Του Alberto Relaño,
διευθυντή της As
Τον Οκτώβριο του 1978, ο Ramon Mendoza δεν ήταν ακόμα πρόεδρος της Μαδρίτης, αν και ήταν
αντιπρόεδρος και υποδεικνύονταν έμμεσα ως ο «δελφίνος». Την προεδρία την είχε ο
Luis de Carlos, ως άνθρωπος της
συναίνεσης, μετά το θάνατο του Bernabeu
στις 2 Ιουνίου, αλλά στους «γενικά καλά πληροφορημένους κύκλους» ήταν γνωστό
ότι ο Mendoza ήταν ο άνθρωπος του μέλλοντος. Ζωηρός, ιδιοκτήτης ενός μεγάλου
μπλοκ, πρόεδρος της Εταιρείας Προώθησης της Εκτροφής Αλόγων, διευθυντής της PRISA, της εκδότριας της El País, που ήταν η εφημερίδα που ηγήθηκε της Μετάβασης,
κι εξέχων επιχειρηματίας, ήταν ήδη πολύ γνωστός. Έτσι το εξώφυλλο της ημέρας στην
Cambio 16, που τον
στοχοποιούσε ως «τον άνθρωπο της Μόσχας», προκάλεσε σάλο.
Ο Mendoza αφιερώνονταν στις εισαγωγές-εξαγωγές με τη Σοβιετική
Ένωση, μέσω μιας δικής του εταιρείας που ονομάζονταν Prodag, και η έκθεση τον στοχοποιούσε ως
το μεγάλο σύνδεσμο της KGB
στην Ισπανία, σε μόνιμη συνεννόηση με τον Victor Louis, έναν σημαντικό πράκτορα στην εν λόγω χώρα. Ο Mendoza πέτυχε
την αναστολή του περιοδικού με εντολή του δικαστή Garcia Ramos κι ανακοίνωσε μια καταγγελία,
κάνοντας διαμαρτυρίες αθωότητας σε όλες τις δηλώσεις του. "Ο κ Victor Louis έχει βρεθεί πάνω από
είκοσι φορές στην Ισπανία, σε επίσημες κι ανεπίσημες αποστολές, και είχε
συζητήσεις όχι μόνο με μένα, αλλά με πολλά άτομα, μεταξύ των οποίων πολλοί
υπουργοί". Εκείνη την εποχή, ανακοίνωσε την παραίτησή του από στέλεχος της
Μαδρίτης για να αποφευχθεί η μόλυνση του συλλόγου με αυτό το συμβάν. Απ’τη
μεριά του, το περιοδικό εξέδωσε μια ανακοίνωση διαμαρτυρόμενο για την αναστολή
και υπέδειξε ότι η έκθεση "είναι το αποτέλεσμα προσεκτικής έρευνας από μια
ομάδα δημοσιογράφων που εργάστηκε για έξι μήνες στο θέμα, κι αντιπαρέβαλε γεγονότα,
δηλώσεις κι έγγραφες αποδείξεις σχετικά με τις δραστηριότητες της KGB και της εταιρείας Prodag, ιδιοκτησίας του κ Mendoza ... ».
Ο Mendoza
βγήκε νικητής, γιατί το Δεκέμβριο το περιοδικό διόρθωσε την έκθεση, που οδήγησε
σε μια πράξη συμβιβασμού μεταξύ των μερών και στην απόσυρση της καταγγελίας. Αφού
επιλύθηκε το πρόβλημά του, εξέτασε την επιστροφή του στην Ρεάλ Μαδρίτης, στην οποία
αντιτίθονταν ορισμένα στελέχη, χωρίς αμφιβολία με φιλοδοξίες να διαδεχθούν τον Luis Carlos, όταν θα έφευγε.
Αλλά, στην πραγματικότητα, ήταν ο Ramón Mendoza που κλήθηκε
να διαδεχθεί τον De Carlos
το Μάιο του 1985. Ο Mendoza προέδρευσε της Μαδρίτης για δέκα χρόνια, τα πρώτα πέντε θαυμάσια,
στα οποία κέρδισε πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα με την Quinta del Buitre, και δύο συνεχόμενα Κύπελλα
UEFA, σε μια σειρά από
κολοσσιαίες ανατροπές σε πολλά παιχνίδια επαναληπτικών που αντιμετώπισε έχοντας
υποστεί βαριές ήττες στα πρώτα ματς. Τα τελευταία χρόνια δεν ήταν τόσο καλά,
και το Νοέμβριο του 1995 έχασε την προεδρία από μια πρόταση μομφής της οποίας
ηγήθηκε το κάποτε δεξί του χέρι, Lorenzo Sanz, που κατανοήθηκε ότι ήθελε να τον αντικαταστήσει
προς όφελος του Florentino Perez.
Πέθανε ξαφνικά τον Απρίλιο του 2001 κατά τη διάρκεια μιας κρουαζιέρας στην
Καραϊβική.
Εκείνο το θέμα του «ανθρώπου της Μόσχας» δεν τον έβλαψε,
γιατί τελικά δημιουργήθηκε γύρω απ’τη μορφή του ένα ορισμένο ρομαντικό
φωτοστέφανο. Ο ίδιος ομολογούσε χαριτολογώντας: «Εκείνο μου’ρθε πολύ καλά για σύνδεση».
