Του Gonzalo
Cabeza
James και Μπενζεμά έδειξαν το δρόμο προς τη νίκη
Η ομάδα του Γάλλου έχει 16 συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα.
Το λευκό σύνολο εμφανίζεται σπασμωδικά, αλλά έχει ένα τεράστιο βάθος ντουλάπας
για να τρομάξει κάθε αντίπαλο που τίθεται αντιμέτωπος
Τ’αποτελέσματα είναι καλύτερα απ’το παιχνίδι, γιατί η Ρεάλ
Μαδρίτης του Ζιντάν εξακολουθεί να’ναι μια ομάδα υπό κατασκευή. Η καλύτερη εκδοχή
της δεν έχει έρθει ακόμα, αλλά, προς το παρόν, τα συμπτώματα είναι πολύ καλά.
Είναι μια ομάδα λογικά σταθερή, με σαφείς ιδέες και, στην παραδοσιακή γραμμή
του ιδρύματος, με μια σειρά από αστέρια που είναι σε θέση να ξεμπλοκάρουν
οποιοδήποτε παιχνίδι που παίζουν. Στην περίπτωση αυτή, James και Benzema ήταν
οι σκόρερ, αλλά σ’αυτούς τους χώρους χωράνε ένα σωρό ονόματα. Ένας εξαιρετικός
προϋπολογισμός που, φέτος, δεν έχει χρησιμοποιηθεί για ψώνια, αλλά με την ιδέα
της οικοδόμησης πάνω σ’ό,τι υπήρχε ήδη, που δεν ήταν λίγο. Κι έτσι, σταδιακά, ο
νεοσύλλεκτος Ζιντάν έχει 16 συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα και ισοφάρισε ένα ιστορικό
ρεκόρ του Guardiola. Ηγείται της la Liga Santander και δεν ξέρει τι είναι η
ήττα αυτή τη σεζόν.
Η Ρεάλ Μαδρίτης επισκέφθηκε την Εσπανιόλ με μια ομάδα από
δευτερεύοντες, καθώς δεν ήταν ούτε ο Cristiano ούτε ο Bale. Ο Ζιντάν αποφάσισε εξ
αρχής ότι ήταν επίσης μια ευνοϊκή μέρα για να ξεκουράσει τον Kroos, αν και οι
συνθήκες τον ανάγκασαν να βάλει τον Γερμανό στο 20ο λεπτό, λόγω ενός
τραυματισμού του Casemiro. Ο Γερμανός μπήκε και κατεύθυνε τον αγώνα, επειδή
είναι σε μια στιγμή καλής φυσικής κατάστασης και, όταν συμβαίνει αυτό, το
ποδόσφαιρο θεωρείται δεδομένο. Έχει μετατόπιση κοντά και μακριά, καταλαμβάνει πολύ
χώρο και παρουσιάζεται σε όλα τα τμήματα του γηπέδου.
Ο Casemiro έφυγε με ένα βαρύ χτύπημα και δεν είχε χρόνο να
αναπτύξει τις αρετές του, οι οποίες δεν έχουν άμεση σχέση με το ποδόσφαιρο,
αλλά με άλλα φυσικά και τακτικά ζητήματα. Η Μαδρίτη είναι πιο σκληρή μαζί του
και λίγο λιγότερο ρευστή. Μέχρι να μπει ο Γερμανός, ο Modric έπρεπε να φτάνει
μέχρι τους στόπερ για να διαγραμμίσει το επιθετικό παιχνίδι. Όταν εμφανίστηκε ο
Kroos εκείνο ήταν περιττό και δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε τι σημαίνει για μια
ομάδα να’χει ελευθερία ο μικρόσωμος Κροάτης παίκτης.
Μαζί τους στη μέση, βρέθηκε ο James, που κλήθηκε να’ναι ένας
από τους παίκτες του παιχνιδιού. Μετά την πενιχρή σεζόν που έκανε ο Κολομβιανός
πέρυσι, κι ένα καλοκαίρι στο οποίο φαίνονταν περισσότερο έξω παρά μέσα, θα
πρέπει να επιστρέψει σ’αυτό που έδειξε στην πρώτη του σεζόν. Κανείς δεν
αμφιβάλλει για το ποδόσφαιρό του, ίσως για την δέσμευσή του. Είναι λεπτότερος
απ’την περασμένη σεζόν και 20 καλά λεπτά εναντίον της Σπόρτινγκ Λισαβόνας του έφεραν
μια θέση βασικού στο Cornella. Δεν ήταν φωτεινός, ούτε καν πολύ παρόντας, αλλά
εμφανίστηκε εκεί που έπρεπε να’ναι. Ο αγώνας πλησίαζε στο διάλειμμα, όταν πήρε
την μπάλα στο μέτωπο, ξέφυγε απ’τον προσωπικό του αντίπαλο κι έπιασε ένα σουτ
κολλημένο στο δοκάρι, αδύνατο για τον Diego López. Ένα γκολ δίνει πάντα φτερά.
Κι αυτή η ίδια παροιμία ισχύει και για τον Karim Benzema. Ο Γάλλος,
ένα πραγματικό ταλέντο, έχει ξεκινήσει τη σεζόν με κουρασμένα πόδια κι εκτός
φόρμας. Είχε προβλήματα φυσικής κατάστασης το καλοκαίρι κι εθεάθη με κάποιο
βάρος, λιγότερο ευέλικτος απ’ότι συνηθίζει. Ο Ζιντάν, με κάθε τρόπο, τον
εμπιστεύεται, και για να του δώσει ρυθμό του δίνει αγώνες. Ακόμα περισσότερο
εάν ξέρει ότι απουσιάζουν οι συνηθισμένοι
του συμπαίκτες στην επίθεση. Δεν έκανε πολλά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού,
αλλά στα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου, όταν το παιχνίδι ήταν πιο βαρετό, έκανε
το έγκαιρο ξεμαρκάρισμα που έφερε το δεύτερο γκολ. Του ήρθε η μπάλα μετά από μια
πολύ καλή ενέργεια της λευκής ομάδας, μοβ στο Cornella, πέρασε τη μπάλα στα
πόδια του Modric και τα κομμάτια άρχισαν να κινούνται. Carvajal και Lucas
Vázquez εναλλάχτηκαν στα δεξιά μέχρι που ο εξτρέμ σήκωσε το κεφάλι και
συνειδητοποίησε ότι ο επιθετικός είχε δει μια τρύπα μέσα στην οποία γλίστρησε.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία, μια φράση στην κορύφωση.
Μπενζεμά και James καθάρισαν τον αγώνα με τα γκολ, το οποίο
είναι περισσότερο από αρκετό για να συνοψίσουν σε έναν αγώνα. Ο Asensio δεν μπορεί
να πει το ίδιο. Είχε εκλάμψεις και πολλές σκιές, επιδεικνύοντας τις τεράστιες
συνθήκες του μέσα απ’την ασημαντότητα. Όταν η μπάλα είναι στα πόδια του μπορούν
να συμβούν πράγματα, γιατί ξεκινά, έχει σώμα και κολλάει τη μπάλα στο πόδι του.
Αλλά σ’έναν ασύνδετο αγώνα, σαν αυτόν της Βαρκελώνης, δεν καταλήγει να συνδεθεί.
Του συνέβη κάτι παρόμοιο με του Ramos, ο οποίος έκανε ένα απ’τα δικά στο
δεύτερο λεπτό κι επιβαρύνθηκε με κίτρινη για όλον τον αγώνα. Ο παίκτης απ’το Camas,
στα 30 του, δεν μαθαίνει πλέον να’ναι μετρημένος. Έχει όλες τις προϋποθέσεις
του κόσμου, μια μακρά κι επιτυχημένη καριέρα και, παρ 'όλα αυτά, εξακολουθεί να’ναι
εξωφρενικά εκρηκτικός. Θα μπορούσε ακόμη και να αποβληθεί για ένα χέρι που, και
πάλι, ήταν ανάρμοστο ενός παίκτη της εμπειρίας του.
Ο Ζιντάν δεν είναι Guardiola, όπως επίσης δεν το χρειάζεται
Χώρος τώρα για να συζητήσουμε για τον Ζιντάν που ισοφάρισε ένα
ιστορικό ρεκόρ του Guardiola. Αυτά είναι μεγάλα λόγια, αν και δεν είναι
περισσότερο από ένα στατιστικό. Ο Ζιντάν, σ’αυτό το σημείο, δεν είναι Guardiola,
και είναι απίθανο να γίνει. Μπορεί να’ναι, φυσικά, ένας τέλειος προπονητής για
την Ρεάλ Μαδρίτης, καθώς δεν χρειάζονται όλα τα κλαμπ έναν Pep, αν και κατά
πάσα πιθανότητα θα τον εκτιμούσαν όλα. Ο Γάλλος προπονητής δεν έχει τις εξαιρετικές
λύσεις του ομόλογού του, δεν έχει εφεύρει εκ νέου το ποδόσφαιρο, δεν αφιερώνεται
στην επανάσταση σε κάθε παιχνίδι με την 11άδα και τις αλλαγές
Αλλά είναι ευφυής, ο άνθρωπος που ξέρει τα δυνατά σημεία της
ομάδας του και προσπαθεί να τα βελτιστοποιήσει, που δεν αφιερώνεται στο να
κάνει διακοσμήσεις, αλλά, απλά, στο να κάνει ό, τι φαίνεται πιο λογικό σε κάθε
περίπτωση. Χωρίς φασαρία, δεν θα’ναι ποτέ μια βεντέτα του πάγκου. Ακολουθεί την
ένδοξη παράδοση του Κάρλο Αντσελότι ή του Vicente del Bosque. Δεν ακούγεται
άσχημο. Μπορεί κανείς απ’τους δύο να μην επανεφευρίσκει στόπερ σε μπακ, μπακ σε
εσωτερικούς, εσωτερικούς σε εξτρέμ κι εξτρέμ σε επιθετικούς. Αλλά κερδίζουν πολλά.
Τον τελευταίο καιρό, επιπλέον, αποδεικνύει ότι ξέρει να οργανώνει
το ρόστερ, να διανέμει τα λεπτά και να’χει τους παίκτες του ευχαριστημένους με
χρόνο της συμμετοχής τους. Σ’έναν αστερισμό όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, είναι ένα από
τα πιο δύσκολα θέματα. Δεν είναι λίγες οι μεγάλες ομάδες που έχουν καταλήξει να
διαμελιστούν από εγωισμούς, ζήλιες κι ανησυχίες. Το να καταφέρει να ξέρουν όλοι
τη σωστή κατεύθυνση και να την ακολουθούν είναι ένα ακόμα σημείο στις αποσκευές
ενός προπονητή περιορισμένης εμπειρίας, αλλά άπειρης επιθυμίας.
Έχει, φυσικά, κάποιες εκκρεμότητες. Δεδομένου ότι έχει
ξεκινήσει στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης -και ίσως γι 'αυτόν είναι το καλύτερο,
υπάρχουν κάποιοι που θα ξέρουν να ζουν στην αριστοκρατία, αλλά δεν αγωνίζονται
με ομάδες περιορισμένες- αντιμετωπίζει το ότι οι στόχοι είναι μέγιστοι και οι
τρόποι είναι επίσης αναγκαίοι. Αυτό είναι στο οποίο πρέπει να εργαστεί περισσότερο.
Η Μαδρίτη παίζει καλά σπασμωδικά, κι αυτό δεν είναι αρκετό. Δεν είναι απολύτως
απαραίτητο να χαϊδεύει τη μπάλα άπειρα, υπάρχουν περισσότεροι τρόποι για να κυριαρχεί
και να’ναι φανταχτερός, αλλά πρέπει να’χει πάντα κατά νου ότι αυτές οι δύο
μεταβλητές δεν είναι προαιρετικές, η λευκή ομάδα δεν πρέπει μόνο να κερδίζει, το
οποίο θεωρείται δεδομένο, αλλά κι επιπλέον πρέπει να το κάνει με ορισμένα
χαρακτηριστικά. Πάει στο διαρκείας του οπαδού και στο συμβόλαιο του τεχνικού, είναι
μέρος μιας ιστορίας στην οποία δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη.
@suntagm_puskas
