Του Carlos Forjanes
Ρεάλ Μαδρίτης και Μίλαν εκθέτουν τα 20 Ευρωπαϊκά τους Κύπελλα στην Αυστρία (7:30 μ.μ.). Ο Αντσελότι ψάχνει βελτιώσεις μια βδομάδα πριν το πρωτάθλημα. Ο Alaba θα κάνει το ντεμπούτο του ενώ Bale και Hazard θέτουν την ίντριγκα...
Αν η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μίλαν έβαζαν σήμερα όλα τα Ευρωπαϊκά τους Κύπελλα στο χορτάρι του Wörthersee Stadion του Κλάγκενφουρτ (Αυστρία) θα μαζεύονταν 68 κιλά ασήμι. Τόσο ζυγίζουν τα 20 τρόπαια πρωταθλητών της Γηραιάς Ηπείρου μαζί, δηλαδή τα 13 madridistas και τα επτά rossoneri. Έχουν τα περισσότερα, αλλά πολύτιμα μέταλλα αντικατοπτρίζουν μόνο τον μυστικισμό που περιβάλλει πάντα αυτό το παιχνίδι (7:30 μ.μ., RMTV).
Για τις νέες λευκές γενιές, η Μίλαν μπορεί να φαίνεται σαν
ένα συγκρότημα που ζει απ’τις παλιές επιτυχίες του, αλλά οι γονείς και οι
παππούδες τους υπέφεραν από ένα μαύρο θηρίο. Από τον Schiaffino να αρπάζει σχεδόν
το Τρίτο απ’τους Ντι Στέφανο και σία το 1958 μέχρι την κατεδάφιση απ’τον
Μπερλουσκόνι της ευρωπαϊκής πτήσης της Quinta del Buitre με την απολλώνια
κομψότητα του Μαλντίνι, τα ράστα του Γκούλιτ, την αλχημεία του Σάκι... κι ένα
γκολ απ’τον Αντσελότι σ’εκείνο το 5-0 στον ημιτελικό του 1989 που πλήγωσε για
χρόνια τον madridismo. Τα νεύματα του ποδοσφαίρου, ο Καρλέτο πρέπει να ξεκινήσει
να προβάρει σοβαρά τη δεύτερη Ρεάλ Μαδρίτης του με τη Μίλαν του ως δοκιμαστικό
σωλήνα.
Ένα premium φιλικό μια βδομάδα πριν το ντεμπούτο της Λίγκα στη Βιτόρια και δύο βδομάδες αφότου δίστασε στη Γλασκόβη (2-1) στο πρώτο σοβαρό καλοκαιρινό τεστ. Εκείνο το έσωσε κατά το ήμισυ ο Rodrygo και τα αρπακτικά απ’την cantera. Σήμερα, η Μαδρίτη είναι υποχρεωμένη να κάνει περισσότερα.
Πρώτος ο Odegaard. Μετά από έξι χρόνια και πέντε δανεισμούς,
είναι ακόμα εκτός τόπου και με ένα ασταθές μέλλον. Η Αυστρία προσφέρεται για το
ντεμπούτο του Αυστριακού Alaba με έναν αριθμό που καίει (το 4 του Ramos) και
για το πολλοστό χτύπημα πίστης με τον Hazard. Σε κοντινή απόσταση, στο
Σάλτσμπουργκ, ο Βέλγος έμοιαζε με τον Μότσαρτ στο πρώτο του γκολ με τη λευκή
φανέλα στο φιλικό με τη Ρεντ Μπουλ στις 8 Αυγούστου του 2019. Έκτοτε φαλτσάρει.
Ακόμη περισσότερη ίντριγκα, αν είναι δυνατόν, θέτει ο Μπέιλ. Δεν έπαιξε στη Γλασκόβη
και δεν φαίνεται να έχει αλλάξει τις ζωτικές συντεταγμένες του (ξέρετε ήδη,
Ουαλία. Γκολφ. Μαδρίτη), αλλά σε αυτήν την ομάδα με το λίγο γκολ, ακόμη κι ο ανάποδος
Ουαλός είναι ευπρόσδεκτος για τον Αντσελότι.
Νέα και ημι-νέα ονόματα ενώ τέσσερις βασικοί είναι
κονσερβοποιημένοι και δεν θα παίξουν. Ο Μπενζεμά, η ετοιμασία του καθυστέρησε
απ’τον COVID, ο Kroos με την οσφυαλγία, ο Carvajal κι ο Mendy και η μυστηριώδης
κνήμη του. Ούτε κι ο Βαλβέρδε προπονήθηκε χθες. Κενά που θα καλυφθούν απ’τους canteranos
Μπλάνκο και Γκουτιέρεζ.
Χωρίς ιδιοφυίες του "Ibra"
Στο Klagenfurt, εν τω μεταξύ, πρόκειται να το ζήσουν στο
έπακρο. Τα 30.000 εισιτήρια προς πώληση (δεν υπάρχουν υγειονομικοί περιορισμοί
στην πρωτεύουσα της Carintia) πωλήθηκαν μέσα σε μόλις 27 ώρες. Ίσως νόμιζαν ότι
θα γευτούν μια απ’τις τελευταίες ιδιοφυίες του Ιμπραΐμοβιτς, αλλά δεν θα μπορέσουν.
Ο Pioli θα ικανοποιηθεί με τον πρόσφατα υπογεγραμμένο Giroud και με το να
ευχαριστήσει τον σημερινό του αντίπαλο. Γιατί αυτό που περισσεύει απ’τη
Μαδρίτη, δίνει ζωή στη Μίλαν. Πρώτα ήταν ο Theo Hernández (15 γκολ σε δύο σεζόν
εκεί) και τώρα ο Brahim.
Η Μαδρίτη χρειάζεται στο Klagenfurt, που στα γερμανικά
σημαίνει Πέρασμα των Θρήνων, να αρχίσει να χαμογελά. Να θάψει τη νοσταλγία του
να κοιτάζει τριγύρω και να μην βλέπει τον Ζιντάν ή τον Ράμος, και να αφοσιωθεί
στο χτίσιμο του παρόντος της. Είτε έρθει είτε όχι ο Μπαπέ και μετά από μια χρονιά
χωρίς τίτλους, η Μαδρίτη πρέπει να είναι η Μαδρίτη.