Η Μαδρίτη κάνει το ντεμπούτο της στο Τσάμπιονς Λινγκ εναντίον της Σπόρτινγκ
Τους ποδοσφαιριστές τους δίνει κίνητρο το να κερδίσουν έναν τίτλο που έχουν πάρει μόνο μία φορά σε οκτώ σεζόν, αλλά ο πρόεδρος είναι ενοχλημένος που η Μαδρίτη δεν έχει κανένα τρεμπλ και η Μπάρτσα έχει δύο
Η Ρεάλ Μαδρίτης βρίσκεται σε μια κατάσταση κοντά στην αποθέωση. Σχεδόν τέσσερις μήνες αφότου έγινε και πάλι πρωταθλητής Ευρώπης, το λευκό club είναι σε μια ενθουσιώδης στιγμή τόσο ψυχολογικά όσο και στα αποτελέσματα. Στην πραγματικότητα, το τελευταίο είναι συχνά έμμεση συνέπεια του πρώτου. Με έναν ακόμα τίτλο στο παλμαρέ κι όντας μόνοι πρώτοι στην κορυφή της la Liga μετά από ενάμιση χρόνο, υπάρχουν λίγα πράγματα που μπορούν να γίνουν για να βελτιώσουν την στιγμή της χαράς που βιώνουν τα merengue αποδυτήρια. Ωστόσο, αυτό το κλαμπ, λόγω της ιδιοσυγκρασίας του, δεν καταλαβαίνει από κομφορμισμούς, ή τουλάχιστον δεν θα’πρεπε να το κάνει. Την στιγμή που νικάει θα πρέπει να συνεχίσει να το κάνει, όντας σε θέση για περισσότερα.
Η περασμένη σεζόν ήταν, χωρίς αμφιβολία, πολύ παραπλανητική. Μετατράπηκε από μία απ’τις πιο δύσκολες περιόδους για τον Florentino Perez από τότε που έγινε πρόεδρος, κατά την οποία έφτασε ακόμα και να εξετάσει την εγκατάλειψη, και πάλι, της προεδρίας, σ’ένα κατόρθωμα που φαινόταν αδύνατο μόλις λίγους μήνες πριν, όπως είναι το να κερδίσει το Champions League. Η άφιξη του Ζινεντίν Ζιντάν στον πάγκο έγινε αποδεκτή απ’το ρόστερ, όπως η φυσική κατάσταση, αγκαλιάζοντας το νέο προπονητή του (απολύτως σε αντίθεση μ’ότι έκαναν με τον Benitez) κι άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο μ’έναν αποτελεσματικό τρόπο που έφερε 12 συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα κι ένα Ευρωπαϊκό Κύπελλο που δεν περίμενε κανείς. Ήταν μια χαρά για τον πρόεδρο, που σταμάτησε να μιλάει για θεωρίες συνωμοσίας και πανηγύρισε το ότι πλέον κανείς δεν θυμάται τα επίσημα στα παιχνίδια του Bernabeu.
Παρά το θρίαμβο αυτό στην αγαπημένη διοργάνωση της Ρεάλ Μαδρίτης, όπως είναι το Champions League, ο Florentino δεν συμβιβάζεται. Ήταν αρκετός για να σώσει τη σεζόν κι έτσι ώστε το τελευταίο στηθαίο του, που ήταν η άνοδος του Ζιντάν, του ειδώλου των οπαδών, στην πρώτη ομάδα, να τον σώσει από ένα σίγουρο παρανάλωμα. Τώρα θεωρεί ότι το ρόστερ που έχει δημιουργηθεί είναι ένα απ’τα καλύτερα που είχε ποτέ η Μαδρίτη από τότε που έγινε πρόεδρος, κι ως εκ τούτου αποφάσισε να μην αποκτήσει κανέναν αστέρα (γι'αυτό κι επειδή επίσης δεν μπορεί να το αντέξει, από οικονομικής απόψεως). Μ’αυτή την ομάδα πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει το τρεμπλ, το μεγάλο όνειρο που έχει τώρα ο madridista πρόεδρος.
Έχουν υπάρξει ήδη αρκετοί παίκτες της Μαδρίτης που έχουν βγει να πουν ότι ο κύριος στόχος φέτος είναι να κερδίσουν το πρωτάθλημα. "Δεν έχουμε πάρει τη La Liga εδώ και χρόνια", δήλωσε ο Πέπε, «Η προτεραιότητα είναι όλοι οι τίτλοι, ναι, είναι αλήθεια ότι δεν έχουμε πάρει τη La Liga εδώ και χρόνια», είπε ο αρχηγός Sergio Ramos. "Δεν δίνω μεγαλύτερη σημασία στο ένα ή στο άλλο, αλλά θα ήθελα να κερδίσω το πρωτάθλημα", δήλωσε ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Τους ποδοσφαιριστές τους δίνει κίνητρο το να κερδίσουν έναν τίτλο που έχουν πάρει μόνο μία φορά σε οκτώ σεζόν... κι επίσης τους έρχεται καλά να διώξουν την πίεση στο Champions League, αν έρθει η δύσκολη στιγμή σε κάποια φάση του ηπειρωτικού τουρνουά. Αλλά ο Florentino δεν θέλει μόνο τη la Liga.
Η κύρια αντιπαλότητα που κατανοεί ο Florentino Perez για τη Ρεάλ Μαδρίτης είναι εκείνη που ζει με την Ατλέτικο Μαδρίτης, και το ότι την κέρδισε σε δύο τελικούς Champions League τον γεμίζει με χαρά. Αλλά δεν τον κάνει επιεική ούτε στο ελάχιστο το ότι η Μπαρτσελόνα είναι η μοναδική ισπανική ομάδα που έχει κάνει τρεμπλ με Liga, Copa και Champions League, κι επιπλέον δύο φορές. Θεωρεί τη Μαδρίτη στο σωστό δρόμο, καθώς έχει προσθέσει δύο ακόμα Ευρωπαϊκά Κύπελλα στη συλλογή, μόλις σε τρεις σεζόν και τώρα, το να κερδίσει τα πάντα είναι το επόμενο βήμα.
Ο πρόεδρος έμεινε με το αγκάθι της σεζόν 2013-14, την πρώτη του Κάρλο Αντσελότι. Εκείνη η Μαδρίτη είναι, απ’όλες των οποίων υπήρξε πρόεδρος, αυτή που είχε τις περισσότερες πιθανότητες να τα κερδίσει όλα. Πρωταθλήτρια του Copa del Rey ενάντια στη Μπαρτσελόνα στο Mestalla, τον Απρίλιο, είχε μπροστά τις άλλες δύο διοργανώσεις για να ολοκληρώσει το τρεμπλ. Στη Λισαβόνα, ο Κασίγιας σήκωσε στον ουρανό το δέκατο. Έπρεπε να το’χε συμπληρώσει με τη la Liga. Έπρεπε στο ενδιάμεσο να’ταν πρώτη στον δεύτερο γύρο, αλλά δύο συνεχόμενες ήττες ενάντια σε Barça και Σεβίλλη την έστειλαν στην τρίτη θέση. Παρόλα αυτά, διατήρησε τις πιθανότητές της μέχρι την προτελευταία αγωνιστική, αλλά η αστάθεια στο τέλος, με δύο ισοπαλίες και μία ήττα στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές, της στέρησαν τον τίτλο και το να μπορεί να κλείσει τον κύκλο.
Εκείνο ενόχλησε πολύ τον πρόεδρο που, στην πραγματικότητα, αν δεν είχε κερδίσει το Champions League στη Λισαβόνα, θα’ταν το αντίο του Αντσελότι. Αισθάνθηκε τόσο κοντά στην τελειότητα που δεν θα αισθάνονταν πλήρης μέχρι τελικά να την φτάσει. Και φέτος, το να’ναι τέλειοι έχει ένα ακόμα μεγαλύτερο βραβείο: όπως είναι γνωστό, κανένας σύλλογος δεν έχει καταφέρει ποτέ να κερδίσει το Champions League δύο συνεχόμενές φορές από τότε που έχει αυτό το όνομα. Ο πρωταθλητής αλλάζει εδώ και 26 διαδοχικές εκδόσεις. Το να’ναι ο πρώτος που θα σπάσει αυτό το σερί θα’ναι επίσης ένας άλλος λόγος να φουσκώνει το στήθος του προέδρου. Ο δρόμος αρχίζει στο Μπερναμπέου ενάντια στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, το club που έβγαλε τους Κριστιάνο και Πέπε.
