Του José Félix Díaz, διευθυντή σύνταξης της As
Η Ρεάλ Μαδρίτης βιώνει ένα απ’τα πιο θλιβερά τέλη της σεζόν στη La Liga τις τελευταίες δεκαετίες. Η απογοήτευση και η ξενέρα πάει προς όλους όσους παίζουν και προς αυτόν που κάθεται στον πάγκο.
Το Valdebebas έβγαζε καπνό σήμερα το πρωί μετά τη νέα γκέλα της
Ρεάλ Μαδρίτης στο τελευταίο λεπτό, αυτή τη φορά απ’τη Μπέτις. Τα παράπονα έχουν
πολλαπλασιαστεί και στρέφονται προς όλες τις κατευθύνσεις. Δεν είναι ούτε
καινούργιο, ούτε προκαλεί έκπληξη, αλλά ο madridismo, συμπεριλαμβανομένων των
ηγετών, κινείται ανάμεσα στην αγανάκτηση και την απογοήτευση.
Απ’τη μία πλευρά, υπάρχει η κατάσταση που περιγράφουν ως
προμελετημένη (η απόδοση του διαιτητή), κι απ’την άλλη, υπάρχει μια ακόμη
αθλητική απογοήτευση σε μια σεζόν που δεν έχει τελειώσει ακόμα και
αποδεικνύεται μια πραγματική δοκιμασία, που προκαλείται απ’τις συμπεριφορές
ορισμένων και τις αποφάσεις άλλων, δηλαδή, παικτών και προπονητών.
Η Ρεάλ Μαδρίτης βιώνει ένα απ’τα πιο θλιβερά τέλη της σεζόν
στη La Liga τις τελευταίες δεκαετίες. Χωρίς καμία κριτική για την απόδοση στο
Champions League, όλα αλλάζουν όταν η ομάδα κοιτάζει προς το εγχώριο
πρωτάθλημα. Μία ήττα και δύο ισοπαλίες στους 3 τελευταίους αγώνες οδηγούν σ’έναν
θλιβερό αποχαιρετισμό σε κάθε υπόνοια διεκδίκησης τίτλου, και παρόλο που
υπήρξαν κάποιες περίεργες διαιτητικές αποφάσεις, υπήρξαν επίσης στιγμές ενός παιχνιδιού
θλιβερού και χωρίς φιλοδοξία, όπως πιστεύουν και υποστηρίζουν στο Valdebebas.
Η ανάλυση που διεξάγεται τις τελευταίες μέρες στις διάφορες
συναντήσεις που πραγματοποιεί η madridista διοίκηση μιλά για την αναζήτηση
λύσεων, αν και αναγνωρίζουν επίσης ότι δεν μπορείς να κερδίζεις πάντα, ειδικά
στο Champions League, ένας αποκλεισμός που για άλλη μια φορά αντιπροσωπεύει ένα
βήμα προς τα πίσω στις σχέσεις με την UEFA. Η αποβολή του Καμαβινγκά και οι
συνέπειές της συνεχίζουν να αντηχούν και να ψυχραίνουν μια σχέση που φαινόταν
να έχει επιστρέψει στο φυσιολογικό, αλλά η οποία τώρα υφίσταται ένα απροσδόκητο
βήμα προς τα πίσω.
Αυτό που δεν περίμεναν οι ηγέτες της madridista οντότητας είναι
ότι η ομάδα θα τα παρατούσε όπως συμβαίνει στη La Liga. Η απογοήτευση και η ξενέρα
πάει προς όλους όσους παίζουν και προς αυτόν που κάθεται στον πάγκο. Για να
ανατρέψει αυτή την κατάσταση ενόψει της επόμενης σεζόν, η Ρεάλ Μαδρίτης
εργάζεται σκληρά κι όλοι είναι πεπεισμένοι ότι η ομάδα χρειάζεται μια νέα
ώθηση. Αυτό δεν σημαίνει επανάσταση, αλλά προσαρμογή και βελτίωση του τωρινού
ρόστερ και εύρεση του ιδανικού προπονητή για έναν σύλλογο και μια ομάδα που έχει
ξεκάθαρο το προφίλ του προπονητή που έχει θριαμβεύσει τις τελευταίες δύο
δεκαετίες: κάποιον που είναι ανοιχτός σε διάλογο γνώστης του ξεχωριστού
χαρακτήρα της οντότητας.
Όσον αφορά τη διαιτησία, υποστηρίζουν ότι με την τρέχουσα
δομή, δεν μπορούν να περιμένουν πολλά, ίσως και τίποτα, εν αναμονή της απόφασης
της UEFA στην υπόθεση Νεγκρέιρα. Η Ρεάλ Μαδρίτης συλλέγει τεκμηρίωση και
μαρτυρίες για να αποδείξει ότι υπάρχουν καταστάσεις και αποφάσεις δεν είναι
τυχαίες. Το χάσμα με την Ομοσπονδία είναι τεράστιο κι ο διάλογος είναι πρακτικά
ανύπαρκτος.