Ένας Emery του οποίου η στρατηγική θα μπορούσε να’χει πάει
στραβά, αν ο εχθρός είχε καλύτερη ακρίβεια στις εκτελέσεις, όταν είχε τον αγώνα
απολύτως ελεγχόμενο, αλλά γι’αυτόν κατέληξε να’ναι μύθος. Ήταν ακριβώς η
μονομαχία που είχε ετοιμάσει στον πίνακά του, αφού είδε πέντε φορές τον αγώνα
των δικών του εναντίον της City και μέχρι έξι τον ισχυρό αντίπαλο, την Ρεάλ
Μαδρίτης.
Υπ'αυτές τις ατελείωτες βιντεοπροβολές αποφάσισε ότι έπρεπε
να σχεδιάσει έναν αγώνα αντεπίθεσης με μια τακτική υποχώρηση στον τομέα του,
δίνοντας τη μπάλα στο πεδίο του εχθρού χωρίς ντροπές και, για επιθετική
ισορροπία, προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις πλευρές, ειδικά την αριστερή στην
επίθεσή του, τη δεξιά της άμυνας της Μαδρίτης.
Κατά το πρώτο ημίχρονο όλοι σκεφτόμασταν τον αγώνα της Τρίτης
κόντρα στην PSG. Φαινόταν αδύνατο ότι μια ομάδα που είχε τόσο πολύ την κατοχή
και τον έλεγχο του παιχνιδιού, στο αντίπαλο μισό και που έφτανε με τέτοια ευκολία
στην περιοχή του αντιπάλου, δεν καθάρισε γρήγορα τον αγώνα. Έπρεπε να το κάνει
η Μαδρίτη, επειδή είχε τις ευκαιρίες, αλλά δεν το έκανε και το πλήρωσε ακριβά.
Και δεν είναι η πρώτη φορά.
Λαμβάνοντας υπόψη τις παραχωρήσεις που προσφέρθηκαν απ’την
Σεβίλλη, οι άνδρες του Μπενίτεθ βγήκαν αποφασισμένοι και θαρραλέοι στην επίθεση.
Πλήρη ελευθερία κινήσεων για τους τρεις επιθετικούς, αν κι ο Μπέιλ, ως επιτελικός
του αγώνα, κατέλαβε την κεντρική περιοχή, του ψευτο-επιθετικού. Υψηλή πίεση απ’τον
Kroos, στα δεξιά, κι απ’τον Modric στα αριστερά, όταν συνήθως παίζουν ανάποδα,
και η βοήθεια του Casemiro, που κατάπιε τον Banega έδωσαν τους καρπούς τους και
η μπάλα ήταν πάντα στην περιοχή. Οι πλάγιοι, Nacho και Danilo, πίεζαν επίσης προς
τα πάνω. Ένας μονόλογος.
Αλλά με τον Sergio Ramos να σκοράρει και ν’αποχωρεί, η
Σεβίλλη άρχισε να εφαρμόζει μερικές απ’τις στρατηγικές που είχε σχεδιάσει. Δεν
περίμενε άλλο πια, για να βγει απ’την φωλιά της. Η αναθεώρηση αυτή ήταν
σημαντική, όσο ήταν και της Μάντσεστερ Σίτι λίγες μέρες πριν. Στην πρώτη προσπάθειά
της, βρήκε τον τρόπο να βυθίσει τον εχθρό: απ’την πλευρά του Konoplyanka. Η
περιοχή του γηπέδου όπου θα μπορούσε να δημιουργήσει την καλύτερη υπεροχή και να
δημιουργήσει τα δύο εναντίον ενός. Υπήρξε ένα προηγούμενο. Στο Balaídos. Στο
δεύτερο ημίχρονο. Όταν ο Nolito άρχισε να μπαίνει στο παιχνίδι κι ο Danilo δεν έπαιρνε
πλέον απ’τον Isco τις βοήθειες που έπαιρνε απ’τον Lucas Vázquez.
Κι αυτή επίσης ήταν η πλευρά που επέλεξε ο Emery για να
ξεκινήσει την έξοδο απ’το καβούκι του. Επιπλέον, γιατί εκεί υπάρχει ένας
παίκτης που αναμένεται να γίνει ένας «εξαιρετικός», του ποδοσφαίρου, αν δεν καταστραφεί:
ο Konoplyanka. Ο Ουκρανός με την μπάλα κολλημένη σε οποιοδήποτε απ’τα δύο του πόδια,
-τα χρησιμοποιεί και τα δύο-, μπήκε μέσα, ως εσωτερικός κι ο Tremoulinas, ένα επίμονος-τρεχαντήρι
πλάγιος, ξεδιπλώνονταν. Ξανά και ξανά.
Ο Danilo ήταν πάντα σε μειονεκτική θέση. Ο Isco, που ασκούσε
επιθετικά καθήκοντα, δεν ακολουθούσε τον Γάλλο κι ο Kroos, ο οποίος ήταν ο
μέσος της εν λόγω περιοχής δεν βοήθησε επίσης πολύ, σ’αυτήν την δουλειά. Ο Pepe
ήταν η μόνη κάλυψη του Danilo κι όλη η άμυνα αναγκάζονταν να κλίνει προς τα δεξιά,
με τον κίνδυνο στην άλλη πλευρά, όπου βρίσκονταν ο Mariano, ο άλλος πλάγιος της
Σεβίλλης, ο οποίος εκμεταλλεύονταν το γεγονός ότι η εστίαση του παιχνιδιού ήταν
στην άλλη πλευρά, για να εμφανίζεται προς έκπληξη των δικών του κι επίσης να
ελευθερώνεται απ’τα μαρκαρίσματα και να δημιουργεί περισσότερη σύγχυση σε μια
Μαδρίτη που ήταν λιγότερο συμπαγής από ό, τι σ’άλλα παιχνίδια.
Ο Μπέιλ, βασικός. Ο James, όχι. Τεχνικές αποφάσεις που δεν
μπορούν να συζητηθούν απ’έξω, αν και θα μπορούσε να προκαλέσει έκπληξη το ότι ο
Ουαλός έπαιξε 90 λεπτά, προερχόμενος από επικίνδυνο τραυματισμό κι ο Κολομβιανός
μπήκε στον αγώνα μόνο όταν η ομάδα του βρίσκονταν ήδη πίσω στο σκορ κι έχοντας
λάβει από πριν την υψηλότερη ιατρική.
Πέρα απ’αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να πούμε για την απόδοση
του Μπέιλ. Ήταν δραστήριος, προσηλωμένος και του έλειψε μόνο το γκολ. Ήταν ο
επιθετικός με τις περισσότερες τελικές και κινήθηκε καλά σ’όλο το μέτωπο της
επίθεσης. Το ίδιο προσπάθησε να κάνει κι ο James όταν μπήκε. Σκόραρε ακόμη και
το γκολ που δεν κατάφερε ο Ουαλός. Όλα δείχνουν ότι ο Κολομβιανός θα πάρει την
θέση του Ίσκο, στην αρχική 11άδα, για το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα. Το παιχνίδι
του με τη μία και η τόλμη του στις εκτελέσεις είναι μια εγγύηση.
