείψουν οι μνηστήρες απ’το μισό κόσμο. Ο Lopetegui
το’χει ξεκάθαρο, δεν τον ένοιαξε να τον πάρει στην La Roja ενώ είναι αναπληρωματικός
κι αυτό είναι ένα πρώτο βήμα αγάπης κι εμπιστοσύνης που, αν συνοδευτεί με
διάρκεια, θα εμφανιστεί ο μεγάλος Isco. Είμαι σίγουρος. Η αμφιβολία για το ποδόσφαιρο
αυτού του παιδιού είναι κάτι τυφλό. Και το λέω τώρα, γιατί το έχω πει επίσης όταν
ήταν στον πάγκο ή στο σπίτι του. Ξέρω ότι ο James έχει ανακτηθεί, αλλά πιστεύω ότι
ήρθε η ώρα του Isco στη μεγάλη βιτρίνα του Champions League. Και για όσους
αμφιβάλλουν επίσης για την δουλειά του, να ρίξουν μια ματιά στη στατιστική και
να διαπιστώσουν ότι αυτός ήταν που έτρεξε περισσότερο, πέρα απ’το γκολ (0-4)
και την γκολάρα (1-5), που έβαλε με το δεξί γάντι. Κάποιο παραπάνω επιχείρημα
για τη διάρκεια; Λοιπόν, αυτό...
@suntagm_puskas
