Του Roberto Palomar, αρχισυντάκτη της Marca
Το rotation
είναι πολύ ωραίο, πολύ όμορφο και πολύ του σύγχρονου κι οργανωμένου τεχνικού.
Αλλά δεν έχει κανένα μυστήριο. Μπορεί να γίνει μ’ένα excel, ένα μόνιτορ καρδιακού
ρυθμού κι ένα κομπιουτεράκι. Τα λεπτά διανέμονται με βάση την προσπάθεια που
καταβάλλεται και την ετοιμότητα. Σίγουρα, Ζιντάν, Luis Enrique και Simeone έκαναν
ό,τι όφειλαν αυτήν την αγωνιστική. Φυσικά, διαχειρίζονται αρκετές περισσότερες
παραμέτρους απ’την απλότητα ενός μόνιτορ καρδιακού ρυθμού και μιας αριθμομηχανής:
ώρες ταξιδιών ενός ποδοσφαιριστή, ιατρική έκθεση, προσωπικές αντιλήψεις κι
αμέτρητα δεδομένα που αποκαλύπτουν μέχρι κι αν το παιδί του παίκτη έχει περάσει
μια κακή βραδιά. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο να γίνει rotation αλλά και οι παίκτες να
ταιριάζουν στην περίσταση.
120 εκατομμύρια
Φαίνεται ότι Ζιντάν και Simeone έχουν πιο συνδεδεμένους τους
αναπληρωματικούς τους και σε άριστη κατάσταση. Ο Λουίς Ενρίκε, ωστόσο,
παρουσίασε μια ομάδα καταλυτική στα χαρτιά, αλλά ανοργάνωτη στο γήπεδο. Αν η Barça
έχει δαπανήσει 120 εκατομμύρια σε αναπληρωματικούς, μπορεί πλέον να
ταρακουνήσει τους βασικούς. Αν ο Μέσι δεν πρόκειται να’χει το δικαίωμα να υποστεί
μια οσφυαλγία, η Barça έχει πρόβλημα. Η τέχνη του rotation δεν
είναι τόσο το να πεις σε μια ιερή αγελάδα ότι πρέπει να ξεκουραστεί, -μια καυτή
πατάτα και πρόκειται να κατανοήσουν οι συγκρουόμενοι- όσο το να πετύχεις ο τύπος
που θα μπει στη θέση της να μην μετατρέψει το rotation σ’ένα δράμα, το οποίο
είναι ακριβώς αυτό που συνέβη στο Καμπ Νόου. Φαίνεται σαφές ότι οι τρεις μεγάλοι
είναι σε καλό δρόμο για να παίξουν περίπου 60 παιχνίδια τη φετινή σεζόν. Έτσι,
θα είναι ουσιώδης ο ρόλος των λιγότερο συμμετεχόντων. Εκείνος ο προπονητής που θα
καταφέρει να’χει αναπληρωματικούς χωρίς ξινισμένα μούτρα, παίκτες αφοσιωμένους και
σε φόρμα, και βασικούς που να’χουν επίγνωση του γιατί θα πρέπει να πάνε στον
πάγκο, χωρίς φασαρία ούτε γελοιότητες, θα’χει διανύσει πολύ δρόμο.
Cristiano και Xavi
Είναι κρίμα να καυγαδίζουν δύο απ’τους παίκτες που είχαν το μεγαλύτερο
αντίκτυπο στο ποδόσφαιρο τα τελευταία 20 χρόνια. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο απάντησε με
δυσάρεστο τρόπο στα ποδοσφαιρικά γούστα του Xavi -που προτιμά τη διδασκαλία του
Μέσι απ’οποιαδήποτε άλλη και να είναι δικαίωμά του-, αλλά είναι ότι ο Xavi
τείνει να κηρυχθεί έκπτωτος, οικειοποιούμενος έτσι μια ηθική αρχή που τον κάνει
να εμφανίζεται ως ο εφευρέτης του ποδοσφαίρου στη Γη. Ούτε η αναίδεια του Cristiano,
ούτε η αλαζονεία του Xavi. Περιττεύουν και τα δύο.
Κυνηγός ηλιθίων
Όπως υπάρχει μια
εφαρμογή για να κυνηγάς pokemons, θα πρέπει να εφεύρουν και μια για να κυνηγάς
ηλίθιους. Υπάρχουν σωροί στα αυλάκια των μεγάλων δρόμων. Πολλαπλασιάζονται έντονα
κι εκδηλώνονται κατά τη διάρκεια του Tour, αλλά επεκτείνονται εξίσου και στους
ισπανικούς δρόμους. Είναι αυτοί οι τύποι που τρέχουν παράλληλα με τους
ποδηλάτες με τον κίνδυνο -και τη βεβαιότητα- να τους ρίξουν. Τους προσφέρουν
νερό που σχεδόν ποτέ δεν θέλουν και, φυσικά, δεν πίνουν, και λένε ότι δεν το
χρειάζονται. Είναι οι ηλίθιοι του αυλακιού. Αυτή η μάστιγα.
