Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Το παιχνίδι άρχιζε στις 11 το βράδυ αλλά οι λευκοί οπαδοί
πήραν την πρώτη χαρά της σεζόν δύο ώρες πριν. Οι ακατανόητες αποδοκιμασίες που
αφιέρωσαν στον Mbappé στο Parque de los Príncipes όταν παρουσιάστηκε στο κοινό
του, πανηγυρίστηκαν στη Μαδρίτη τόσο ή και περισσότερο απ’το πρώτο γκολ του
Benzema. Γιατί εκείνο το ατελείωτο παιχνίδι που παίζεται στα γραφεία εναντίον
της PSG, κι όχι αυτό εναντίον της Αλαβές, είναι αυτό που απασχολεί και ανησυχεί
πραγματικά τον madridismo. Έναν madridismo πολύ απογοητευμένο με τις λίγες
κινήσεις της ομάδας του στην αγορά μέχρι σήμερα, τόσο στην είσοδο (μόνο ο Alaba)
όσο και στην έξοδο (όσοι επρόκειτο να φύγουν και για ένα ακόμη καλοκαίρι δεν φεύγουν
ούτε και με ζεστό νερό).
Είναι αδύνατο να γνωρίζουμε αν αυτές οι αποδοκιμασίες θα
σηματοδοτήσουν ένα σημείο καμπής σε μια ιστορία της οποίας το τέλος είναι
γνωστό ότι θα τελειώσει με τον Μπαπέ ντυμένο στα λευκά αργά ή γρήγορα επειδή έτσι
το θέλουν οι δύο πρωταγωνιστές, με την άδεια της PSG ή χωρίς αυτήν απ’την 1η
Ιανουαρίου. Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι χθες εφαρμόστηκε το ρητό "ο
βασιλιάς πέθανε, ζήτω ο βασιλιάς", με την εξαίρεση ότι ο νεκρός βασιλιάς
είναι αυτός που πριν από έξι μήνες κατέστρεφε τον ζωντανό βασιλιά με τρία γκολ
στο ίδιο του το σπίτι και εξαπέλυε τη συλλογική τρέλα στο Παρίσι. Αλλά σήμερα
στο Παρίσι βασιλεύει ο Μέσι και, απ’ότι έχει φανεί, κάποιοι δεν θέλουν πλέον το
χρυσό παιδί τους, που χθες αισθάνθηκε αποκηρυγμένος αν και αργότερα ήταν ξανά ο
καλύτερος, μ’ένα γκολ και δύο ασίστ. Το ποδόσφαιρο δεν έχει μνήμη κι ο Mbappé
έχει ήδη αυτή τη δικαιολογία που ο Al-Khelaifi είπε ότι δεν είχε: ούτε θέλει να
είναι υποτελής του Μέσι ούτε θέλει να είναι εκεί που δεν τον θέλουν, αν και δεν
πρόκειται να το πει τόσο καθαρά. Θα δούμε αν αρκετό ώστε να συμφωνήσουν στο
Κατάρ να διαπραγματευτούν γι’αυτόν για να πάρουν περισσότερα από 150 εκατομμύρια
και ίσως να τον αντικαταστήσουν με τον Κριστιάνο.
Εν τω μεταξύ, η Ρεάλ Μαδρίτης ξεκίνησε τη σεζόν στη Βιτόρια
με μια νίκη με επικεφαλής τον κλασικό, τον Μπενζεμά, το αδιαμφισβήτητο αστέρι
αυτής της ομάδας με την αξία του. Αυτή τη φορά συνοδεύτηκε περισσότερο απ’το
συνηθισμένο απ’τον Hazard και τον Μπέιλ, δύο αστέρες που αναρρώνουν που, όταν
αρχίζουν να παίζουν σύμφωνα με τη φήμη, το καθεστώς τους και τον μισθό τους,
δείχνουν ότι είναι αρκετά πιο πάνω απ’τους υπόλοιπους επιθετικούς, ποδοσφαιριστές
συνοδείας. Ο Βέλγος, νωχελικός στην πίεση κατά το πρώτο ημίχρονο,
ενεργοποιήθηκε περισσότερο μετά το διάλειμμα, βρήκε τον δρόμο μέχρι τον
Μπενζεμά και άφησε μια ανάσα ελπίδας για την συνεργασία που θα μπορούσαν να
σχηματίσουν. Αυτή η Μαδρίτη που της λείπει γκολ αρχίζει τη Λίγκα σκοράροντας.
Και περιμένοντας τον Μπαπέ. Ή τον Haaland.
