News Update :

powered by Agones.gr - livescore

Ο Zidane δεν χρειάζεται τη μακρολογία του Mourinho για να γεμίσει τη Μαδρίτη κύπελλα

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Του Jesús Garrido

Έκτος τίτλος σε 18 μήνες ως προπονητής

Ήταν πολύ λίγοι αυτοί που πίστευαν στον Γάλλο όταν ο Florentino του έδωσε τα ηνία της πρώτης ομάδας, αλλά σε ενάμιση χρόνο έχει αφήσει υπό κατάρρευση την κληρονομιά του προπονητή της United


Ο Ζινεντίν Ζιντάν είναι ένας επαγγελματίας προπονητής για λίγο περισσότερο από ενάμιση χρόνο. Έχουν υπάρξει τόσες επιτυχίες και τόσα κύπελλα υπό τις διαταγές του που στην πραγματικότητα, αυτό είναι, την πολύ μικρή εμπειρία του στο πρώτο επίπεδο μοιάζει αδύνατο να την πιστέψουμε. Απ’τον Ιανουάριο του 2016, ο Ζιντάν δεν έχει υψώσει τη φωνή του ποτέ, η ψυχραιμία του άξια ενός σταρ του Χόλιγουντ έχει παραμείνει άθικτη ανά πάσα στιγμή που έχει ζήσει, που όσο απίστευτο κι αν φαίνεται, δεν έχουν υπάρξει όλες πραγματικά καλές. Έχει χάσει ένα ντέρμπι, ένα Clásico, έχει αποκλειστεί στο Copa, τον έχουν επικρίνει, του έχουν επιμείνει ξανά και ξανά για το ίδιο... και συνεχίζεται ακλόνητος, αλλά χαμογελαστός. Αναλλοίωτος στην κοινωνική αρετή του. Οι τίτλοι, όπως αυτό το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, του δίνουν μια πίστωση ολοένα κι αυξανόμενη, ολοένα και πιο δύσκολο να καταστραφεί.

Τον πρώτο απ’τους έξι τίτλους στους οποίους φιλοδοξεί από’δω μέχρι και λίγο πριν απ’το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας τον έχει κερδίσει απ’τον Μουρίνιο. Ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν τεθεί αντιμέτωποι επί ίσοις όροις, και οι δύο ως προπονητές μεγάλων ομάδων, παλεύοντας για τον ίδιο στόχο. Αντιμέτωποι σαν δύο αντίθετους πόλους απολύτως υπό κάθε πιθανή έννοια, εκτός από μία: τη θέληση για νίκη. Ο δρόμος για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι αντίθετος. Λίγη ή καθόλου σχέση έχει με την άσκηση των καθηκόντων τους. Και τ’αποτελέσματα δεν είναι ίσα, έτσι ώστε ένα μονοπάτι είναι, τουλάχιστον με τους αριθμούς στο χέρι, περισσότερο ευπρόσδεκτο απ’το άλλο.

Κάτι περισσότερο από 24 ώρες πριν απ’τον τελικό, ο Μουρίνιο ξεκίνησε το παιχνίδι του. Αυτός υποστήριζε πάντα ότι η αναμέτρηση δεν είναι μόνο τα 90 κανονικά λεπτά, αλλά όλες οι λεπτομέρειες που προηγούνται της ίδιας της πράξης του ποδοσφαίρου είναι εξίσου ζωτικής σημασίας για να πάρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το τερέν στο οποίο κινείται με μεγαλύτερη ευκολία είναι η συνέντευξη Τύπου, μπροστά απ’τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία συχνά εξαπατά όχι με τη γοητεία του, αλλά με τις ιδέες του, οι οποίες διαπερνούν το μυαλό των δημοσιογράφων και, ως εκ τούτου, των καταναλωτών της ενημέρωσης, σαν ένα σύνθημα. Σκέφτηκε ένα μικρό αδύναμο σημείο του εξαιρετικού λευκού οπλοστασίου κι απεικόνισε μόνο τον Ουαλό, τον Bale. Επιτέθηκε με όλο το πυροβολικό του: «Αν παίξει το παιχνίδι, θα καταλάβω ότι θέλει να συνεχίσει στη Ρεάλ Μαδρίτης. Αλλά αν δεν παίξει, θα πάω γι’αυτόν». Το μήνυμα εστάλη, περιμένοντας το αποτέλεσμα.

Το πλάνο αποσταθεροποίησης της Μαδρίτης και του Bale, ήταν, τουλάχιστον, ζουμερό. Και θα’χε αποτέλεσμα αν Ζιντάν δεν είχε δημιουργήσει πριν από 19 μήνες ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο ενάντια στα παραπλανητικά μηνύματα. Δεν έχει υπάρξει ούτε ένα εσωτερικό ή εξωτερικό σχόλιο που να’χει χαλάσει την ισορροπία των madridista αποδυτηρίων. Δεν συνέβη όταν ο James ανακοίνωσε μετά την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων ότι θα εξέταζε προσφορές. Ούτε όταν ο Isco ζήτησε μεγαλύτερο ρόλο. Δεν υπήρξε απάντηση στις λέξεις του Simeone ή του Luis Enrique. Δεν επρόκειτο να υπάρξει με τον Μουρίνιο. Ωστόσο, ο Ζιντάν ήθελε να κόψει κάθε ίχνος διαμάχης. Τον ενόχλησε που η Susana Guasch επέμεινε σ’αυτό. Κατανόησε ότι δεν προσπαθεί ν’αποσταθεροποιήσει μόνο ο Mou, αλλά επίσης κι ο Τύπος. Και στην περίπτωση αυτή, είχε δίκιο


Φυσικά ο Bale έπαιξε. Και χωρίς μακρολογία, χωρίς μια λέξη υψηλότερη απ’την άλλη, ο Ζιντάν κέρδισε τον έκτο τίτλο του ως επαγγελματίας προπονητής, δηλαδή, σε ενάμιση χρόνο. Δύο Ευρωπαϊκά Κύπελλα, δύο ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ, ένα Πρωτάθλημα κι ένα Παγκόσμιο Κύπελλο που έχουν κατακτηθεί απ’την ειλικρινή ταπείνωση αυτού που έχει υπάρξει ο μεγαλύτερος ως παίκτης και προτίθεται να μεταφέρει αυτό το μεγαλείο επίσης και στο έργο του ως προπονητής.

Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτό που έκανε ο Μουρίνιο για την Ρεάλ Μαδρίτης. Με το πέρασμα του χρόνου και τη σταθερή ανάπτυξη της Ρεάλ Μαδρίτης, η εποχή του Πορτογάλου στον λευκό πάγκο έχει μείνει ως ανάμνηση, κι όχι ακριβώς μια θετική. Όταν λέει ότι πριν απ’αυτόν η Μαδρίτη δεν περνούσε απ’τους 16 του Champions League, ούτε και ήταν επικεφαλής της σειράς, δεν κάνει λάθος, αναδεικνύει μια σημαντική και λυπηρή ιστορική λεπτομέρεια που, με το έργο του, ανατράπηκε. Ήταν ο Μουρίνιο αυτός που επέστρεψε την πείνα στη Μαδρίτη, η οποία είχε αρχίσει να πιστεύει ότι μπορούσε να ζήσει χωρίς να τρώει. Ένα Κύπελλο κι ένα Πρωτάθλημα ενάντια στην καλύτερη Barça στην ιστορία έχουν μια τεράστια αξία που τσεκουρώθηκε απ’τους τρόπους με τους οποίους επιτεύχθηκαν.

Του Ζιντάν δεν του ήταν απαραίτητο να επιμείνει στους παίκτες του να κάνουν δυναμικά φάουλ για να σταματήσουν το παιχνίδι, να μπουν στη ρητορική μάχη με τον εχθρό, να πατήσουν το χέρι του καλύτερου αντίπαλου, ούτε να βάλουν κανένα δάχτυλο σε κανένα μάτι. Μπορεί επίσης να κερδίσει με την απλότητα μιας εγκάρδιας ομιλίας που διαποτίζει τους οπαδούς και, το πιο σημαντικό, τ’αποδυτήρια, με πολύ ευκολία.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Share this Article on :
 

© Copyright Opadoi Live 2010 -2011 | Design by Herdiansyah Hamzah | Published by Borneo Templates | Powered by Blogger.com.