News Update :

Συνταγματάρχης: Zinedine Zidane, χαρτάκιας, διαχειριστής, διπλωμάτης, ή φιλαράκι του Florentino;

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Ο Ζιντάν πήρε χαρτάκι. Έσκυψε το κεφάλι. Υπακούει στην εντολή Πέρεθ, για μόνιμο BBC, βρέξει χιονίσει. Νιώθει ευγνωμοσύνη στον άνθρωπο που τον έφερε ως παίκτη στην Ρεάλ πριν 16 χρόνια και του έδωσε την δυνατότητα να κατακτήσει ως τέτοιος το Τσάμπιονς Λινγκ, το μόνο βαρύ τρόπαιο που έλειπε απ’την συλλογή του, κι ο οποίος του έδωσε την ευκαιρία πριν 1.5 χρόνο, να προπονήσει την ίδια ομάδα, και να γίνει ο πρώτος προπονητής που κατακτά το Τσάμπιονς Λινγκ δύο συνεχόμενες φορές. Τελικά, τι απ’όλα αυτά ισχύει;



Τον φώναξε ο Πέρεθ στο γραφείο απ’την πρώτη μέρα, και του είπε «αποφασίζεις για 8 θέσεις, και τις 3 στις δίνω εγώ σήμερα, δια παντός εξ άπαντος»; Σηκώνει το τηλέφωνο ο Φλορεντίνο, κάθε φορά που ένας απ’τους τρεις είναι αμφίβολος λόγω τραυματισμού, και του λέει «δεν έχεις αμφιβολία, η 11άδα ξεκινάει απ’το BBC»; Του στέλνει την παραγγελιά τις παραμονές του αγώνα, μέσω ενός απεσταλμένου στο Valdebebas, όπου προπονείται η ομάδα; Νιώθει ευγνωμοσύνη ο Ζινεντίν στον Φλο; Ακόμα περισσότερο, τον νιώθει κάπως σαν φίλο του, και δεν θέλει να του χαλάσει χατίρι, πηγαίνοντας κόντρα στις επιθυμίες του;

Απαντήσεις σε όλα αυτά, για εμάς, τους απλούς φίλους της ομάδας, που την ζούμε απ’έξω, παρακολουθώντας όμως το ρεπορτάζ της πολύ στενά, σε καθημερινή βάση, και φτάνοντας, περιστασιακά, να ψαρεύουμε και κάποια πληροφορία μέσα απ’την καρδιά των εξελίξεων, η οποία δεν κάνει τίποτα άλλο απ’το να επιβεβαιώνει την αίσθησή μας για την εκάστοτε κατάσταση, μπορούμε να δώσουμε μόνο έτσι. Μόνο παρακολουθώντας τις καθημερινές εξελίξεις, και κρίνοντας τις κινήσεις, κοιτώντας πάλι πίσω στο παρελθόν, πάλι πίσω στο τι ίσχυε τότε και στο τι έγινε τότε. Γιατί σοφότερος, γίνεσαι διαβάζοντας και μαθαίνοντας την ιστορία.

Ο Ζιντάν ανέλαβε στις 4 Ιανουαρίου του 2016 και ως προπονητής, ήταν ένας πρωτάρης. Το απόλυτο 0. Καμία σχέση δεν είχε το παρελθόν του ως παίκτης σ’αυτήν την ομάδα. Ο ίδιος ήταν γεμάτος γνώσεις και ιδέες, αλλά άδειος από εμπειρίες και σίγουρα με την αμφιβολία του ορθού των γνώσεων και απόψεών του. Μπαίνοντας, όχι απλά σε βαθιά νερά, αλλά στην δίνη που αντιπροσωπεύει η Ρεάλ Μαδρίτης, όσο κι αν την είχε ζήσει από ένα θάλαμο απολύτου ασφαλείας, και παρόλα αυτά σε απόσταση αναπνοής, από θέσεις όπως του συμβούλου του Πέρεθ, του γενικού συντονιστή της ομάδας, και του βοηθού του Κάρλο Αντσελότι, ήταν πολύ μουδιασμένος κι επιφυλακτικός. Και τα πρώτα βήματα του, ήταν εντελώς επιφυλακτικά, εκ του ασφαλούς και στην πεπατημένη. Δηλαδή, όχι απλά BBC βασικό, μέχρι να σβήσει ο ήλιος, αλλά κι ο ήδη από τότε αμφισβητούμενος Χάμες, με πολλές ευκαιρίες στην 11άδα, και με ελαφρύ προβάδισμα έναντι του Ίσκο, και τον Καζεμίρο, μεταξύ πάγκου και κερκίδας, μετρώντας μόλις 20 λεπτά και 2 συμμετοχές στα πρώτα 9 ματς του Γάλλου στον πάγκο.


Αυτή η πεπατημένη, αυτή η μουδιασμένη αντιμετώπιση κι εκκίνηση, όπως ήταν απολύτως φυσιολογικό, τον φέρνει αντιμέτωπο στην πρώτη πολύ δύσκολη στιγμή, ούτε δύο μήνες μετά την ανάληψη του πάγκου. Αφού αρχικά βγήκε μόλις στο τρίτο του ματς στον πάγκο με βασικό τον Ντανίλο, στο Μπενίτο Βιγιαμαρίν, δίνοντάς του μια ευκαιρία, με τον Βραζιλιάνο να κάνει τραγικό ματς, την ομάδα να μην καταφέρνει ν’αποφύγει την ισοπαλία και ν’ακολουθεί ένας μικρός χαμός, με τον Ζιντάν να καταλαβαίνει ότι το πράγμα είναι «Καρβαχάλ ή θάνατος», φτάνουμε στις 27 Φεβρουαρίου. Εκεί, με τον Μπέιλ εκτός ομάδας λόγω μιας απ’τις δεκάδες θλάσεις του, τον Ίσκο ως αντικαταστάτη του, και τον Χάμες αδιαμφισβήτητο ως τότε στην 11άδα να τρώει ουσιαστικά την θέση του Καζεμίρο, στέλνοντας εκεί να παίξει τον ρόλο του Βραζιλιάνου ο Κρος, η ομάδα χάνει 0-1 απ’την Ατλέτικο, μένει στο -12 απ’τη Μπάρτσα, και λέει ουσιαστικά αντίο στην Λίγκα. Στην διάρκεια του αγώνα, ο ΖΖ αντικαθιστά τον Χάμες, με το γήπεδο να ξεσπά σε έντονες αποδοκιμασίες για την κακή εμφάνιση του Κολομβιανού. Το Μπερναμπέου, μετά το 0-4 απ’τη Μπάρτσα, εξεγείρεται και πάλι, φωνάζοντας και πάλι «Φλορεντίνο παραιτήσου», με μικρές ομάδες των Ούλτρας, να φτάνουν να κυνηγιούνται από δυνάμεις καταστολής έξω απ’το γήπεδο! Σα να μην είχε κάτσει στον πάγκο της λευκής ομάδας ποτέ ο Ζινεντίν, σα να βρίσκονταν σ’αυτόν, ακόμα ο Ράφα Μπενίτεθ…

Ο Πέρεθ νιώθει στριμωγμένος Αρχίζουν για πρώτη φορά, στον ελεύθερο Τύπο, να διαρρέουν σενάρια και σκέψεις αποχώρησης. Ένας μαζεμένος Φλορεντίνο, ένας στριμωγμένος Πέρεθ, ούτε διάθεση έχει, ούτε χρόνο, για τις γνωστές, και κάθε άλλο παρά τυχαίες μουρμούρες και διαρροές του, για τις οποίες θα μιλήσω παρακάτω, παρά μόνο να κάθεται και να περιμένει τα γεγονότα, ελπίζοντας σε βελτίωση των αποτελεσμάτων και σε κατάκτηση του cl που θα τον βγάλει απ’τα σχοινιά. Είναι ακριβώς η στιγμή, που ο Ζιντάν αισθάνεται μια μικρή ελευθερία, αισθάνεται τα βλέμματα απ’τα επίσημα, να μην είναι τόσο καρφωμένα στον σβέρκο του, και κάνει την πρώτη κίνηση, που του επιτάσσει η λογική του, οι γνώσεις του και οι ιδέες του. Που του επιτάσσουν όλα αυτά που έμαθε μέσα στο χόρτο ως εγκεφαλικός και οργανωτικός παίκτης, στον πάγκο ως βοηθός του Κάρλο, και στα θρανία ως εκπαιδευόμενος προπονητής: έξω Χάμες, μέσα Καζεμίρο. Αποτέλεσμα, 12 σερί νίκες στο πρωτάθλημα, και κατάκτηση cl. Ο ΖΖ πείθεται για το ορθό της επιλογής του, για το σωστό του κριτήριο, και το ίδιο κι ο κόσμος που βλέπει. Είναι μια νίκη, κι ο Πέρεθ δεν μπορεί να κάνει τίποτα απέναντι σ’αυτό. Γιατί όχι, ούτε έχει φωνάξει ποτέ στο γραφείο του τον Ζιντάν, να του πει πως ότι κι αν γίνει, ο Χάμες πρέπει να’ναι στην 11άδα, ούτε έχει στείλει την παραγγελιά με κάποιον ενδιάμεσο στο Valdebebas. Ως εκ τούτου, ο Κάζε καθιερώνεται για την σεζόν που έρχεται.


Ξεκινάει αυτή η σεζόν, και τον Νοέμβριο, ο Μπέιλ τραυματίζεται, κάνει εγχείρηση και μένει εκτός 3 μήνες. Ο ΖΖ δοκιμάζει διάφορα σχήματα και πρόσωπα, με τον Λούκας να’ναι αυτός που καλύπτει στο μεγαλύτερο βαθμό την απουσία του Ουαλού, και σε μικρότερο με τους Ίσκο και Ασένσιο. Η ομάδα ανταπεξέρχεται και φτάνει σε μια διαφορά 1 βαθμού απ’τη δεύτερη Μπάρτσα, έχοντας 2 ματς λιγότερο. Έρχεται η ώρα να δώσει το πρώτο εξ αυτών, στις 22 Φεβρουαρίου, απέναντι στην Βαλένθια στο Μεστάγια, και το χάνει. Προβληματισμός στα επίσημα. Μια εβδομάδα αργότερα, έρχεται και η οδυνηρή γκέλα της λευκής ομάδας στο Μπερναμπέου, απέναντι στην Λας Πάλμας, με τον Μπέιλ, να κρεμάει την ομάδα, αφήνοντας τη με 10 για ένα ολόκληρο ημίχρονο, και μην προσφέροντας τίποτα σ’αυτό που έπαιξε, που την αφήνει στο -1 απ’τη Μπάρτσα, με ματς λιγότερο, ρίχνοντάς την απ’την κορυφή μετά από πολύ καιρό.

Αυτή τη φορά, τα επίσημα δεν μένουν στον προβληματισμό. Πάνε ένα βήμα παραπέρα. Ο Πέρεθ αρχίζει και πάλι να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα απ’το οτιδήποτε: «αυθόρμητα» σχόλια δυσαρέσκειας προς το πρόσωπο του προπονητή, μπροστά σε φίλους και γνωστούς στα επίσημα. Αυτοί με την σειρά τους, τα μεταφέρουν σε κάθε γνωστό τους δημοσιογράφο, και η χιονοστιβάδα ξεκινά. Παράλληλα, τα φερέφωνα γράφουν κατά το δοκούν. Αυτό είναι το χαρτάκι του Πέρεθ. Αυτός είναι ο τρόπος, που κάνει έναν προπονητή να αισθάνεται αδύναμος, που του αφαιρεί την εξουσία, έτσι ώστε να υποκύπτει στις επιθυμίες του. Αυτό λοιπόν ξεκινά να κάνει και με τον ΖΖ, ο οποίος, αφού ήρθε επιβεβλημένα, σε μια στιγμή πυρκαγιάς στο σπίτι, κι αφού την έσβησε θριαμβευτικά στο Μιλάνο, ένιωσε ότι μπορεί ν’αρχίσει να περνά δικές του ιδέες και δικά του πράγματα στην 11άδα, αντίθετα προς τις επιθυμίες του Πέρεθ, του στιλ «έξω Χάμες, μέσα Κάζε». Ο ΖΖ έχει αρχίσει να δυναμώνει, έχει αρχίσει να γίνεται ενοχλητικός. Και οι διαρροές επιβάλλονται…


Ο ΖΖ νιώθει αμέσως το δηλητήριο. Κι απαντά. Παραμονές του derbi madrileño, και στην πρες κόνφερανς δηλώνει «Δεν ξέρω αν θα συνεχίσω στην ομάδα και του χρόνου, δεν είμαι αυτός που πρέπει να ρωτήσετε, αυτά τα αποφασίζει άλλος». Είναι η στιγμή στην οποία, όποιον σεβασμό ένιωθε ο Γάλλος για τον Πέρεθ -αν ένιωθε-, όποια φιλικότητα αισθάνονταν προς το πρόσωπό του -αν αισθάνονταν- πάει περίπατο. Πόσο σεβασμό και πόση φιλικότητα μπορείς να αισθάνεσαι για κάποιον, ο οποίος έχει ξεκινήσει τις διαρροές που σου σκάβουν τον λάκκο; ΚΑΘΟΛΟΥ. Οπότε, με τη δύναμη που νιώθει ότι έχει, που πηγάζει απ’τον σεβασμό και την αγάπη αποδυτηρίων και κόσμου προς το πρόσωπό του, του επιστρέφει το μπαλάκι και του λέει «δεν θα αφήσω να περάσουν αδιαμαρτύρητα όλες οι προσβολές και οι διαρροές».

Έρχεται το κλάσικο, κι ο αμφίβολος Μπέιλ, ο οποίος απολαμβάνει το καθεστώς προστασίας του Πέρεθ, μ’ότι συνεπάγεται αυτό, του λέει «είμαι έτοιμος να ξεκινήσω», κι ενώ έχει προηγηθεί η πρόκριση επί της Μπάγερν, εν τη απουσία ουσιαστικά του Μπέιλ, και με τη σημαντική συμβολή του Ασένσιο σ’αυτήν, κι ενώ ο Ζιντάν έχει ξεκινήσει ήδη τη μέθοδο των ολικών rotations, με τον Ίσκο να λάμπει σ’αυτήν μ’αποκορύφωμα την παράσταση στην Χιχόν. Ο Ζιντάν τον ξεκινά κι έρχεται η ήττα. Κι ένας απ΄τους βασικούς λόγους, ήταν κι αυτή η επιλογή. Καθώς, όταν αποχώρησε τραυματίας ο «έτοιμος» Μπέιλ στο 35’, στην θέση του μπήκε ο Ασένσιο, παίρνοντας την ομάδα στις πλάτες του μέχρι το τέλος, και κουβαλώντας την μόνος του στην επίθεση απ’την δεξιά πλευρά σε αρκετές περιπτώσεις. Τις επόμενες μέρες, η κοινή γνώμη βράζει, και βάλει κατά του Μπέιλ. Ο Πέρεθ νιώθει και πάλι κάτι από εκείνο το αίσθημα που ένιωθε, όταν η ομάδα έχανε 0-1 απ’την Ατλέτικο και έμενε στο -12 απ’τη Μπάρτσα. Τότε η ομάδα αποχαιρετούσε ουσιαστικά το πρωτάθλημα, τώρα, αντί για στέψη, το έβαζε ανάμεσα σ’αυτήν και στη Μπάρτσα και το έκανε 50-50, με τη Μπάρτσα να μπαίνει στην κούρσα έχοντας το ψυχολογικό προβάδισμα. Τα γκάλοπ ζητάνε Ίσκο βασικό για τη συνέχεια.

Είναι ακριβώς αυτό που θέλει ο Ζιντάν. Την στήριξη του κόσμου για μια επιλογή που θέλει να κάνει κι ο ίδιος. Καθιερώνει τον Ίσκο, κι έρχεται η πρόκριση επί της Ατλέτικο. Συμπεριλαμβανομένου γκολ του Ίσκο. Παράλληλα έρχεται η κατάκτηση του πρωταθλήματος, με τον Ίσκο να’χει τη δική του σημαντική συμβολή, τόσο σε ματς όπως το προαναφερθέν με την Χιχόν, όσο και σε παραστάσεις ενάντια σε Ντεπορτίβο και Θέλτα. Η ομάδα ξεκινά την προετοιμασία για τον τελικό του Κάρντιφ, και η κοινή γνώμη θέλει Ίσκο βασικό με δικτατορικά ποσοστά στα γκάλοπ. Ο Πέρεθ είναι στα σχοινιά και δεν μπορεί να κάνει τίποτα, καθώς ο ΖΖ νιώθει πλέον δυνατός να αποφασίσει αυτός για όλα τα πρόσωπα της 11άδας. Το μόνο που μένει είναι ο επιθανάτιος ρόγχος στην επιβαλλόμενη απ’τον Πέρεθ με τον τρόπο του, δικτατορία του BBC, η έκφραση της βαθιάς του ενόχλησης για την έκβαση των πραγμάτων. Μια δικτατορία που έστησε με γερά θεμέλια απ’τη σεζόν 13-14, και που ο ΖΖ δεν μπορούσε να ρίξει απ’τη μια μέρα στην άλλη, όχι πριν πάρει την κοινή γνώμη με το μέρος του. Ο ΖΖ μπαίνει στο Κάρντιφ με τον Ίσκο βασικό και βγαίνει μεγάλος και ιστορικός θριαμβευτής. Στην μεγαλύτερη επιτυχία της Ρεάλ Μαδρίτης τα τελευταία 59 χρόνια. Είναι ένα αποτέλεσμα, που καθιερώνει τον Ίσκο, πάνω απ’τον Μπέιλ. Όπως το περσινό Τσάμπιονς Λινγκ, καθιέρωσε τον Καζεμίρο, πάνω απ’τον Χάμες.


Ο Πέρεθ έχει μπλέξει και πάλι. Την τελευταία φορά που το έπαθε, ήταν με τον Μουρίνιο. Τότε, αναγκάστηκε να φέρει τον Πορτογάλο σε μια δύσκολη στιγμή για το πρότζεκτ του, κι αυτός, με τον τρόπο του, κι εκμεταλλευόμενος διάφορες καταστάσεις κι ανάγκες, πήρε τα κλειδιά, βγάζοντας τον παράλληλα απ’την δύσκολη κατάσταση. Αυτό ενόχλησε αφάνταστα τον Πέρεθ. Αφού πήρε τα μέτρα του, αλλάζοντας τα καταστατικό, μετατρέποντας ουσιαστικά την ομάδα σε τσιφλίκι του, περίμενε την πρώτη ευκαιρία. Κι αυτή όχι απλά του ήρθε, με μια άτιτλη σεζόν. Αλλά του ήρθε μαζί με την δυσαρέσκεια πολλών αστέρων του ρόστερ, που του είπαν «ή αυτός ή εμείς». Ο Πέρεθ δεν δίστασε ούτε λεπτό και τον έστειλε παίρνοντας και πάλι τα πολύτιμα κλειδιά.

Αυτή την φορά, αναγκάστηκε να φέρει τον ΖΖ σε μια ακόμα δυσκολότερη κατάσταση. Δεν τον πίστευε πολύ. Το καλοκαίρι του 15 του πρότεινε ν’αναλάβει την Μαρσέιγ για να πάρει εμπειρίες. Στο Μιλάνο, τον έσωσε. Αλλά παράλληλα απέκτησε και δύναμη, που άρχισε να χρησιμοποιεί, επιβάλλοντας δικές του αποφάσεις στην ομάδα, που αντιτίθενται στις επιθυμίες Πέρεθ. Την φετινή σεζόν, με τον Πέρεθ να’χει βγει πλέον απ’την περσινή πολύ ζόρικη κατάσταση, το Ανώτερο Ον δεν θα’βλεπε με καθόλου κακό μάτι, μια αποτυχία του ΖΖ, που θα του έδινε την δυνατότητα να τον στείλει, και να περάσει στον επόμενο «χαρτάκια», ξεκινώντας και πάλι ένα νέο galáctico γαϊτανάκι μεταγραφών, προς όφελος της ACS και εις βάρος της ομάδας. Αντ’αυτού, Ο ΖΖ μπαίνει στο Κάρντιφ με τον Ίσκο βασικό και βγαίνει μεγάλος και ιστορικός θριαμβευτής. Και του ετοιμάζει ένα καλοκαίρι, με μεταγραφή τον Τεό Ερνάντες, και προσθήκες τις επιστροφές των δανεικών Γιορέντε και Βαγέχο, και αποχώρηση, ως επιλογή που δεν βγήκε, του Χάμες, της τρίτης πιο ακριβής μεταγραφής στην ιστορία της Ρεάλ, που αποτέλεσε επιλογή του Πέρεθ. Και μια εντεκάδα για την σεζόν που έρχεται, με τον Ίσκο βασικό, τον Μπέιλ στον πάγκο, και τον Ασένσιο με ακόμα περισσότερα λεπτά, που θα τον οδηγήσουν στην καθιέρωση. Κι όλα αυτά, τη στιγμή που τα ταμεία της ομάδας ξεχειλίζουν από ζεστό χρήμα, έτοιμο προς ξόδεμα, και παρόλα αυτά, με τον Πέρεθ να ΜΗΝ μπορεί να το ξοδέψει!!! Αυτή τη φορά, ο Πέρεθ μοιάζει να’χει μπλέξει περισσότερο από ποτέ. Κι όσο οι σεζόν θα τελειώνουν με σημαντικούς τίτλους, δεν θα βρίσκει τον τρόπο να ξεμπλέξει. Η αλλαγή στο καταστατικό, είναι σε θέση να κρατά μακριά ανεπιθύμητους αντιπάλους. Όχι όμως και τύπους, σαν τον Ζινεντίν Ζιντάν…


*Αναμφίβολα, μεγάλο μερίδιο στην φετινή ιστορική χρονιά της ομάδας, είχε και η απόδοση και η συμβολή του Ρονάλντο στην τελική και κρίσιμη ευθεία της σεζόν. Το γιατί κατάφερε να πιάσει αυτήν την απόδοση, είναι γνωστό: απ’τα 60 επίσημα φετινά παιχνίδια της ομάδας, έχασε τα 3 πρώτα (2 στο πρωτάθλημα και τον τελικό του ευρωπαϊκού σούπερ καπ), λόγω του τραυματισμού που υπέστη στο γόνατο απ’τον Παγέ στον τελικό του Γιούρο, κι άλλα 11 (7 στο πρωτάθλημα και 4 στο κύπελλο), λόγω τεχνικής απόφασης. Όσον αφορά τον Ρονάλντο, καμία τεχνική απόφαση, δεν έρχεται χωρίς την δική του σύμφωνη γνώμη. Πως πείθεις λοιπόν έναν τύπο σαν κι αυτόν να κάτσει να ξεκουραστεί; Αν δεν είχε προηγηθεί ο τραυματισμός, το ν’αλλάξει ο Ρονάλντο τον σχεδιασμό, έτσι ώστε να μπει σε rotation, και να μην φορτσάρει στην αρχή της σεζόν, αλλά στο τέλος, με αποτέλεσμα, όλο αυτό, να ρίξει τα νούμερά του σε συμμετοχές και μοιραία σε σκοράρισμα -όπως και τελικά συνέβη- έμοιαζε σχεδόν αδύνατο. Γιατί; Μα φυσικά λόγω της ματαιοδοξίας του. Ένας Ρονάλντο, που θα’χε υποστεί όλα αυτά, χωρίς προφανή και σοβαρό λόγο; Τι θα πει ο κόσμος; Οι haters θα ξεσαλώσουν. Την επομένη, τα σχόλια του Τύπου, θα’ταν δεδομένα: «Τέλος εποχής, ο Ρονάλντο μεγάλωσε, βαδίζει προς το τέλος της καριέρας του», κι όλα αυτά. Και κάτι τέτοιο, ένας τύπος, που έχοντας θριαμβεύσει στον τελικό του cl, δεν αφήνει να πέσει τίποτα κάτω, βγαίνοντας κι απαντώντας στους επικριτές του «τώρα θα βάλουν και πάλι στην θήκη την κιθάρα», είναι αυτονόητο ότι ΔΕΝ μπορεί να αποδεχθεί.

Κι εδώ έρχεται ο ευλογημένος τραυματισμός που του προκάλεσε ο Παγέ. Ο οποίος, όχι μόνο τον ανάγκασε να ξεκινήσει αργότερα απ’τους υπόλοιπους, και να βρεθεί έτσι στην καλύτερη φόρμα του όταν πραγματικά μετρούσε, στην τελική ευθεία της σεζόν, όχι μόνο τον άφησε πίσω σε νούμερα, κάνοντας τον λιγότερο εμμονικό φέτος με το γκολ, αλλά του’δωσε και μια αληθινή κι αναμφισβήτητη δικαιολογία για όλα αυτά τα γεγονότα: προέρχονταν από τραυματισμό, από χτύπημα αντιπάλου. Ο κόσμος, οι haters, ο Τύπος, ας έλεγαν ότι ήθελαν. Αυτός, είχε τι να απαντήσει και τι να αντιπαραβάλει.

Η ευχή είναι να κατάλαβε και να έμαθε απ’όλο αυτό. Να’ναι από σήμερα, έστω κι ένα κλικ λιγότερο ματαιόδοξος, να τον νοιάζει έστω κι ένα κλικ λιγότερο, το τι θα πει ο κόσμος, οι haters, ο Τύπος. Κι ως εκ τούτου, ν’ακολουθήσει και του χρόνου το ίδιο ιδανικό πρόγραμμα και διαχείριση. Το καλοκαίρι ξεκινάει και θα συμμετάσχει στο κύπελλο συνομοσπονδιών. Τα γεγονότα τον αναγκάζουν και πάλι εκ των πραγμάτων, να ξεκινήσει τη προετοιμασία του αργότερα απ’τους υπόλοιπους. Θα ακολουθήσει και πάλι το φετινό εξαιρετικό παράδειγμα; Αν ναι, τότε πλέον θα μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα, ότι ωρίμασε και διδάχτηκε απ΄τα γεγονότα. Αν όχι, εδώ είμαστε, να τον περιποιηθούμε αναλόγως. Θα το κάνει λοιπόν; Μόνο ο χρόνος θα το δείξει. Αν μείνει έξω απ’το ευρωπαϊκό σούπερ καπ, αφήνοντας κατά μέρος ματαιοδοξίες και αίσθημα εκδικητικότητας για τον Μου -για τον οποίο έχει πάρα πολύ- για το καλό της ομάδας, και του ίδιου, θα’ναι ένα θετικό και αισιόδοξο σημάδι για τη σεζόν που έρχεται. Απ’την αθλητική συμπεριφορά που θα επιδείξει τη νέα σεζόν, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό η επιτυχή ή όχι, έκβασή της…

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


@suntagm_puskas

Share this Article on :
 

© Copyright Opadoi Live 2010 -2011 | Design by Herdiansyah Hamzah | Published by Borneo Templates | Powered by Blogger.com.