Του Alfredo Relaño, διευθυντή της As
Στις 22 Μάη του 1953 ο Di Stefano έφτασε στο Barajas
(Μαδρίτη) για να υπογράψει για τη Barcelona. Τον υποδέχτηκε ο Samitier, και πήγαν
μαζί στη Βαρκελώνη. Η Barcelona είχε κλείσει τη μεταγραφή του με την Ρίβερ
Πλέιτ για τέσσερα εκατομμύρια πεσέτες, εκ των οποίων είχε ήδη δώσει ως
προκαταβολή τα δύο. Αλλά ο Di Stefano δεν ήταν της River, αν και θα επέστρεφε σ’αυτήν
απ’τον Ιανουάριο του 1955. Ο Ντι Στέφανο είχε διαφύγει απ’την River στη
Millonarios της Κολομβίας, στο πλαίσιο μιας μαζικής φυγής των παικτών στο
πειρατικό πρωτάθλημα αυτής της χώρας. Η FIFA είχε αποφασίσει την υπόθεση στο
λεγόμενο «Σύμφωνο της Λίμα» με το οποίο οι παίκτες σε τέτοια κατάσταση γίνονταν
ιδιοκτησία των Κολομβιανών συλλόγων τους μέχρι τη λήξη της σύμβασής τους, και
στη συνέχεια θα επέστρεφαν τα δικαιώματά τους στους συλλόγους προέλευσής τους.
Έτσι που χωρίς συμφωνία με τη Millonarios (στην οποία είχε διαφύγει) ο Di
Stefano δεν μπορούσε να παίξει πουθενά μέχρι τον Ιανουάριο του 1955. Ο Martí i
Carreto, πρόεδρος της Barca δεν κατέληξε σε συμφωνία με τη Millonarios, η οποία
ζητούσε 1.350.000 πεσέτες. Η Μαδρίτη το έκανε, και της τα κατέβαλε. Ο Di
Stefano, εν των μεταξύ, βαριόταν στη Βαρκελώνη, όπου έπαιξε μόνο τρία φιλικά. Ο
Raimundo Saporta, απεσταλμένος της Μαδρίτης, τον επισκέφθηκε στο ξενοδοχείο και
του έδωσε κάποια χρήματα.
Ο Martí i Carreto, βλέποντας ότι η μεταγραφή είχε κολλήσει
και δεδομένου ότι ο Kubala είχε ανακάμψει απ’τη φυματίωση λόγω της οποίας
σκέφτονταν ότι θα’πρεπε να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο, έχασε το ενδιαφέρον του
κι αποφάσισε, χωρίς να μιλήσει με τον Di Stefano, να τον προσφέρει στη
Γιουβέντους, το οποίο ενόχλησε τον παίκτη. Η Ομοσπονδία, εν όψει της υπόθεσης, ζήτησε
το κριτήριο της FIFA, η οποία με τη σειρά της ανέθεσε την διαιτησία της υπόθεσης
στο ισπανικό μέλος της, τον Muñoz Calero. Αυτός αποφάνθηκε ότι ο Ντι Στέφανο θα’παιζε
τις σεζόν 1953-1954 και 1955-1956 στη Μαδρίτη και τις 1954-1955 και 1956-1957
στη Barça, κι ότι μετά απ’αυτά τα τέσσερα χρόνια, οι σύλλογοι θα έφταναν σε μια
συμφωνία.
Έτσι που Ντι Στέφανο θα ξεκινούσε στη Μαδρίτη. Και στις 23
Σεπτεμβρίου, νεοφερμένος με το τρένο απ’τη Βαρκελώνη, έπαιξε ένα φιλικό
εναντίον της γαλλικής Νανσί, που έγινε σκόπιμα. Η Nancy κέρδισε 4-2 κι ο Di
Stefano, με τέσσερα επιπλέον κιλά κι εκτός φόρμας, σκόραρε ένα γκολ κι άφησε
κάποιες αμφιβολίες. Στη συνέχεια, έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα ενάντια
στην Racing κι άρεσε περισσότερο. Στην έβδομη αγωνιστική, στις 25 Οκτωβρίου, η Barcelona
επρόκειτο να επισκεφθεί το Chamartin. Εκείνη την εβδομάδα η Barça αποφάσισε να
πουλήσει τα δικαιώματα που απέκτησε απ’την River, στη Μαδρίτη, για κάτι
περισσότερο από αυτό που κατέβαλλε, για την αποζημίωση των τόκων. Συνολικά, 4,4
εκατομμύρια πεσέτες. «Η Barcelona είναι πάρα πολλή σημαντική για να μοιραστεί ένα
παίκτη με τον αντίπαλό της», δήλωσε ο σύλλογος. Κοινώς μεταφράζεται ως «το κοτόπουλο
για σας». Το ίδιο πρωί του αγώνα υπογράφηκαν τα έγγραφα. Το απόγευμα, η Μαδρίτη
κέρδισε με 5-0 με δύο γκολ απ’τον Di Stefano, του οποίου η παρουσία στο λευκό
club θα άλλαζε για πολλά χρόνια την ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου. Όταν
έφτασε, η Μαδρίτη είχε κερδίσει μόνο δύο πρωταθλήματα, και τα δύο πριν απ’τον
πόλεμο. Όταν έφυγε, είχε κερδίσει οκτώ απ’τα έντεκα, συν τα πέντε Ευρωπαϊκά
Κύπελλα, κι έθεσε τις βάσεις για την κυριαρχία της Μαδρίτης για πολλά χρόνια. Ο
Martí i Carreto, πρόεδρος της Barca, παραιτήθηκε λόγω των κατηγοριών που
δέχτηκε για την κακή διαχείριση που έκανε στην υπόθεση.
