Του Gonzalo Cabeza
Καθαρή νίκη με 5-2
Ο Cristiano άνοιξε το σκορ στο έκτο λεπτό και η Οσασούνα δεν
είχε επιχειρήματα για την αντιμετώπιση της λευκής ομάδας. Ο Ζιντάν μοίρασε
λεπτά και είδε να σκοράρουν οι τρεις απ’τους τέσσερις αμυντικούς του. Έτσι είναι
η Μαδρίτη
Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι αυτός ο μποξέρ για τον οποίο πληρώνονται
υπέρογκα εισιτήρια και κάνει τη μάχη να κρατήσει μόνο λίγα δευτερόλεπτα.
Ανεβαίνει στο ρινγκ, σταματά στην ανακεφαλαίωση του διαιτητή, ακούει το «έξω οι
δεύτεροι» και «μπαμ» γροθιά στο σαγόνι και η επακόλουθη ιστορία. Έξι λεπτά άντεξε
όρθια η Οσασούνα, τα ίδια που χρειάστηκε ο Cristiano για ν’αρπάξει μια κόντρα
και να θυμίσει ότι ενάντια στη Μαδρίτη δεν αξίζει το ζέσταμα. Τρεις αγώνες της La Liga Santander,
τρεις νίκες.
Το γεγονός είναι ότι η ομάδα δεν είχε την καλύτερη λάμψη της,
αλλά έδωσε λίγη έτσι κι αλλιώς. Έχει αυτή την αδύνατη δύναμη που την οδηγεί να
κερδίζει πολύ εύκολα παιχνίδια όπως με την Οσασούνα στο σπίτι. Χωρίς να
κυριαρχεί, χωρίς να συνθλίβει, χωρίς πραγματική ανάγκη να παίξει πολύ καλά. Δεν
έχει σημασία, ο μποξέρ, αν και περπατά βαριά ή λίγο πιο δύσκολα από ό, τι
συνήθως, έχει την ωμή δύναμη που είναι ικανή να ρίξει βουνά με τις γροθιές του.
Μετά το πρώτο γκολ η Οσασούνα πήρε τη μπάλα, την φρόντισε με
αγάπη κι έφτασε να σκεφτεί ότι υπήρχε αγώνας. Ναι, γίνεται. Ναι, γίνεται.
Επανέλαβαν σαν σε μια πολιτική συνάντηση. Επιστημονική φαντασία, μια
οφθαλμαπάτη, δεν γίνονταν. Χρειάστηκε μισή ώρα για να’ρθει το επόμενο, είναι
αλήθεια, αλλά μ’αυτό ήρθε ένας καταρράκτης. Αυτό της πυγμής της Ρεάλ Μαδρίτης
είναι τόσο κολοσσιαίο που πρέπει να’ναι η μόνη ομάδα στον κόσμο στην οποία
μπορούν να σκοράρουν τρεις αμυντικοί και να μοιάζει φυσιολογικό.
Pepe και Ramos είναι δύο απ’τους καλύτερους κεφαλοσφαιριστές
στον κόσμο και στο Μπερναμπέου το απέδειξαν και πάλι. Η ομάδα του Ζιντάν έχει
έναν έλεγχο του εναέριου παιχνιδιού αποθαρρυντικό για τους αντιπάλους. Όταν η
μπάλα πετάει εμφανίζεται πάντα ένας madridista, όλοι ψηλοί, δυνατοί και ισχυροί
για να τρυπήσουν τον αντίπαλο. Αυτό του Danilo ήταν άλλο πράγμα, ένα χάος στην
περιοχή που κατέληξε με τη μπάλα έξω κι ο Danilo βρήκε τη ρωγμή μέσα απ’την
οποία πέρασε τη μπάλα. Και με οίστρο ήταν πλέον τέσσερα.
Το πέμπτο ήταν πράγμα της ιδιοφυΐας. Ο Luka Modric μπορεί να
μην έχει τη φήμη των άλλων. Δεν ουρλιάζει, δεν κάνει τους κοιλιακούς να πονάνε,
δεν χρειάζεται μόστρα. Αξιώνει με το ποδόσφαιρο, το κάνει αναμιγνύοντας όσο
κανείς, όντας η πυξίδα μιας ομάδας που φιλοδοξεί στα πάντα. Ο Κροάτης βρήκε τη
χαμένη μπάλα στην περιοχή, γύρισε και, με μια άμυνα κολλημένη σα να χόρευαν
ταγκό, έκανε το τέλειο σουτ, κοντά στο δοκάρι. Κολοσσιαίο, όπως τα πάντα που
προέρχονται απ’τα πόδια του, την παλέτα του ζωγράφου, το μελάνι του ποιητή.
Μια χαλαρή άμυνα
Η δύναμη της Μαδρίτης, προφανώς, εκμεταλλεύτηκε την απουσία της
άμυνας της Οσασούνα. Η navarro ομάδα, νεοφώτιστη, έχει εντυπωσιακά πράγματα. Προσέχει
τη μπάλα, δεν της λείπει το ταλέντο... αλλά δεν έχει καμία δομή για να αντέξει
τον τυφώνα. Θα’ταν το χάρτινο σπίτι που πετά με το πρώτο φύσημα του ανέμου. Αυτό
φάνηκε στα κόρνερ, όπου η Μαδρίτη κέρδιζε πάντα, το ένα μετά το άλλο. Ούτε κι ο
τερματοφύλακας, ο Nauzet Perez, δεν βοήθησε πολύ, ο οποίος έχει χέρια από πλαστελίνη.
Κι όλα αυτά με πέντε αμυντικούς, τέλεια ασυντόνιστους.
Σκόραρε δύο γκολ, ναι. Στην πραγματικότητα τρία, γιατί ο
διαιτητής αποφάσισε να μην μετρήσει ένα που θα μπορούσε να μετρήσει. Έδωσε
πέναλτι σε αντάλλαγμα κι ο Oier απέτυχε, ο οποίος ήταν ο ίδιος που είχε
σκοράρει στιγμές πριν. Στο τέλος του παιχνιδιού, ο παίκτης ζήτησε εξηγήσεις. Το
να σκοράρεις στο Μπερναμπέου συμβαίνει μια φορά στη ζωή και το να βλέπεις να
στο ακυρώνουν πρέπει να πονάει.
Ο Ζιντάν, ο οποίος παίρνει πολύ ήρεμα αυτά τα παιχνίδια,
αποφάσισε να ξεκουράσει κάποιους διεθνείς. Δεν έπαιξε ο Carvajal κι ο Danilo τα
πήγε καλά. Ένα γκολ και πολύ λίγη πίεση. Ούτε ο Μαρσέλο έπαιξε κι ο Nacho Fernández
μπήκε στα παπούτσια του. Εξαιρετικό παιχνίδι του άξιου, ο οποίος είναι ένας μεγάλος
επαγγελματίας και είναι πάντα έτοιμος να δώσει τον καλύτερο του εαυτό. Δεν θα γίνει
ποτέ ένα αστέρι, δεν θα τον δούμε στην ιδανική εντεκάδα της UEFA, ίσως ούτε ακόμη
και στην εθνική, αλλά η αξία που έχει ένας σταθερός και ήσυχος αναπληρωματικός
είναι κάτι που εκτιμάται στη Ρεάλ Μαδρίτης. Όλοι θέλουν να παίζουν, αλλά το
κάνουν μόνο έντεκα.
Η αλήθεια είναι ότι σ’αυτές τις τελευταίες σεζόν τα rotations υφίστανται.
Έπαιξε ο Kovacic, ο οποίος στα χαρτιά είναι αναπληρωματικός. Το πιο δύσκολο είναι
να αλλαχτούν αυτοί της επίθεσης, αλλά καθώς έχουν ξεκινήσει τη la Liga μισοτραυματισμένοι,
για την ώρα αποδεικνύεται πιο απλό. Ο Cristiano έκανε ντεμπούτο στη σεζόν, με
γκολ, αν και κάπως απών. Άντεξε 65 λεπτά στον αγωνιστικό χώρο και στη θέση του
μπήκε ο Μπενζεμά, επίσης πληγωμένος, ο οποίος έπαιξε κάτι λιγότερο από μισή
ώρα. Ο άλλος του BBC δεν έπαιξε όλο το παιχνίδι, μόλις 70 λεπτά για να δώσει
λίγο χρόνο στον Lucas Vázquez. Λίγες είναι οι πιθανότητες να’ναι αυτή η γενική
τάση της σεζόν, ενόψει των περιστάσεων όλα αυτά, αλλά αν ο τεχνικός μπορέσει να
το κάνει πραγματικά, αν δεν έχει προβλήματα να βγάλει τον Κριστιάνο ή τον Bale,
η Ρεάλ Μαδρίτης θα γίνει περισσότερο ομάδα. Και θα φτάσει, σίγουρα, πιο
ξεκούραστη στο τέλος της σεζόν.
Αυτός που δεν ήταν ακριβής, και δεν ήταν καν πολύ δραστήριος,
ήταν ο Morata. Ένα βήμα μπροστά, ένα πίσω. Ο επιθετικός δεν καταλήγει να αισθανθεί
απολύτως άνετα στα λευκά, ή ίσως είναι μόνο ότι τρίζει λίγο στις συγκρίσεις. Οι
συμπαίκτες του είναι καλύτεροι απ’αυτόν, όσο καλό κι αν είναι αυτό. Ο Lucas φαίνεται
πιο άνετος, πάντα θρασύς, πιστεύοντας τον εαυτό του περισσότερο απ’αυτό που
είναι, κι ο Asensio, ο οποίος παίζει ποδόσφαιρο σαν τους αγγέλους και, αν και είναι
και με δύο αποκόμματα, το δείχνει σχεδόν πάντα.
Η Μαδρίτη παρουσιάζεται στην επανεπικύρωση του έτους. Ο
Ζιντάν εδώ και μέρες λέει ότι γι'αυτόν το πιο σημαντικό είναι το πρωτάθλημα,
ότι δεν αξίζει να τα ρισκάρει όλα για την μαγευτική αγάπη της Ευρώπης. Πρέπει
να βρίσκεται στην καθημερινότητα κι αυτό είναι να παίζει τα Σάββατα και τις
Κυριακές ενάντια σε ομάδες όπως η Οσασούνα. Ομάδες που αντιμετωπίζουν το βαρέων
βαρών και δεν μπορούν παρά να περιμένουν την πιθανή έκβαση.
