Μια γνώμη του Pedro Morata
Αυτό είπε ο Ζινεντίν Ζιντάν στις 31 Μαΐου 2021, όταν αποχαιρετούσε μετά τη δεύτερη θητεία του ως προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης: «Δεν φεύγω από το πλοίο και δεν έχω κουραστεί να προπονώ. Τον Μάιο του 2018, έφυγα επειδή, μετά από 2,5 χρόνια με τόσες πολλές νίκες και τόσα πολλά τρόπαια, ένιωθα ότι η ομάδα χρειαζόταν μια νέα προσέγγιση για να παραμείνει στην κορυφή. Σήμερα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Φεύγω επειδή νιώθω ότι ο σύλλογος δεν μου δίνει πια την εμπιστοσύνη που χρειάζομαι, δεν μου προσφέρει την υποστήριξη για να χτίσω κάτι μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα».
Και σε αυτό πρόσθεσε: «Αλλά εδώ έχει ξεχαστεί ένα πολύ σημαντικό πράγμα, έχουν ξεχαστεί όλα όσα έχω χτίσει μέρα με τη μέρα, αυτά που έχω συνεισφέρει στις σχέσεις μου με τους παίκτες, με τους 150 ανθρώπους που εργάζονται με και γύρω από την ομάδα. Είμαι γεννημένος νικητής και ήμουν εδώ για να κερδίζω τρόπαια, αλλά πέρα από αυτό υπάρχουν οι άνθρωποι, τα συναισθήματα, η ίδια η ζωή, και έχω την αίσθηση ότι αυτά τα πράγματα δεν έχουν εκτιμηθεί, ότι δεν έχει γίνει κατανοητό ότι η δυναμική ενός μεγάλου συλλόγου διατηρείται επίσης και έτσι. Κατά κάποιο τρόπο, έχω δεχτεί ακόμη και κριτική».
Αυτά τα λόγια γράφτηκαν από τον ίδιο τον Ζιντάν. Ο Ζινεντίν είναι μια από τις πιο αγαπημένες και αξιόπιστες προσωπικότητες στον madridismo, και επίσης ένας από αυτούς που αγαπάει περισσότερο ο Φλορεντίνο Πέρεθ. Επομένως, αξίζει να τα διαβάσεις δύο φορές.
Τα δύο πιο σημαντικά πράγματα που επισήμανε όταν έφυγε ήταν ότι ο Πρόεδρος δεν τον εμπιστευόταν κι ότι η διπλωματία και οι καλές του ικανότητες διαχείρισης ανθρώπων είχαν ακόμη και επικριθεί.
Ο Ζιντάν είχε δύο θητείες στη Μαδρίτη.
Η πρώτη, από τον Ιανουάριο του 2016 έως τον Ιούνιο του 2018. Ο Ζιζού, άνθρωπος της διπλωματίας, αντικατέστησε έναν τακτικό λοχία όπως ο Ράφα Μπενίτεθ. Μια σαφής μεταστροφή του Φλορεντίνο Πέρεθ.
Όταν ο Ζιντάν έφυγε κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας (Ιούνιος 2018) μετά την κατάκτηση 3 συνεχόμενων τίτλων Champions League (2016, 2017 και 2018), ο Χοσέ Άνχελ Σάντσεθ και ο Φλορεντίνο επικοινώνησαν με τον Ποκετίνο, ο οποίος είχε συμβόλαιο με την Τότεναμ, αλλά δεν μπόρεσαν να τον υπογράψουν. Η Τότεναμ ζήτησε 50 εκατομμύρια ευρώ συν τους Μάρκο Ασένσιο και Κόβατσιτς ως μεταγραφή, και η Ρεάλ Μαδρίτης αρνήθηκε.
Έτσι κατέληξαν να υπογράψουν τον Λοπετέγι (με το φιάσκο να τον κλέψουν από την εθνική ομάδα κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου). Μια άλλη μεταστροφή. Φεύγει ο διπλωματικός Ζιντάν, καλούν τον Ποκετίνο, ο οποίος ήταν κάτι παρόμοιο, αλλά μιας και δεν μπόρεσαν να τον υπογράψουν, κατέληξαν να προσλάβουν έναν άλλον τακτικά πειθαρχημένο προπονητή: τον Λοπετέγι.
Ο Χουλέν Λοπετέγι έμεινε στη Ρεάλ Μαδρίτης 4 μήνες (Ιούνιος 2018 - Οκτώβριος 2018).
Στη συνέχεια, ο Φλορεντίνο δοκίμασε μια προσέγγιση τύπου Αρμπελόα (όπως τώρα) και διόρισε τον Σολάρι, με την επακόλουθη μιντιακή καμπάνια εξωραϊσμού αυτού του εγχώριου ταλέντου. Δεν λειτούργησε και ξεκίνησε απ’την αρχή.
Ο Φλορεντίνο έπεισε τον Ζιντάν να επιστρέψει κι ανέλαβε την ομάδα τον Μάρτιο του 2019, 9 μήνες μετά την αποχώρησή του. Ήταν λίγο-πολύ λογικό, επειδή ο Ζιντάν έφυγε αφού κέρδισε 3 τίτλους Champions League και χωρίς να τον απολύσει ο Φλορεντίνο. Αλλά κάτι είδε και έφυγε πριν στραβώσουν τα πράγματα και καταλήξουν να τον απολύσουν.
Ο Ζιντάν είχε μια δεύτερη θητεία από τον Μάρτιο του 2019 έως τον Ιούνιο του 2021 (ολοκλήρωσε τη σεζόν 2018-19 και είχε τις σεζόν 2019-20 και 2020-21).
Στις 31 Μαΐου του 2021, έγραψε την επιστολή με την οποία ξεκίνησα αυτό το άρθρο. Ωστόσο, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι 5 μήνες πριν γράψει ο Ζιντάν την επιστολή παραίτησης στην οποία παραπονιόταν για «έλλειψη εμπιστοσύνης από τον σύλλογο (δηλαδή, από τον Φλορεντίνο)», ο Πρόεδρος κάλεσε τον Ποκετίνο, για δεύτερη φορά τον Ιανουάριο του 2021, για να τον υπογράψει (Προσοχή… ο Ζιντάν προπονούσε ήδη την ομάδα!).
Είναι λογικό που ο Ζιντάν ένιωσε την έλλειψη εμπιστοσύνης, επειδή δεν την είχαν, σε σημείο που κάλεσαν άλλο προπονητή και δεν απέλυσαν τον Ζιντάν, επειδή ο Ποκετίνο δεν κατάφερε επίσης ούτε και σ’αυτή τη δεύτερη περίπτωση να πάρει άδεια από τον σύλλογό του (την Παρί) για να πάει στη Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Ζιντάν παραιτήθηκε στα τέλη Μαΐου του 2021 και η Ρεάλ Μαδρίτης υπέγραψε τον Κάρλο Αντσελότι, ο οποίος παρέμεινε για 4 σεζόν, μέχρι τον Ιούνιο του 2025.
Ο Αντσελότι είναι ο προπονητής με τους περισσότερους τίτλους στη Μαδρίτη, αλλά παρά ταύτα, και με 1 χρόνο να απομένει στο συμβόλαιό του, ο Φλορεντίνο Πέρεθ τον απέλυσε 1 χρόνο νωρίτερα. Γιατί; Αυτό το ξέρει μόνο ο Πρόεδρος.
Φυσικά, προσπάθησαν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι ο γάιδαρος πετάει, και σε όποιον πίστεψε σε αυτή την παλιά ανοησία, είπαν ότι ήταν μια κοινή απόφαση. Η πραγματικότητα είναι ότι ο σύλλογος επέτρεψε να διαρρέεται καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν ότι ο Αντσελότι δεν επρόκειτο να συνεχίσει. Με άλλα λόγια, υπονόμευσαν την εξουσία του προπονητή εκ των έσω... όπως ακριβώς έκαναν και με τον Ζιντάν.
Αυτό δεν θα εκπλήξει κανέναν, επειδή αρκεί να ψάξει κανείς στο διαδίκτυο τις διάσημες ηχογραφήσεις του Φλορεντίνο για να καταλάβει πώς στάζει χολή ο Πρόεδρος όταν είναι χαλαρός, χωρίς την πίεση ενός δημόσιου μικροφώνου. Στις ηχογραφήσεις φάνηκε ο πραγματικός Φλορεντίνο.
Στις διαρροές εξηγούταν ουσιαστικά ότι ο Αντσελότι είχε γίνει επιεικής με τους παίκτες (φαίνεται ότι δεν ήταν επιεικής όταν κέρδιζε το Champions League) κι ότι δεν έδινε ευκαιρίες στην cantera. Ας αναλύσει κάποιος πόσοι παίκτες της Ρεάλ Μαδρίτης θα πάνε στο Παγκόσμιο Κύπελλο με την Ισπανία ή αν θα μπορούσαν να είχαν πάει οι Gonzalo, Pitarch ή Manuel Ángel.
Τότε, ο Πρόεδρος, έχοντας ήδη τελειώσει τον Αντσελότι, άλλαξε ξανά πορεία όσον αφορά τον τύπο του προπονητή. Ο νέος του αγαπημένος ήταν ο Τσάμπι Αλόνσο. Ένας άλλος τακτικιστής, αλλά με πειθαρχία, για να χαλιναγωγήσει τους ιδιότροπους παίκτες που είχαν καβαλήσει τον Αντσελότι.
Όπως παρατηρείται εδώ, το να είσαι χαλαρός με τους παίκτες και να γελάς με τα αστεία τους (αυτό που αποκαλείται «διαχείριση») έρχεται και παρέρχεται ανάλογα με το τι βολεύει. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει ένα μοντέλο συλλόγου. Υπάρχει μια γρήγορη λύση, ένα μπάλωμα ή ένα απερίσκεπτο σχέδιο για κάθε περίπτωση, ανάλογα με τις περιστάσεις.
Δεν του’χει πάει κι άσχημα. Όπως είπε ο Πρόεδρος, ο σύλλογος έχει κερδίσει 6 Champions League τα τελευταία 10 χρόνια. Είναι επίσης αλήθεια ότι τα τελευταία 15 χρόνια έχουν περάσει 4 σεζόν χωρίς ούτε έναν τίτλο, κι αυτό είναι επίσης 4 καταστροφικές σεζόν στο Champions League, και έτσι πρέπει να υπολογίζονται σε έναν σύλλογο με τους οικονομικούς πόρους της Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Πρόεδρος πίστευε τόσο πολύ και είχε τόσο ξεκάθαρη την πορεία, που πρόσφερε στον Τσάμπι Αλόνσο ένα συμβόλαιο, ούτε λίγο ούτε πολύ, για 3 σεζόν. Στις 9 Ιουνίου του 2025, ηγήθηκε της πρώτης του προπόνησης. Αλλά μόλις 6 μήνες αργότερα, στις 12 Ιανουαρίου του 2026, ο Φλορεντίνο Πέρεθ τον απέλυσε. Και για άλλη μια φορά, προσπάθησαν να μας πουλήσουν την βαρετή παλιά ιστορία ότι ήταν μια αμοιβαία συμφωνία. Και πολλοί την πίστεψαν.
Γνωρίζω με βεβαιότητα ότι για μήνες, του Τσάμπι Αλόνσο του έκαναν πολλές συζητήσεις από τη διοίκηση της Ρεάλ Μαδρίτης, ιδιαίτερα μαθήματα και προπονητικές συνεδρίες για το πώς να χειριστεί τους σταρ παίκτες του συλλόγου. Του επέμειναν πολύ ότι το ρόστερ της Ρεάλ Μαδρίτης δεν μπορούσες να το διαχειριστείς με υπερβολική τακτική. Ότι δεν μπορείς να περιμένεις να είναι σαν τους παίκτες ενός videogame τους οποίους ελέγχεις με ένα τηλεχειριστήριο. Ότι δεν μπορείς να είσαι τόσο αυστηρός μαζί τους. Ο Τσάμπι πρέπει να ήταν, ή ίσως έτσι φαινόταν σε κάποιον από τους προστατευόμενους του Προέδρου, επειδή το αποτέλεσμα ήταν μια καταστροφή: μετά από 6 μήνες, ο Τσάμπι απολύθηκε. Εκείνη η αλλαγή του Βινίσιους... ξέρετε ήδη.
Όλα αυτά, βασισμένα στην επανάληψη καταστάσεων και την ανεκτικότητα της ανώτατης αρχής, έχουν ενσταλάξει στον σύλλογο την ιδέα ότι στη Ρεάλ Μαδρίτης τα αστέρια είναι οι παίκτες. Έτσι τους έχουν κάνει να νιώθουν. Στην Ατλέτικο Μαδρίτης, είναι το αντίθετο: οι παίκτες γνωρίζουν ότι το αστέρι είναι ο Σιμεόνε. Κι έτσι το έχει χτίσει ο σύλλογος, δίνοντάς του απόλυτη εξουσία σε καταστάσεις αμφιβολίας. Και δεν διαρρέει ποτέ πληροφορίες ούτε και υπομονεύει την εξουσία του. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στη Μπάρτσα με τον Φλικ.
Ο όγκος και η μετάσταση
Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να επιλέξεις έναν προπονητή στη Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά πρέπει να επιλέξεις ένα μοντέλο, να το ενισχύσεις και να το στηρίξεις. Αν ο Πρόεδρος, όπως στις περιπτώσεις της αποτυχημένης Χρυσής Μπάλας για τον Βινίσιους ή της περιφρόνησης της αξιολύπητης αλλαγή που βιώθηκε με τον Τσάμπι Αλόνσο... αν ο σύλλογος διστάζει με την εξουσία του προπονητή, τότε φυτεύεις εσύ ο ίδιος το δηλητήριο από μέσα. Ήταν καρκινικό να επιτρέψουν στον Βινίσιους να μην ζητήσει συγγνώμη την ίδια τη μέρα του αγώνα, να το κάνει απρόθυμα 3 μέρες αργότερα, κι όταν τελικά το έκανε, ζήτησε συγγνώμη από όλους εκτός απ’τον προπονητή, που ήταν αυτός που είχε προσβάλει. Το να το επιτρέψει αυτό ο Πρόεδρος δημιουργεί έναν καρκινικό όγκο εξουσίας στο club και στην ομάδα, και μαχαιρώνει τον προπονητή «σου» πισώπλατα.
Το γεγονός είναι ότι αυτή η υπερβολική τακτική αυστηρότητα, την οποία προσπαθούσαν να πουν στον Τσάμπι να χειριστεί με μια πιο διακριτική προσέγγιση, είναι αυτό που υποτίθεται ότι έκανε ο Αντσελότι, κι ούτε αυτό λειτούργησε για τον προπονητή στο τέλος. Επίσης, βρίσκω διασκεδαστικό το ότι τώρα αυτοί που θέλουν να σκοτώσουν το αστέρι μπροστά στο οποίο έχουν υποκλιθεί και κυνηγήσει για 6 σεζόν (Mbappé), χρησιμοποιούν εκείνα τα λόγια του Luis Enrique, στα οποία λέει ότι ο Mbappé κινούταν σε όλο το γήπεδο χωρίς τον έλεγχό του κι ότι τώρα, μετά την αποχώρησή του, θα ελέγχει κάθε πτυχή του παιχνιδιού. Μιας και το αποτέλεσμα ήταν ότι η PSG, στην πρώτη χρονιά χωρίς τον Mbappé, κέρδισε το Champions League, χρησιμοποιείται για να σκοτώσει έναν παίκτη που έχει 84 γκολ και 11 ασίστ σε 98 αγώνες.
Αυτή η παρακμή επιχειρημάτων αντανακλά την απελπισία που προκύπτει απ’την έλλειψη μιας αυστηρής ανάλυσης για την πορεία που έχει η Ρεάλ Μαδρίτης, ακριβώς την στιγμή που όλος ο κόσμος χρειάζεται και αναζητά έναν αποδιοπομπαίο τράγο κι έναν λόγο για την τρέχουσα κατάσταση της Ρεάλ Μαδρίτης.
Τι έκανε ο Florentino Pérez αφού απέλυσε τον Xabi Alonso μετά από 6 μήνες; Δοκίμασε έναν άλλο Solari. Αυτή τη φορά λεγόταν Arbeloa. Η κατεύθυνση; Το γλείψιμο των παικτών, διπλωματία και διαχείριση ως τα κύρια πλεονεκτήματα. Και μια υπόδειξη για την ανάδειξη μερικών canteranos.
Το αποτέλεσμα: το ξέρουμε όλοι. Στις 15 Απριλίου, με 1,5 μήνα να απομένει για τη λήξη της σεζόν, η Ρεάλ Μαδρίτης είχε ήδη χάσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, το Κύπελλο Ισπανίας, το Champions League και πιθανότατα τη La Liga. Και χάρη στην Ατλέτικο Μαδρίτης, η Μπάρτσα είναι εκτός Champions League, γιατί αν η Μπάρτσα κερδίσει τη La Liga και είχε παίξει στον τελικό του Champions League (στον οποίο δεν έχει παίξει απ’το 2015), ο τρόμος θα θύμιζε θρίλερ· πάνω απ’όλα επειδή ο καλύτερος επιθετικός που είχε η Μπάρτσα τις τελευταίες 3 σεζόν ήταν η βοήθεια του Φλορεντίνο Πέρεθ με τη μορφή χρημάτων για να παραμείνει στη Super League: ο Φλορεντίνο διευκόλυνε για τον Λαπόρτα 517 εκατομμύρια ευρώ· μια χειρονομία αναμφίβολα άξια τιμής του χρυσού εμβλήματος της Μπάρτσα
Παρεμπιπτόντως, προσκαλώ οποιονδήποτε δημοσιογράφο που έχει πρόσβαση στον Ζιντάν να τον ρωτήσει αν ο Φλορεντίνο Πέρεθ τον κάλεσε στις 7 Δεκεμβρίου, μετά την ήττα της Ρεάλ Μαδρίτης με 0-2 από τη Θέλτα, για να αναλάβει την ομάδα. Αυτό φέρεται να συνέβη ακριβώς 36 μέρες πριν απ’την απόλυση του Τσάμπι Αλόνσο. Ο Ζιντάν φέρεται να απάντησε ότι δεν έβλεπε την ομάδα καλά κι ότι βρισκόταν σε συνομιλίες με την εθνική ομάδα της Γαλλίας.
Μετά από όλα όσα έχουν ειπωθεί, το πρόβλημα δεν είναι ο Αρμπελόα, επειδή είναι απλώς ένα ακόμη παράδειγμα σε ένα μοτίβο συμπεριφοράς. Δεν θα έχει σημασία αν έρθει τώρα ένας σκληρός προπονητής, ένας μαλακός ή ένας τακτικιστής λοχίας. Είχαν απ’όλους.
Μετά από όσα περιγράφονται στο άρθρο, τα οποία είναι αντικειμενικά γεγονότα:
Είναι το πρόβλημα οι παίκτες; Είναι ο προπονητής; Υπάρχει μια σαφής ιδέα για το τι είδους προπονητή, πειθαρχία ή στυλ παιχνιδιού θέλουν;
Ή μήπως βάζουν το δάχτυλό τους ανάμεσα στη μύτη τους και τον ήλιο για να τον καλύψουν και να το κάνουν να φαίνεται ότι το δάχτυλο είναι μεγαλύτερο απ’τον ήλιο;
Ο ήλιος δεν είναι ο Ζιντάν, ούτε ο Τσάμπι Αλόνσο, ούτε ο Αντσελότι... Ο ήλιος είναι ο Φλορεντίνο Πέρεθ... για όλα τα πολλά καλά που έχουν συμβεί, αλλά επίσης και για το ότι αυτή τη στιγμή, ο σύλλογος είναι ακυβέρνητος, καθοδηγούμενος αποκλειστικά από το τελευταίο καπρίτσιο ή ιδέα του Βασιλιά Ήλιου, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, δεν λάμπει πλέον όπως πριν... και το ξέρουν.