Σάββατο 9 Μαΐου 2026

Το προοίμιο της διαμάχης: η τοξικότητα των αποδυτήριων έχει μακρά ιστορία και πήρε σβάρνα ήδη τον Xabi Alonso

Του Kike Marín

Όπου κάνει κουμάντο ο πρόεδρος, δεν κάνει ο προπονητής

Το επεισόδιο στο οποίο πρωταγωνίστησαν οι Valverde και Tchouaméni καταδεικνύει την ακυβερνησία που υπάρχει στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου ορισμένοι παίκτες δεν σέβονται τον προπονητή κι ο σύλλογος δεν τον υποστηρίζει


Λίγο πριν από ένα χρόνο, στις 25 Μαΐου του 2025, ο Xabi Alonso έδωσε την πρώτη του συνέντευξη ως νέος προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης. Το έκανε στο τηλεοπτικό κανάλι του συλλόγου, και το μήνυμά του ήταν τόσο φιλόδοξο όσο και αφελές: «Θα προσπαθήσω να χτίσουμε όλοι μαζί μια ομάδα για την οποία θα είμαστε περήφανοι και θα προκαλεί ενθουσιασμό».

Αφού είχε προπονήσει την δεύτερη ομάδα της Ρεάλ Σοσιεδάδ, με την οποία πέτυχε μια ιστορική άνοδο στη Segunda División, και τη Bayer Leverkusen, με την οποία κέρδισε τη Bundesliga και το Κύπελλο Γερμανίας, είναι κατανοητό ότι ο Xabi δεν ήθελε να χάσει την ευκαιρία να προπονήσει τη Ρεάλ Μαδρίτης.

«Πάντα το είχα στο μυαλό μου. Προφανώς, πρέπει να το αξίζεις και να δουλέψεις σκληρά για να έρθει η ευκαιρία, αλλά ήξερα ότι αφού έπαιξα εδώ, η σύνδεσή μου ήταν πολύ δυνατή. Είναι ένα όνειρο», ομολόγησε στην ίδια συνέντευξη ένας Αλόνσο που υποσχόταν πολλές χαρές αγνοώντας τι τον περίμενε.

Το πρόβλημα του Τσάμπι, όπως ήταν πριν και για άλλους προπονητές, όπως ο Κάρλος Κεϊρόζ, ο Μανουέλ Πελεγκρίνι, ο Ράφα Μπενίτεθ κι ο Χουλέν Λοπετέγι, είναι ότι ο αθλητικός διευθυντής της Ρεάλ Μαδρίτης, δηλαδή, ο Φλορεντίνο Πέρεθ, δεν πιστεύει στους προπονητές και, αυτό που είναι χειρότερο, τους ακυρώνει μπροστά στους παίκτες. Παραφράζοντας το ρητό του όπου κάνει κουμάντο το αφεντικό δεν κάνει ο ναύτης, όπου κάνει κουμάντο ο πρόεδρος, δεν κάνει ο προπονητής.

Η αγένεια του Βινίσιους και η απάντηση του συλλόγου

Το καλύτερο παράδειγμα, και εκεί όπου το μέλλον του Αλόνσο ως προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης άρχισε να σκοτεινιάζει, ήταν όταν ο Βινίσιους, ακριβώς στο πρώτο Clásico της σεζόν που διεξήχθη στο Μπερναμπέου στις 26 Οκτωβρίου του περασμένου έτους, διαμαρτυρήθηκε θυμωμένα όταν αντικαταστάθηκε απ’τον συμπατριώτη του Ροντρίγκο και του έδειξε αγένεια καθώς κατευθυνόταν προς τον πάγκο. Αν ο Τσάμπι έμαθε κάτι απ’τον πατέρα του, Πέρικο, είναι το πόσο πολύ υποφέρεις σ’έναν πάγκο, αν και ίσως δεν φαντάστηκε ποτέ πόσο.

Το γεγονός ότι απ’το club όχι μόνο δεν υποστήριξαν τον προπονητή, αλλά ότι ακόμη κι ο παίκτης ξέχασε τον Αλόνσο στο μήνυμα συγγνώμης του, κατέστησε σαφές ότι η τοξικότητα που υπήρχε στα αποδυτήρια κρατούσε καιρό, κι ο πρώτος που κατέληξε να την πληρώσει ήταν ο tolosarra προπονητής.

Εκείνη την εποχή, ακόμη κι ο Άλβαρο Αρμπελόα, ακόμα στη Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια, έδειξε την υποστήριξή του στον Βινίσιους. «Πολλοί που προσπάθησαν να φέρουν το φως, κρεμάστηκαν από έναν φάρο. Πάντα στο πλευρό σου», έγραψε ο salmantino, σε μια ανάρτηση, ο οποίος αργότερα δεν θα δίσταζε ούτε και να μαχαιρώσει τον φίλο του πισώπλατα αμφισβητώντας τη σωματική προετοιμασία της ομάδας μετά τον αποκλεισμό της στο Copa del Rey απ’την Αλμπαθέτε και αποδεχόμενος την επιστροφή του διάσημου Πίντους.

Οι διαρροές που επιβεβαιώνουν τις ρωγμές

Φυσικά, ακόμη και πριν από την αγένεια του Βραζιλιάνου, απ’τα αποδυτήρια άρχισαν να διαρρέουν συνεχόμενα παράπονα των παικτών για τις μεθόδους του προπονητή τους. Ότι τους έδειχνε πάρα πολλά βίντεο και τους κούραζε· ότι δεν καταλάβαιναν κάποια απ’τα πράγματα που τους ζητούσε από τακτικής άποψης· ότι κάποιοι δεν έπαιζαν στις θέσεις τους, εξ ου και τα ξινισμένα τους πρόσωπα και τα off the record παράπονά τους στον Τύπο...

Αυτή ήταν η περίπτωση του Βαλβέρδε. Ναι, ο ίδιος που την Πέμπτη κατηγόρησε τον Τσουαμενί ότι διέρρευσε τον καβγά τους την προηγούμενη μέρα πριν εμπλακούν σε έναν άλλο καβγά και καταλήξει στο νοσοκομείο με τραύμα στο κρανιοεγκεφαλικό τραυματισμό. Σε αντίθεση με τον Ουρουγουανό, ο οποίος, μαζί με άλλους όπως ο προαναφερθέντας Βινίσιους, ο Μπέλιγχαμ κι ο Καμαβινγκά, ήταν ξεκάθαρα εναντίον του Τσάμπι Αλόνσο, ο Γάλλος δεν συμμεριζόταν τα παράπονά του και υπερασπιζόταν τον προπονητή του.

Όπως ήταν αναμενόμενο, όσο κι αν η επίσημη προπαγάνδα θέλησε να πουλήσει το αντίθετο, η άφιξη του Αρμπελόα όχι μόνο δεν χρησίμευσε ώστε να βελτιωθεί η Ρεάλ Μαδρίτης από αθλητικής άποψης, αλλά, όπως έχει μπορέσει να διαπιστωθεί τις τελευταίες μέρες, τα αποδυτήρια έχουν μετατραπεί σε μια αυθεντική πυριτιδαποθήκη, με μια ξεκάθαρη έλλειψη ηγεσίας.

Η τοξικότητα υπήρχε εδώ και καιρό κι ο πρώτος τον οποίο πήρε σβάρνα ήταν ο Αλόνσο. Η διαφορά είναι ότι, ενώ ο Τσάμπι έχει ήδη αποδείξει αυτό που έπρεπε να αποδείξει και κατά την επιστροφή του στη Ρεάλ Μαδρίτης την πάτησε από αφέλεια, ο Αρμπελόα έχει δείξει το θράσος του αποδεχόμενος μια θέση που του’πεφτε ξεκάθαρα μεγάλη, μαζί με μια δουλοπρέπεια που έχει γυρίσει εναντίον του.