Του Jesús Sánchez
Υπάρχουν νύχτες του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου στο Μπερναμπέου που
φαίνονται σημαδεμένες από ένα βαρετό πρωτόκολλο. Νύχτες της Τρίτης, στις οποίες
οι οπαδοί, ορφανοί από αδρεναλίνη των ανατροπών, junkies του έπος αυτών των 90
λεπτών, τόσο μακρών εδώ, κάθονται στις κερκίδες για να δουν τη ζωή, το παιχνίδι,
να περνά. Οι οπαδοί, της αντιπάλου ομάδας, πιο ενθουσιώδεις, αναλαμβάνουν την
ατμόσφαιρα και τα συναισθήματα, του λίγου αίματος που ρέει στις κερκίδες. Η
αποστολή των οπαδών που έχουν δει να κερδίζουν 11 Ευρωπαϊκά Κύπελλα (δηλαδή,
κάποιος που είναι γύρω απ’όλα σ’αυτό το τουρνουά) είναι η ακόλουθη: να
περιμένουν να κατακτήσει η Μαδρίτη ένα ακόμα παιχνίδι Champions League ενάντια
σ’ένα μικρότερο αντίπαλο, όπως η Legia, μια ομάδα της οποίας το διαμέτρημα
θέτει υπό αμφισβήτηση τη μορφή αυτής της διοργάνωσης.
Κι επιβεβαιώνεται το αναπόφευκτο. Συνέβη και πάλι χθες, όπως
τόσες φορές στο παρελθόν. Η ομάδα του Ζιντάν επιβλήθηκε εύκολα (5-1) χωρίς να
κάνει πολλά. Η αναμενόμενη ισοπέδωση εκπληρώθηκε για πολλούς λόγους, μεταξύ
άλλων, απ’το βάρος της λογικής, επειδή είναι δύο ομάδες από δύο διαφορετικούς
κόσμους. Ο οπαδός δεν χρειάζεται επίσης να φλέγεται: η ομάδα του έδωσε πολύ
λίγους λόγους για καυχησιολογία, υπέφερε κατά στιγμές, επέτρεψε στον αντίπαλό της
να μεγαλώσει, φάνηκε εύθραυστη λόγω του επιθετικού στοιχήματος του Ζιντάν και
μόνο το αποτέλεσμα, στο τέλος της μέρας αυτό που μετράει, ήταν πειστικό.
Το πρώτο ημίχρονο προκάλεσε να σκεφτούμε. Πρώτα τους Morata και
Lucas Vázquez. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Ζιντάν είναι συνεπής με τις
διακηρύξεις του. Αφού οι Bale, Κριστιάνο και Μπενζεμά είναι άθικτοι, δεν τους αγγίζει.
Ούτε και σ’ένα ένα παιχνίδι ελάχιστων απαιτήσεων όπως το χθεσινοβραδινό. Δεν
είναι γνωστό τι σκέφτονται οι canteranos γι’αυτό. Κι αν υπάρχουν παίκτες που πρόκειται
να παίζουν λιγότερο, όπως είπε ο Zizou την παραμονή, λοιπόν λυπάμαι τον Isco,
παρά το μεγάλο παιχνίδι του στο Villamarin, και να μπαίνει ο James, ακόμη κι αν
ο Κολομβιανός μέσος επιστρέφει μετά από έναν τραυματισμό. Δεν υπάρχει πολύ
λογική, αλλά ο Γάλλος προπονητής το κάνει.
Είναι συναρπαστικό να το διαπιστώνεις. Τόσο όσο να σκέφτεσαι
το τι θα μπορούσε να ήταν ένας αγώνας σαν τον χθεσινό, αν η Λέγκια ανήκε στην
ευρωπαϊκή αριστοκρατία κι όχι στις κατώτερες τάξεις αυτής της διοργάνωσης.
Απρόθυμη να ελέγξει το παιχνίδι, χωρίς ίχνος εξουσίας, αισθάνονταν άνετη στο πήγαινε
έλα όταν η αναμέτρηση αξίωσε την τυραννία της, χωρισμένη σε δύο ίσα μέρη χωρίς
τον Casemiro, με πολλούς παίκτες μερικές φορές εκτός θέσης λόγω της χαμηλής
δομής της ως εργατική ομάδα, η Μαδρίτη επέτρεψε σ’ένα χαριτωμένο γατάκι να
μετατραπεί σε μια τίγρη που της γρατζουνούσε την αξιοπιστία καθώς πλησίαζε στην
περιοχή του Keylor.
Η Μαδρίτη σκόραρε τρία (ο Bale, μ’ένα καλό αριστερό, ο Μαρσέλο,
αν και για την UEFA ήταν αυτογκόλ, χωρίς να ξέρουμε καλά το λόγο, επειδή ο
Jodłowiec είχε την πλάτη του στο τέρμα, κι ο Asensio, το τέταρτό του στη σεζόν
στο ντεμπούτο του στο Champions League),
επειδή η Λέγκια αμύνονταν πολύ χειρότερα από ό, τι επιτίθονταν. Δέχθηκε ένα από
πέναλτι, το πρώτο γκολ για τον Keylor στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο εντός έδρας. Αλλά δεν
ξεθύμανε κοιτάζοντας ένα σκορ τόσο γλυκό. Η Legia πλησίαζε μερικές φορές με
κίνδυνο, είχε δοκάρι, όταν το σκορ δεν είχε μεταβληθεί και δοκίμαζε αρκετά τον
Navas. Εν ολίγοις, η Μαδρίτη κέρδισε με μια μη εποικοδομητική απόδοση, μια
απολογία λαμβάνοντας υπόψη τις τεράστιες δυνατότητές της.
Morata και Lucas Vázquez μπήκαν στο δεύτερο μισό. Το έκαναν
επίσης τη μέρα της Sporting για ν’αλλάξουν την αναμέτρηση. Τότε, η επιρροή τους
ήταν θαυματουργή. Χθες όχι τόσο, παρόλο που άλλαξαν τον τόνο της αναμέτρησης. Ο
Ζιντάν θα’πρεπε να ανιχνεύσει νωρίτερα την πείνα τους να παίξουν παιχνίδια όπως
αυτό. Η αγκαλιά τους στο τέταρτο γκολ, που σκόραρε ο gallego μετά από μια
κίνηση του επιθετικού, ήταν σημαντική. Θα μπορούσε να ερμηνευθεί ότι χρησιμεύει
για να ανακουφίσει ένα μικρό σταυρό. Στη συνέχεια θα σκόραρε ο Álvaro, μετά από
μια ασίστ του Cristiano, ενεργός και συμμετοχικός, αλλά χωρίς γκολ.
Και θα αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν σ’έναν τέτοιο αγώνα, τόσο
απλό εκ των προτέρων, ο Πορτογάλος αστέρας, ο οποίος έδωσε δύο ασίστ, να φύγει άσφαιρος.
Η απάντηση είναι ότι ακόμα δεν περπατά καλά. Το προσπάθησε χίλιες φορές, αλλά
έχει κόντρα τον άνεμο: φαίνεται να του’χει μικρύνει το τέρμα. Αξιολογείται
πάντα απ’τα γκολ και τώρα δεν βάζει τόσα. Φυσικά, αν είχε σκοράρει τρία, θα λέγατε
ότι ο αντίπαλος ήταν η Λέγκια. Κι έτσι η ζωή συνεχίζεται, το Τσάμπιονς Λιγκ, τα
παιχνίδια.
@suntagm_puskas
