Αυτή τη χρονιά, ωστόσο, περισσότερο νιώθαμε με μαθητές που τελειώνουν οι καλοκαιρινές διακοπές τους και πρέπει να επιστρέψουν βαριεστημένοι και με δυσφορία στο σχολείο, παρά με την προσμονή για αυτό που μας περιμένει. Κι ο λόγος είναι ότι ήμασταν, περισσότερο από ποτέ, πεπεισμένοι ότι θα δούμε το γνωστό «έργο», ίδιο κι απαράλλακτο.
Παίζει ο ΑΡΗΣ, όμως, κι οφείλουμε να ‘μαστε εκεί. Έχοντας διανύσει ένα απίστευτο καλοκαίρι που όμοιο του δεν υπήρξε ποτέ στο παρελθόν, στο ελληνικό ποδόσφαιρο, όπου αποκαλύφθηκαν σημεία και τέρατα και η οσμή σκανδάλων έγινε μπόχα που συνεπικουρούμενη από τον καύσωνα μας έπνιξε κυριολεκτικά, ο ΑΡΗΣ, εκών-άκων, ήταν υποχρεωμένος να λάβει μέρος στο συγκεκριμένο πρωτάθλημα όπου όλα λειτουργούν με «πρόγραμμα» που ξεπερνά και αυτό του….πλυντηρίου !
Σύμφωνα, λοιπόν, με τον απίθανο Τριτσώνη: Το μαρκάρισμα στο Νέτο δεν είναι πέναλτι, η απόκρουση του τερματοφύλακα με τα χέρια εκτός περιοχής επίσης δεν είναι κόκκινη κάρτα και κατά συνέπεια αποβολή του. Όλα ωραία και καλά. Βλέπετε ζήτησαν και συγνώμη μετά τον αγώνα για τη αδικία που έγινε κατά του ΑΡΗ καθώς «έχουν μόνο δύο μάτια» όπως είπε ο Τριτσώνης για το πέναλτι που δεν έδωσε υπέρ του ΑΡΗ.
Οι συγνώμες δεν πρόκειται να φέρουν στον ΑΡΗ τους χαμένους βαθμούς… ή καλύτερα να πούμε τους κλεμμένους βαθμούς από την πρώτη κιόλας αγωνιστική του «νέου» πρωταθλήματος το οποίο υποτίθεται ότι κάτω από το βάρος των αποκαλύψεων - τις οποίες όλοι βέβαια γνώριζαν πριν ακόμα αποκαλυφθούν - θα ήταν καλύτερο από τα προηγούμενα.
Ο ΑΡΗΣ από την πρώτη κιόλας αγωνιστική νιώθει στο πετσί του ότι δε θα ‘χει ν’ αντιμετωπίσει μόνο την απόδοσή του και την αποτελεσματικότητά στον εκτελεστικό τομέα, δε θα ‘χει τους αντιπάλους εντός γηπέδου, αλλά θα βρει προσκόμματα κι απ’ τη γνωστή διαιτητική «οργάνωση» που εξαρχής στέλνει το μήνυμα της προς αυτόν, αυτή τη φορά εμπλουτισμένο και με δόσεις… χιούμορ και δήθεν ειλικρίνειας.
Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να ξεπεράσει, λοιπόν, το εχθρικό περιβάλλον μέσα στο οποίο είναι υποχρεωμένος να ζει. Στο πρωτάθλημα του Μαρινάκη και του Βασσάρα. Ο πρώτος ενώ έχει (υποτίθεται) παραιτηθεί από την προεδρία της Superleague κινεί ακόμα τα νήματα, διαμορφώνει καταλυτικά τις ισορροπίες στις ψηφοφορίες, δημιουργεί μπλοκ ομάδων και δείχνει ξεκάθαρα ότι έχει σαν στόχο να γίνει ένας «χειρότερος» Κόκκαλης με μυστικοσύμβουλο τον μπαμπά του γιου.
O Βασσάρας είναι γνωστή περίπτωση αντιαρειανού που αναβαθμισμένος πλέον στον τομέα της διαιτησίας λύνει και δένει κι αυτός στο τόσο καθοριστικό αυτό κομμάτι του πρωταθλήματος. Όταν στην ηγεσία της Λίγκας και της διαιτησίας βρίσκονται δυο άνθρωποι που έχουν απύθμενο μίσος για τον ΑΡΗ, η μόνη ελπίδα μας είναι η αγωνιστική παρουσία της ομάδας.
Στο πρώτο ημίχρονο, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος αυτού, είδαμε έναν ΑΡΗ πολύ καλό που σε κάποιες στιγμές ήταν απολαυστικός. Μια ομάδα που μπήκε με πνεύμα νικητή και αγωνιστική συμπεριφορά πρωταθλητή με διαρκές πρεσάρισμα στον αντίπαλο, έδειξε ότι ήταν θέμα χρόνου το γκολ. Μόνο που αποδείχθηκε ότι ήταν και θέμα ευστοχίας ή κακοτυχίας, έννοιες που είναι ταυτισμένες, διαχρονικά, με τον ΑΡΗ.
Τελικές προσπάθειες που δεν κατέληξαν στα δίχτυα, διπλό δοκάρι (!) σε μια φάση, αλλά η μπάλα δεν μπήκε ποτέ στο «πλεκτό» Κι ενώ αναμέναμε την ίδια εικόνα και στο δεύτερο ημίχρονο, είδαμε έναν ΑΡΗ με λιγότερη ενέργεια, αρκετά λάθη, έλλειψη καθαρού μυαλού και συγκέντρωσης στο στόχο και τελικά την πρώτη απώλεια βαθμών στο πρωτάθλημα.
Από τα Γιάννινα, φύγαμε με στεναχώρια για τους χαμένους βαθμούς. Στραβοπάτημα, «γκέλα» όπως θέλετε αποδώστε το αποτέλεσμα, σημασία έχει ότι δεν ξεκινήσαμε με νίκη και φυσικά δεν μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα αυτό.
Εφιστούμε την προσοχή, δεν είμαστε διατεθειμένοι να δούμε ξανά το ίδιο «έργο» γιατί η επανάληψη είναι βαρετή. Όσοι έχουν την τύχη να συμμετέχουν στην «παραγωγή», ας εντατικοποιήσουν τις προσπάθειες τους προκειμένου να δούμε κάτι σταθερά καλύτερο μέσα στους αγωνιστικούς χώρους…
super3.gr
