Το προεδρικό μπαλκόνι του Μπερναμπέου έχει μετατραπεί σε χώρο για μπίζνες.

Του Luis Miguel Gonzalez

Τόπος συνάντησης επιχειρηματιών, πολιτικών…

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έρχονται στο Μπερναμπέου, μετά από σχετική πρόσκληση. Ένα μέρος στο οποίο δεν μιλούν μόνο για ποδόσφαιρο, αλλά και για επιχειρηματικά πρότζεκτ.

Αυτή την εβδομάδα θα μπορούσατε να διαβάσετε το παρακάτω σ’ένα άρθρο της El Confidencial: "Την ίδια μέρα που ο Υπουργός Δικαιοσύνης Rafael Catalá, έδωσε μια νέα κλωτσιά στα οπίσθια του Τύπου, προτείνοντας ένα αντίγραφο του νόμου φίμωτρου για να «τιμωρήσει με σταθερότητα» αυτούς που διαρρέουν πληροφορίες που αποτελούν αντικείμενο δικαστικών ερευνών, προκειμένου να προστατεύσει την «εμπιστευτικότητα και το τεκμήριο της αθωότητας», την ίδια αυτή μέρα, λέω, αυτή η εφημερίδα δημοσίευσε τη μαρτυρία του προέδρου της ACS και της Ρεάλ Μαδρίτης, Florentino Perez, ενώπιον του δικαστή Eloy Velasco στην υπόθεση του μπλοκ Púnica. Οι δηλώσεις, περιγραφικές του χαρακτήρα του προσώπου, μόλις και μετά βίας άξιζαν σχολιασμού σε υποσέλιδα μεγάλων εφημερίδων. Τίποτα στα πρωτοσέλιδα. Απολύτως τίποτα".

Αμέσως μετά, στο εν λόγω άρθρο προστέθηκε το εξής: "... οι εφημερίδες απορρίπτουν το να αναδείξουν τις ντροπές του παντοδύναμου πρόεδρου της Ρεάλ Μαδρίτης. Είτε για να κάθονται στα επίσημα του Μπερναμπέου, είτε για να πουλάνε κασκόλ με κουπόνια την Κυριακή, είτε για να εξασφαλίζουν μια θέση στο τμήμα επικοινωνιών της λευκής ομάδας. Κι ο Τύπος; Πού είναι ο Τύπος;". Σ’αυτές τις ερωτήσεις θα απαντήσει: "Η πλειοψηφία του Τύπου εξαναγκάζεται απ’τον Florentino Perez, με δημοσιογράφους (;), αυλικούς και τσιράκια, που αν δεν γράψουν την υπαγόρευση του προέδρου της Μαδρίτης διατρέχουν τον κίνδυνο να βρεθούν στις λίστες του INEM".

Πολλά σχόλια έχουν ακουστεί, για το τι ακριβώς συμβαίνει στο προεδρικό μπαλκόνι του Σαντιάγκο Μπερναμπέου, αλλά κανένα απ’αυτά δεν ανήκε σε κάποιον αυτόπτη μάρτυρα, ο οποίος βρέθηκε μπροστά σε κάτι τέτοιο, κατά την διάρκεια ενός αγώνα της ομάδας, στο Μπερναμπέου. Η El Confidencial παρουσιάζει τις εμπειρίες δύο τέτοιων ανθρώπων, ενός πρώην υπαλλήλου της ομάδας κι ενός πρώην παράγοντα. Ο πρώην υπάλληλος λέει: «Στο παλιό θεωρείο, το οποίο βρισκόταν στο Paseo de la Castellana, τα πράγματα δεν ήταν όπως τώρα. Κατά την μακρά παρουσία μου στην Ρεάλ Μαδρίτης, δούλεψα για 6 προέδρους. Αρχικά με τον Σαντιάγκο Μπερναμπέου, για τον οποίο έχω τον μεγαλύτερο σεβασμό και στη συνέχεια για τους Λουίς Ντε Κάρλος, Ραμόν Μεντόθα, Λορένθο Σανθ, Φλορεντίνο Πέρεθ και Ραμόν Καλντερόν. Το προεδρικό μπαλκόνι των μεγάλων συλλόγων, πάντα ήταν και θα είναι ένα σημαντικό μέρος συνάντησης , στο οποίο δεν συζητούν μόνο για ποδόσφαιρο, αλλά επίσης και ιδιωτικά και επιχειρηματικά πρότζεκτ. Σ’αυτόν τον τομέα, το σημερινό προεδρικό μπαλκόνι του Μπερναμπέου, είναι το νούμερο 1».

Ο Bernabeu απαγόρευε να μιλάνε για μπίζνες

Μετά από μία σύντομη παύση, πρόσθεσε: « Ο δον Σαντιάγκο δεν επέτρεπε τέτοιου είδους συζητήσεις στο προεδρικό μπαλκόνι. Θυμάμαι μια μέρα, στην 10ετία του 70, σε ένα απ’τα γραφεία του Μπερναμπέου, ο δον Σαντιάγκο να λέει στους Ραιμούντο Σαπόρτα και Αντόνιο Καλντερόν: «Πρέπει να είμαστε ταπεινοί. Όποιος περηφανεύεται και είναι αλαζόνας, κάνει λάθος! Η περηφάνια και η αλαζονεία συναντάται στους πλούσιους. Ο καλύτερος τρόπος για να είναι δυνατή η Ρεάλ, είναι να μην εξαρτάται από πολιτικούς και εκατομμυριούχους. Αν υπάρξει κακοδιαχείριση στην ομάδα και τα οικονομικά της εμφανίσουν προβλήματα, τότε θα’χει πρόβλημα η ομάδα. Τότε η ομάδα θα χρειάζεται έναν εκατομμυριούχο ή ένα πολιτικό για να λύσει τα προβλήματα της. Το πρόβλημα είναι ότι αυτός θα θέλει να πάρει στα χέρια του τον σύλλογο. Και ξέρετε πολύ καλά, ότι ως πρόεδρος της Ρεάλ, δεν έχω ούτε φίλους , ούτε συγγενείς , ούτε την δύναμη να προτείνω κάποιον». Την ίδια πολιτική ακολούθησε ο Λουίς Ντε Κάρλος. Μετά, κατά την εποχή των Μεντόθα και Σανθ, άρχισαν οι φήμες, ότι στο μπαλκόνι συνέβαιναν κάποιες επιχειρηματικές συζητήσεις , αλλά ποτέ δεν έφτασαν στο επίπεδο που βρίσκονται σήμερα».

Ακούγοντας αυτά το λόγια, ο πρώην παράγοντας σημείωσε: « Στην πρώτη του θητεία ως πρόεδρος της Ρεάλ, καθώς επίσης και στην δεύτερη, ο Πέρεθ, κατάφερε να μετατρέψει το μπαλκόνι, σε ένα σούπερ μπαλκόνι, καθώς επέμενε να καλεί σ’αυτό, τραπεζίτες, επιχειρηματίες, διπλωμάτες, πολιτικούς, τους επικεφαλής της ένωσης εργαζομένων της Ισπανίας , τους επικεφαλής της επιτροπής εργαζομένων της Ισπανίας… Με την βοήθεια όλων αυτών των ανθρώπων προσπαθούσε να ανοίξει τις πόρτες των 5 ηπείρων, για να αναλάβει η εταιρία του, η ACS, μεγάλα κατασκευαστικά έργα σ’αυτές».

Πρόσθεσε: « Όταν κάτι σ’ενδιαφέρει, όταν σκοπεύεις να επιτύχεις ότι ισχυρίζεσαι, χρησιμοποιείς όλων των ειδών τις μεθόδους, για να κρατήσεις ευχαριστημένους, ανθρώπους, οι οποίοι ξέρεις ότι μπορούν να σε διευκολύνουν με δουλειές σε διάφορες χώρες. Σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, στο τέλος των αγώνων, ο Πέρεθ οδήγησε παιδιά ηγετών της Ισπανίας και ξένων προσωπικοτήτων, στα αποδυτήρια για να βγουν φωτογραφίες με τους παίκτες, για τις οποίες, απ’ότι μου έχουν πει, δεν είχαν πολύ όρεξη, ούτε οι παίκτες, ούτε ο προπονητής. Ο Πέρεθ έχει πολύ καλές σχέσεις, με όλες τις πολιτικές δυνάμεις της Ισπανίας , ακόμη και με τον Βασιλιά, σε σημείο που απειλεί ότι θα μιλήσει μαζί τους, αν κάποιος δεν συμφωνεί με τις ιδέες του, ή αν κάποιος με την δράση του, πλήττει την Ρεάλ και την ACS».

                                               Ο Florentino Pérez με τον Juan Carlos I

Μεγάλες  επιχειρηματικές συμφωνίες

Μετά από λίγη σιωπή είπε: «Στο πλαίσιο της παρουσίας τους στο προεδρικό μπαλκόνι, όλοι οι καλεσμένοι και οι υπόλοιποι συνεργάτες του Πέρεθ, όπως μάνατζερς, στελέχη της ομάδας…, απολαμβάνουν ένα εξαιρετικό catering, με προϊόντα εξαιρετικής ποιότητας.  Προφανώς ο λογαριασμός πληρώνεται απ’τον σύλλογο. Το Μπερναμπέου έχει γίνει χώρος για μεγάλες επιχειρήσεις. Παραδίπλα υπάρχουν κι άλλα θεωρεία, στα οποία μπορείς να δεις πλούσιους και άλλα τα οποία ο σύλλογος έχει νοικιάσει σε χορηγούς του, αλλά οι μεγάλες επιχειρηματικές συμφωνίες γίνονται στο προεδρικό μπαλκόνι».

Κλείνοντας την ομιλία του είπε: « Τα στελέχη δεν επιτρεπόταν να φέρουμε κανένα σε εκείνο τον χώρο. Ακόμα κι αν επρόκειτο για τις γυναίκες μας. Θυμάμαι μια φορά που ήρθε στο μπαλκόνι μια απ’τις γραμματείς του, με ένα σχεδιάγραμμα στο χέρι και ρώτησε πως ακριβώς έπρεπε να τοποθετηθούν οι καλεσμένοι. Φόρεσε τα γυαλιά του και άρχισε να της δίνει οδηγίες , έτσι ώστε να βάλει τον καθένα στην σωστή θέση. Το πώς θα τοποθετούσε τον κάθε ένα απ’τους καλεσμένους, ήταν κάτι που τον στοίχειωνε. ‘Ήθελε να τους έχει όλους ευχαριστημένους, ειδικά τους διακεκριμένους πολιτικούς, τους ανθρώπους της τέχνης και του αθλητισμού. 

Τέλος, ο συνομιλητής μου, με διαβεβαίωσε: «Τα VIP εισιτήρια, τα κανονίζει ο Μανουέλ Ρεντόντο, ο υπεύθυνος του προέδρου. Κάποιες απ’αυτές τις θέσεις, καθορίζονται με βάση το πρωτόκολλο του συλλόγου κι άλλες μπορεί να τις αποκτήσει κάποιος σε μια υψηλή τιμή. Και ξέρεις τι λέει η παροιμία: αυτός που μοιράζει και διανέμει παίρνει το καλύτερο μέρος».