Του Tomás Roncero
Καλή απόδοση.- Προσοχή, έλειπαν βαρέων βαρων αυτών των αποδυτηρίων (ειδικά ο Καρβαχάλ κι ο Μπενζεμά,) και εκείνο το αστέρι του Transfermarkt που
περιμένουμε ακόμη δύο χρόνια αργότερα: ο Αζάρ. Μου άρεσε όμως η ετοιμασία αυτού
του πρότζεκτ του Αντσελότι στο δεύτερο στάδιο του στο τιμόνι της ομάδας που
ερωτεύτηκε παράφορα το βράδυ της La Décima. Κι αυτό ενώ απέναντι ήταν εκείνη η Milan
στην οποία ο Καρλέτο κατέκτησε τη δόξα και το κύρος με τον Κακά και τον
Σεβτσένκο στο τιμόνι. Η Μαδρίτη, στην οποία έρχεται πολύ καλά η δεύτερη μπλε
φανέλα αυτή τη σεζόν, έπαιξε στο Κλάγκενφουρτ με προσωπικότητα, με επίγνωση της
κατάστασης και πεπεισμένη για την υπεροχή της, παρά το ότι οι rossoneri
επιστρέφουν στο Τσάμπιονς Λιγκ μετά από επτά χρόνια. Οι 30.000 οπαδοί που γέμισαν
τις εξέδρες του Wörthersee Arena έμειναν ικανοποιημένοι από το θέαμα που είδαν,
παρά το κλασικό εμπόδιο σε αυτούς τους καιρούς: την ανησυχητική έλλειψη
γκολ...
Μπέιλ, το 50. Όλοι βγήκαν με τον συνηθισμένο αριθμό τους
εκτός από τον Μπέιλ, ο οποίος επέλεξε το 50 λόγω του γεγονότος ότι το
παραδοσιακό του 11 ανήκει στον Ασένσιο. Είναι ήδη γνωστό ότι μετά την απομάκρυνση
εκ του ταμείου... Ίσως αυτό τον ώθησε ακόμα περισσότερο και έπαιξε με την
περηφάνια που συνήθως τον βλέπουμε με την Ουαλία. Κέρδισε το πέναλτι για την
πιθανή νίκη (μετά από μεγάλη ασίστ απ’τον Γιόβιτς) και το κρίμα είναι ότι το’πιασε
ο Maignan, ο τερματοφύλακας που βοήθησε τη Λιλ να πάρει τη Ligue 1 απ’την PSG
των πετροδόλαρων. Ο Μπέιλ θέτει υποψηφιότητα ενώπιον του Αντσελότι για να’ναι
βασικός. Θα περιμένουμε...
Αλάμπα, καλή πρεμιέρα. Ο Αυστριακός έπαιζε εντός έδρας και
φάνηκε. Έπαιξε με πολύ κίνητρο στο ντεμπούτο του στα λευκά κι έσωσε ένα γκολ
στο δεύτερο λεπτό. Το αριστερό του πόδι υπόσχεται καλές βραδιές στο νέο
Μπερναμπέου. Ζητάει τη μπάλα και δεν κόβεται. Ο David Alaba θα είναι μια
υπογραφή που θα μειώσει την αποχώρηση των Ράμος και Βαράν. Επιπλέον, ο Nacho
συνεχίζει στην αυτοκρατορική του γραμμή κι ο Militão εμφανίστηκε ξανά στο
δεύτερο ημίχρονο με σταθερότητα και φερεγγυότητα. Τρεις στόπερ με πλήρεις
εγγυήσεις. Alaba, συνέχισε έτσι, πρωταθλητή.
Brahim @ Theo. Είναι και οι δύο πολύ καλοί και άφησαν μια
γεύση της ποιότητάς τους (ο Brahim ανάγκασε τον Lunin σε μια αποκρουσάρα), αλλά
συνολικά δεν είχαν πάρα πολλές φωτογραφίες για το εξώφυλλο. Μακριά από τη
Μαδρίτη, είναι ήδη γνωστό ότι κάνει πολύ κρύο. Ο Brahim το γνωρίζει και γι
'αυτό έχει εξασφαλίσει εισιτήριο μετ' επιστροφής για δύο χρόνια από τώρα.
Malagueño, σε περιμένουμε.
Odegaard, νερά. Ο Νορβηγός είναι εκεί αλλά δεν είναι. Είναι
αναπληρωματικός και στο μισάωρο που του δίνει ο Αντσελότι δεν έπαιξε ούτε καν με
την επαναστατικότητα του νεαρού που θέλει να δικαιώσει τον εαυτό του. Νοσταλγεί
την Άρσεναλ και τον Αρτέτα. Λοιπόν, ξέρεις πού είναι η πόρτα, παιδί μου. Εάν η
προσπάθεια να πετύχεις στη Μαδρίτη σε ενοχλεί τόσο πολύ, είναι ότι δεν είσαι
ικανός να κάνεις αυτό το άλμα. Στην Άρσεναλ, ένα club που συνήθισε να χάνει και
να ξαναχάνει με τον Βενγκέρ, δεν θα έχεις την ίδια πίεση. Εσύ ίδιος.
Μπράβο, Βίνι. Ωστόσο, μου άρεσε η στάση του Βραζιλιάνου. Ήταν
αναπληρωματικός προς όφελος των Μπέιλ και Ροντρίγκο, αλλά το δεύτερο ημίχρονό
του ήταν συναρπαστικό. Η μπάλα δεν τον βαραίνει. Πιστεύω στον Βινίσιους,
πιστεύω στον Αντσελότι. Πάμε!