Του Santiago Segurola
Μπορούμε να μιλήσουμε για γονίδια ή παραδόσεις στο
ποδόσφαιρο, με τον τρόπο που ορισμένες ομάδες διαιωνίζονται ανεξάρτητα από
μόδες και καινοτομίες. Το διακήρυξαν Ρεάλ Μαδρίτης και Σπόρτινγκ στο Bernabeu,
αναμέτρηση που χαρακτηρίστηκε απ’τη madridista αντίσταση στην ήττα, τη σημασία
των νεαρών της cantera, την αξία των πορτογαλικών ομάδων, ικανών να ανακυκλώνονται
σε χρόνο ρεκόρ και να μάχονται σε οποιαδήποτε έδρα, και τη μαγική φόρμουλα ενός
club να παράγει εξτρέμς σε βιομηχανικές ποσότητες και σε χρόνο ρεκόρ.
Η Μαδρίτη έπαιξε άσχημα, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να
μοιάζει στην ανέκαθεν ομάδα, των καλών και των κακών στιγμών. Έχει
εσωτερικεύσει το ρόλο της όπως καμία άλλη στον κόσμο. Έχει δύο ικανότητες που φοβούνται
όλοι: μια ασύγκριτη πυγμή και μια τυφλή πίστη στις δυνατότητες της. Όταν δεν της
φτάνει το ποδόσφαιρο, και δεν της έφτανε σχεδόν όλη τη νύχτα, βρίσκει τον τρόπο
να γκρεμίσει τον αντίπαλο. Είναι ο Tyson του ποδοσφαίρου κι αυτό δεν είναι κάτι
καινούργιο. Έρχεται από πολύ παλιά, απ’την αυγή του χρόνου. Της περισσεύουν παίκτες
γι’αυτή την καταστροφική λειτουργία.
Την βοηθούν η ιστορία και το Bernabeu, που έχει δει αμέτρητα
παρόμοια παιχνίδια μ’αυτό της Τετάρτης. Χωρίς καμία τυμπανοκρουσία, η Μαδρίτη σκόραρε
δύο γκολ στα τελευταία τέσσερα λεπτά της αναμέτρησης, είχε ένα δοκάρι και προκλήθηκε
συναγερμός στην περιοχή της Sporting. Το καλό σ’αυτές τις νίκες είναι ότι
εξηγούνται απ’την παράδοση και οι οπαδοί τις πανηγυρίζουν χωρίς να κάνουν πάρα
πολλές ερωτήσεις. Το άσχημο είναι ότι η Μαδρίτη πρέπει να κάνει ερωτήσεις τις οποίες
κρύβει το αποτέλεσμα. Ο αγώνας κρίθηκε στο 70ο λεπτό, με τις αλλαγές
και στις δύο ομάδες. Ο Ζιντάν πέτυχε με την είσοδο των Lucas Vázquez και
Morata. Ο Jorge Jesús έκανε λάθος με δύο αποφάσεις που έστειλαν το τέλειο
μήνυμα για τον τελικό ανεμοστρόβιλο της Μαδρίτης. Απέσυρε τον Gelson Martins και
τον Adrien Silva, την καλύτερη επικοινωνία της Σπόρτινγκ στον αγώνα και μια
απειλή που έφτασε να’ναι πολύ ανησυχητική για τη madridista άμυνα. Ο Gelson,
ένας ελαφρύς και γρήγορος εξτρέμ, έσπειρε τον πανικό για 70 λεπτά. Η ικανότητά του
δεν βρήκε ως αντίδοτο τον Μαρσέλο, έναν μεγάλο μπακ όταν προστίθεται στην
επίθεση της ομάδας του, αλλά με διακριτικές αμυντικές ικανότητες.
Υπήρχαν ειδήσεις του νεαρού Gelson στην Κ 21, αλλά η απόδοση
του θύμισε τον Sané, τον επιτελικό μέσο της Schalke 04 που θάμπωσε το
Μπερναμπέου πριν ενάμιση έτος. Ανήκοντας στη σχολή που γέννησε τους Futre,
Figo, Quaresma, Simao, Cristiano και Nani, υπάρχει λόγος να πιστεύουμε στο άλμα
του Gelson στο πρώτο επίπεδο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Το Bernabeu συχνά
ανταμείβει τους παίκτες που δείχνουν κλάση, ταλέντο και θάρρος. Λένε ότι ήταν
κουρασμένος, αλλά ο Gelson ήταν πιο πολύτιμος κουρασμένος, παρά στον πάγκο. Η άμυνα
της Μαδρίτης τον αισθάνονταν σαν μια απειλή που εν τέλει εξουδετερώθηκε απ’τον Πορτογάλο
προπονητή. Οι αλλαγές κατανοήθηκαν ως ένα μήνυμα αυστηρά αμυντικό, το χειρότερο
δυνατό μήνυμα ενάντια στην πρωταθλήτρια Ευρώπης. Η Μαδρίτη αφιέρωσε όλους τους
πόρους της για να εισβάλει στην περιοχή. Παρά το γεγονός ότι τα γκολ άργησαν να’ρθουν,
η αίσθηση της ανατροπής ανιχνεύονταν στην ατμόσφαιρα. Τρεις παίκτες καθορίζουν
το παλιό πνεύμα της Μαδρίτης: ο Carvajal, αμείλικτος στις επιδρομές από δεξιά, ο
Lucas Vázquez κι ο Morata. Τρεις της cantera. Δεν είναι τυχαίο. Lucas και
Morata ξεπέρασαν σαφώς τους Bale και Μπενζεμά. Δεν κατάλαβαν από αμφιβολίες κι
απαισιοδοξία. Είπαν στη Σπόρτινγκ: είμαστε η Μαδρίτη κι εσείς, όχι.
@suntagm_puskas
