Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Από τότε που ανακοινώσαμε την υπογραφή του David Alaba πριν
από έξι μήνες στη MARCA, θα έχετε διαβάσει και ακούσει περίπου διακόσιες
χιλιάδες φορές τις λέξεις "πολυλειτουργικότητα" και
"ευελιξία" που σχετίζονται με τον πολυλειτουργικό και ευέλικτο
Αυστριακό ποδοσφαιριστή. Σε αυτό το σημείο θα ξέρετε αναμφίβολα ότι μπορεί να παίξει
ως αριστερός στόπερ (ένα προφίλ που το λευκό κλαμπ στερείται εδώ και πολύ
καιρό), ως μπακ κι ως μέσος. Αυτή την τελευταία θέση την ανακάλυψε πριν από
επτά χρόνια με απόφαση του Guardiola και ποτέ δεν θα του είναι αρκετά ευγνώμων
γιατί χάρη στην αντίληψη του προπονητή του, ο Alaba έμαθε να κάνει τα πάντα,
από την πίεση στον αντίπαλο, στο να βοηθάει στην δημιουργία του παιχνιδιού και
ακόμη και στην ανάπτυξη στην επίθεση για να φτάνει μέχρι την αντίπαλη περιοχή αιφνιδιάζοντας
εκμεταλλευόμενος τη δύναμή του και τον καλό χειρισμό της μπάλας. Έτσι, γυαλίζει
τους πόρους του ως στόπερ, ως μπακ, ως εξτρέμ και ως μέσος φτάνοντας να γίνει
ένας από τους πιο διάσημους παίκτες πολλαπλών χρήσεων στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Αυτός είναι ένας απ’τους κύριους λόγους για τους οποίους ο
Alaba μπορεί να θεωρηθεί a priori ως μια εξαιρετική υπογραφή, το πιο περιζήτητο
κομμάτι στην αναπτυσσόμενη αγορά των ελεύθερων παικτών που τους καθιστά αμέσως
αντικείμενα επιθυμίας για τους μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους: κάνει πολλά
πράγματα και τα κάνει όλα καλά. Και λέω a priori γιατί, ως αποτέλεσμα του πυροτεχνήματος
που έχει σημάνει ο Eden Hazard, αν έχει γίνει κάτι σαφές, είναι ότι κανείς δεν
μπορεί να εγγυηθεί την απόδοση ενός ποδοσφαιριστή, όσο αποδεδειγμένη κι αν είναι
η προηγούμενη καριέρα του. Φυσικά αυτή του νέου παίκτη της Ρεάλ Μαδρίτης είναι.
Μετά από 11 σεζόν και 487 παιχνίδια με τη Μπάγερν Μονάχου, όπου έχει κερδίσει
δύο Champions League, 10 Bundesligas και 6 γερμανικά κύπελλα, οι πιο
απαιτητικοί αγώνες είναι το φυσικό του περιβάλλον. Έκανε το ντεμπούτο του στην
ηλικία των 17 ετών στο γερμανικό πρωτάθλημα και στις 25 Απριλίου του 2012, σε ηλικία
μόλις 19 ετών και σε τίποτα λιγότερο απ’την πρόκριση σ’έναν ολόκληρο τελικό του
Champions League, ανέλαβε την εκτέλεση (και την αξιοποίηση) του πρώτου πέναλτι
σ’εκείνη τη μοιραία διαδικασία στο
Μπερναμπέου που τέλειωσε το ευρωπαϊκό όνειρο της Μαδρίτης του Μουρίνιο μετά την
απώλεια του τελευταίου πέναλτι απ’τον Σέρχιο Ράμος, τον οποίο έρχεται για να
αντικαταστήσει σήμερα. Από τότε πέρασαν εννέα χρόνια.
Συμφωνούμε λοιπόν ότι ο Alaba είναι πολυλειτουργικός,
ευέλικτος και έμπειρος. Η λεγεώνα των μελετητών του γερμανικού ποδοσφαίρου τον καθορίζει
επίσης ως δυνατό, δυναμικό, γρήγορο και ισχυρό, πολύ φύζικαλ στο παιχνίδι του,
αλλά ταυτόχρονα με καλό πόδι. Συνθήκες έχει, φυσικά. Και θα του χρειαστούν,
επειδή φτάνει στη Ρεάλ Μαδρίτης με την περίπλοκη αποστολή να αντικαταστήσει τον
καλύτερο στόπερ της λευκής ιστορίας. Το ερώτημα είναι εάν, πέρα από όλα αυτά,
ο David Alaba έχει επίσης ηγεσία, κάτι απαραίτητο γιατί θα λείψει πολύ χωρίς
τον Sergio Ramos (ο Varane δεν ήταν ποτέ ηγέτης). Στο Μόναχο λένε ότι έχει
μεγάλη προσωπικότητα. Και το λέει μια αρχή, ο ίδιος ο Rummenigge, που πριν από
ένα χρόνο τον επαινούσε ως "μαύρο Beckenbauer. Είναι ο πρώτος παίκτης μετά τον Franz
που κατάφερε να πάρει τα ηνία ολόκληρης της ομάδας από το κέντρο άμυνας. Έχει
αναπτύξει τον ίδιο χαρακτήρα. Για κάποιο διάστημα μας έχει λείψει ένα αφεντικό
στην άμυνα, κάποιος που να θέτει τον τόνο. Κι ο David το’χει κάνει". Από
σήμερα ο Alaba έχει την πρόκληση να γίνει ο μαύρος Sergio Ramos. Να δείξει ότι,
εκτός από το ότι είναι ευέλικτος και πολυλειτουργικός, απ’το ότι είναι στόπερ, μπακ
και μέσος, μπορεί επίσης να είναι μια αφεντικάρα.