News Update :

Η άποψη του Συνταγματάρχη για το Valencia Real 2-1

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Η Ρεάλ αντιμετώπιζε την προβληματική Βαλένθια. Και την αντιμετώπιζε ερχόμενη με καλή ψυχολογία κι από μερικό rotation, μ’αρκετούς παίκτες φρέσκους. Και με μια μέρα παραπάνω ξεκούραση απ’τις νυχτερίδες που είχαν παίξει έναν μεγάλο αγώνα την Κυριακή εναντίον της Μπιλμπάο στον οποίο είχαν ξοδέψει αρκετές δυνάμεις. Και κατάφερε να χάσει, διότι περί κατορθώματος πρόκειται. Αναδείχτηκε για πολλοστή φορά, ότι οι έδρες κλουβιά, εκεί όπου οι γηπεδούχοι μπορούν να προηγηθούν και να κλειστούν πίσω και να παίξουν μια καλή οργανωμένη άμυνα, δεν γίνεται να αλωθούν απ’το BBC. Σήμερα μπορούσε να το καταλάβει κι ο πλέον άμπαλος, καθώς, οι σέντρες έφτασαν σε αριθμό ρεκόρ, που δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα. Η Ρεάλ έβαλε το κεφάλι της στη λαιμητόμο, κι αναρωτιέται, πέφτει, δεν πέφτει; Αυτό το πρωτάθλημα το δίνει ο ένας στον άλλο, και θα περιμένουμε στο 90, να δούμε σε ποιανού τα χέρια έκατσε.


Ξεκίνησε το πρώτο μέρος, και η Ρεάλ δεν είχε βγει ακόμα απ’τα αποδυτήρια. Όχι κάτι σπάνιο. Έτσι, μόλις στο 4’, η Βαλένθια επιτέθηκε από αριστερά, ο Munir έκανε τη σέντρα από δεξιά με τον Μαρσέλο να τον μαρκάρει με τα μάτια, ο Zaza έβαλε πλάτη τον Βαράν που δεν μπορούσε να κάνει πολλά, γύρισε γρήγορα και πέτυχε μια γκολάρα. Η Ρεάλ αιφνιδιάστηκε απ’αυτήν την εξέλιξη και πιο πολύ απ’όλους ο Βαράν, ο οποίος 4 λεπτά αργότερα, έκανε μεγάλο λάθος στην κυκλοφορία της μπάλας στο μισό της Βαλένθια, την έχασε, οι che έφυγαν στον αιφνιδιασμό με υπεραριθμία, ο Βαράν δεν πρόλαβε να γυρίσει να καλύψει ποτέ, ο Μαρσέλο ήταν εξ αρχής στην άλλη πλευρά του γηπέδου, ο Κρος γυρνούσε σε ρυθμό τζόκινγκ σα να μη συνέβαινε τίποτα, και μοιραία ήρθε το 2-0.


Η απίστευτη εξέλιξη μέσα στο πρώτο 10λεπτο, έβαλε τον κόσμο μιας καυτής -αλλά προβληματικής φέτος- έδρας μέσα στο παιχνίδι για τα καλά. Η Βαλένθια πήρε πολύ ψυχολογία και υπερασπίστηκε αυτό το προβάδισμα με νύχια και με δόντια μέχρι τέλους. Η Ρεάλ, είχε όλο το ματς μπροστά της, κι όπως ήταν αναμενόμενο, προσπάθησε αλλά δεν μπόρεσε. Ο Ρονάλντο απείλησε άμεσα, όταν στο 12’ το συρτό σουτ του πέρασε λίγο άουτ, ενώ δύο λεπτά αργότερα, και πάλι ο Πορτογάλος, έκανε την συρτή από αριστερά στο δεύτερο δοκάρι, με τον Χάμες να μην προλαβαίνει να βάλει καλά το πόδι προ κενής εστίας, από πολύ γωνιακή θέση.

Στο 20’ η Ρεάλ έκανε ακόμα πιο αισθητή την παρουσία της όταν ο Μπενζεμά έκανε το ωραίο φαλτσαριστό έξω απ’την περιοχή με τον Alves να διώχνει εντυπωσιακά, και τη Βαλένθια ν’απαντάσει στο 29’, όταν ο καλά τοποθετημένος Νάβας, έδιωξε το επικίνδυνο φάουλ του Παρέχο. Στο 43’, η Ρεάλ μπήκε και πάλι στο ματς, όταν ο Μαρσέλο έκανε τη σέντρα από αριστερά, ο Ρονάλντο σηκώθηκε μόνος του και με ωραία κεφαλιά έκανε το 2-1, που έστελνε την ομάδα στ’αποδυτήρια μ’άλλη ψυχολογία, ενώ στο επόμενο λεπτό θα μπορούσε να ισοφαρίσει, όταν κινήθηκε παράλληλα στο ύψος της περιοχής, έκανε το σουτ με το δεξί, η μπάλα βρήκε στον Mangala, άλλαξε πορεία και πέρασε μόλις άουτ.


Όπως ήταν αναμενόμενο, η Ρεάλ μπήκε μ’άλλη ψυχολογία στο δεύτερο μέρος, κι επιχείρησε να κλείσει την Βαλένθια στα καρέ της, αλλά δεν τα κατάφερε. Έτσι, ενώ αρχικά στο 51’ ο Μπενζεμά πέρασε διαγώνια αριστερά για τον Μαρσέλο, με τον Βραζιλιάνο να κάνει το σουτ από γωνία και τον συμπατριώτη του να μπλοκάρει, στο 60’, ο Παρέχο, σε μεγάλη ατομική ενέργεια, ξεφορτώθηκε τον Κρος πάνω απ’την πλάτη του, μπήκε από αριστερά, άδειασε τον Καρβαχάλ, με τον Νάβας να κλείνει καλά τη γωνία του και να λέει όχι. Κι ενώ η Ρεάλ προσπαθούσε, ήθελε, αλλά δεν μπορούσε, στο 66’ ο Ρονάλντο πήρε τη μπάλα έξω αριστερά, επιχειρώντας να περάσει τον Cancelo, ερχόμενος με φόρα. Κάποτε, οι αμυντικοί ούτε καν τον έβλεπαν. Τώρα, έπεσε απλά πάνω στον Ισπανό, ο οποίος πήρε τη μπάλα, έφυγε στην κόντρα, ο Μαρσέλο ούτε καν τον είδε, πέρασε μπροστά για τον Zaza, αλλά η μπαλιά δεν ήταν καλή με τον Βαράν να προλαβαίνει. Κι εκεί ο Γάλλος έδειξε, ότι είχε μείνει στο πρώτο 10λεπτο, -όπως και λίγα λεπτά πριν με το σκληρό φάουλ πάνω στο Gayà που του επέφερε την σωστή κίτρινη- κι αφού έχασε τη μπάλα σε μια αδιανόητη κίνηση, ο Zaza βγήκε τετ α τετ, με τον Καρβαχάλ να του κάνει πέναλτι που κακώς δεν δόθηκε.


Στο επόμενο λεπτό, η Ρεάλ είχε την καλύτερη στιγμή της στο δεύτερο μέρος, όταν μετά από φάουλ από δεξιά του Κρος, ο Μπενζεμά πήρε την κεφαλιά με τον Alves να πετά και να την διώχνει θεματικά. Κι από’κει και πέρα, το σενάριο γιόμα, ξεπέρασε κάθε επιστημονική φαντασία, με την Ρεάλ να’χει μπλοκάρει τελείως, και να μην καταφέρνει να αγχώσει ουσιαστικά τη Βαλένθια, που σίγουρα αλλιώς φαντάζονταν το τελευταίο 20λεπτο. Φυσικά, σ’αυτό βοήθησε πολύ κι ο ΖΖ. Έτσι φτάσαμε στο 88’, όταν το σουτ καρατιά του Ράμος πέρασε λίγο δίπλα απ’τα δοκάρια, και στο 90’, η κεφαλιά του Μπέιλ μετά από κόρνερ του Κρος από δεξιά κόπηκε απ’το πόδι του Enzo Pérez, ενώ ο Alves έδειξε καλά τοποθετημένος.

Διακριθέντες δεν υπήρξαν. Άλλος λιγότερο, άλλο περισσότερο, ήταν όλοι τους από μέτριοι ως κακοί. Πλην του Νάβας, ο οποίος είχε δύο αποκρούσεις και δεν φέρει ευθύνη σε κανένα απ’τα δύο γκολ, όσο κι αν στο τετ α τετ του δεύτερου φαίνεται να μην έκανε ότι καλύτερο μπορούσε, αλλά το τετ α τετ είναι κάτι πολύ δύσκολο από μόνο του. Σκοπός είναι να μην συμβεί. Κι επίσης του Νάτσο, που απ’όταν μπήκε η Ρεάλ δεν απειλήθηκε ξανά ουσιαστικά.

Ο χειρότερος ήταν ο ΖΖ, ο οποίος δεν πήρε τίποτα απ’τις δύο επιθετικές αλλαγές του. Βλέποντας τον Βαράν σε τραγική βραδιά, και να’χει κάρτα, τον φοβήθηκε για τα χειρότερα και τον έβγαλε, ενώ έχανε 2-1. Όταν χάνεις δεν φοβάσαι. Ρισκάρεις. Δεν κρατάς μέσα τον Κάζε βγάζοντας τον Μόντριτς. Δεν φοβάσαι. Ρισκάρεις. Κι αν ρωτήσει κάποιος τον ΖΖ, αυτός θα του πει ότι ρίσκαρε. Ότι έπαιξε ένα καθαρό 4-4-2, με Μπέιλ, Λούκας στα άκρα, που μετατρέπονταν σε 4-2-4. Τον Μπενζεμά, τον χειρότερο όλης της επίθεσης, που σ’ένα τόσο κλειστό ματς, όπως ήταν απολύτως φυσιολογικό, μπλόκαρε και βυθίστηκε, δεν τόλμησε να τον βγάλει, και να βάλει τον Μοράτα, που διαθέτει κάποια ντρίμπλα. Ή έστω τον Ίσκο, περνώντας μόνο τον Ρονάλντο μπροστά, παίζοντας με 10άρι με χαρακτηριστικά που χρειάζονται οπωσδήποτε σε κλειστούς χώρους. Ήταν ματς ξεμπρόστιασμα του BBC. Και της αναξιοκρατίας. Ο ΖΖ το ξέρει. Το’χει πει. «Απολαμβάνω την κάθε μέρα, γιατί ξέρω ότι αύριο μπορεί να μην είμαι εδώ».

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


@suntagm_puskas


Share this Article on :
 

© Copyright Opadoi Live 2010 -2011 | Design by Herdiansyah Hamzah | Published by Borneo Templates | Powered by Blogger.com.